W całej Polsce osoby niepełnosprawne z kodem 12C tracą pkt 7. Wyjaśniło się dlaczego. Bo dzieci umieją się same ubrać i umyć

Na końcu artykułu zamieszczam wykaz symboli w orzeczeniach o niepełnosprawności oraz wyjaśnienie co to są wskazania pkt 7 i 8 - sam artykuł dotyczy symbolu 12-C – całościowe zaburzenia rozwojowe.

Witam, posiadam orzeczenie o niepełnosprawności z kodem 12C-02P. W orzeczeniu mam zaznaczony punkt 5,6 i 8 . Nie rozumiem czy dziecko z autyzmem które się samo porusza i jest cały czas na lekach od psychiatry nie potrzebuje stałej opieki. Dlaczego komisja wydała orzeczenie o potrzebie stałego współudziału ale opieki już nie. Orzeczenie wydane jest przez Wojewódzki zespół orzekania o niepełnosprawności.

Proszę o pomoc czy bez punktu 7 można się ubiegać o świadczenie pielęgnacyjne czy trzeba sprawę oddać do sądu. Córka ma 10 lat i nauczanie specjalne.

Pozdrawiam

Definicja nr 1 (znajduje się w standardach): Konieczność sprawowania opieki – oznacza całkowitą zależność osoby od otoczenia, polegającą na pielęgnacji w zakresie higieny osobistej i karmienia lub w wykonywaniu czynności samoobsługowych, prowadzeniu gospodarstwa domowego oraz ułatwiania kontaktów ze środowiskiem;

Komentarz: Jeżeli niepełnosprawne dziecko umie samodzielnie wykonać czynności w zakresie higieny i jedzenia, to PZON uznaje, że - pomimo niepełnosprawności - nie ma podstawy do przyznania pkt 7. Jego brak odbiera matce prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Dlatego lekarze pytają dzieci, czy umieją się samodzielnie ubrać. W praktyce wygląda to tak, że niepełnosprawne dziecko otrzymuje pkt 7 do np. 6-10 roku życia (na podstawie czasowego orzeczenia o niepełnosprawności). Po przyjściu na komisję PZON (w celu przedłużenia jego ważności) starsze o kilka lat dziecko już umie się ubrać i zrobić kanapkę. Lekarze pytają o te zdolności praktyczne i pozbawiają matki świadczenia pielęgnacyjnego.

Definicja nr 2 (także znajduje się w standardach) - Konieczność udzielania pomocy, w tym również w pełnieniu ról społecznych – oznacza zależność osoby od otoczenia, polegającą na udzieleniu wsparcia w czynnościach samoobsługowych, w prowadzeniu gospodarstwa domowego, współdziałania w procesie leczenia, rehabilitacji, edukacji oraz w pełnieniu ról społecznych właściwych dla każdego człowieka, zależnych od wieku, płci, czynników społecznych i kulturowych.

Komentarz: tu również PZON ocenia stopień faktycznej zależności dziecka od rodziców w zakresie np. obowiązków szkolnych.