Kogo obowiązuje okres wyczekiwania na zasiłek chorobowy?

• Zasiłek chorobowy - czym jest
• Okresy zaliczane do okresu wyczekiwania i wyjątki
• Zasiłek chorobowy bez okresu wyczekiwania - kiedy
• Ustanie okresu zatrudnienia a zasiłek chorobowy 
• Umowa zlecenie a zasiłek chorobowy 
• Umowa zlecenie a okres wyczekiwania 

Zasiłek chorobowy - czym jest

Zasiłek chorobowy to świadczenie przysługujące osobom podlegającym ubezpieczeniu chorobowemu obowiązkowo lub też dobrowolnie, za okres czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą.

Prawo do zasiłku chorobowego nabywa się po upływie ustalonego okresu ubezpieczenia – tzw. okres wyczekiwania. Okres ten jest zróżnicowany w zależności od charakteru ubezpieczenia. Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych, z ubezpieczenia społecznego w razie choroby ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego bądź też wynagrodzenia za czas choroby po upływie: 

• 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego – w przypadku, gdy podlega obowiązkowo temu ubezpieczeniu; 
• 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego – w przypadku, gdy jest ubezpieczony dobrowolnie. 

Okresy zaliczane do okresu wyczekiwania i wyjątki

Do okresu wyczekiwania zaliczane są okresy pobierania zasiłku macierzyńskiego przysługujące w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego oraz okres podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, który jest określony w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników.  

Od wymogu ciągłości okresu ubezpieczenia ustanowione zostały pewne wyjątki, które odnoszą się zarówno do 30-dniowego, jak i 90-dniowego okresu wyczekiwania. Do okresów ubezpieczenia chorobowego wlicza się poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni bądź spowodowana została: urlopem wychowawczym; urlopem bezpłatnym; odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego.

Zasiłek chorobowy bez okresu wyczekiwania - kiedy

W pewnych sytuacjach zasiłek chorobowy może zostać przyznany bez okresu wyczekiwania. Mowa tutaj o: 

• absolwentach szkoły bądź szkoły wyższej, objętych ubezpieczeniem chorobowym lub tych, którzy przystąpili do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od dnia ukończenia szkoły lub uzyskania dyplomu ukończenia studiów wyższych, w przypadku kierunków lekarskich, lekarsko-dentystycznych i weterynarii – od daty złożenia ostatniego wymaganego planem studiów egzaminu, a w przypadku kierunku farmacji – od daty zaliczenia ostatniej przewidzianej w planie studiów praktyki; 
• ubezpieczonym, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem w drodze do lub z pracy; 
• ubezpieczonym obowiązkowo i posiadającym, co najmniej 10-letni okres obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego; 
• posłach albo senatorach przystępujących do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od ukończenia kadencji; 
• funkcjonariuszach Służby Celnej, którzy przyjęli propozycję pracy i stali się pracownikami w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej. 

Zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy w wyniku choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. 

Dni niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, za które pracownik nie nabył prawa do świadczenia chorobowego, bowiem nie posiadał odpowiedniego okresu ubezpieczenia chorobowego – zalicza się do okresu wyczekiwania.

Ustanie okresu zatrudnienia a zasiłek chorobowy 

W myśl zapisów art. 7 ustawy zasiłkowej, zasiłek chorobowy przysługuje osobie, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, w sytuacji, gdy niezdolność do pracy trwała bez przerwy, co najmniej 30 dni i powstała nie później: 

• niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego; 
• niż w ciągu 3 miesięcy od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego – w razie choroby zakaźnej, której okres wylęgania jest dłuższy niż 14 dni, bądź innej choroby z objawami ujawniającymi się po okresie dłuższym niż 14 dni od początku choroby.

Po ustaniu zatrudnienia pracownik ma prawo do zasiłku chorobowego przez okres niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, nie dłużej jednak niż przez 91 dni. Okres zasiłkowy to czas pobierania zasiłku chorobowego. Zakład Ubezpieczeń Społecznych do jednego okresu zasiłkowego dodaje wszystkie okresy niezdolności do pracy, dzieje się tak nawet w przypadku, kiedy niezdolność była spowodowana różnymi przyczynami. Wyjątkiem jest niezdolność do pracy przypadająca na okres ciąży lub spowodowana gruźlicą, kiedy prawo do zasiłku chorobowego przysługuje przez maksymalnie 270 dni.

Umowa zlecenie a zasiłek chorobowy 

Prawo do zasiłku chorobowego przysługuje każdej osobie, która objęta jest ubezpieczeniem chorobowym. Zatem i osoby wykonujące pracę na podstawie umowy zlecenie mogą liczyć na takie świadczenie, muszą jednak spełnić określone warunki. Jeżeli zleceniobiorca chce przystąpić do ubezpieczenia chorobowego, musi wypełnić pisemny wniosek, a następnie przekazać go zleceniodawcy. Wówczas zleceniodawca ma obowiązek zarejestrować zatrudnionego w ZUS. 

Do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego nie mogą zostać zgłoszone osoby: 

• będące studentami poniżej 26. roku życia (nie zgłasza się ich do ZUS, gdyż są objęte ubezpieczeniami z tytułu nauki); 
• podlegające pod ubezpieczenia społeczne (emerytalne i rentowe) dobrowolnie – do chorobowego można przystąpić jedynie, gdy składki te opłaca się obligatoryjnie. 

Umowa zlecenie a okres wyczekiwania 

W przypadku umowy zlecenia, prawo do zasiłku chorobowego zatrudniony nabywa po upływie 90 dni nieprzerwanego okresu ubezpieczenia. Do owych 90 dni zaliczają się poprzednie okresy ubezpieczeniowe, jeżeli przerwa między nimi nie wynosiła więcej niż 30 dni bądź była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym czy odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego.

Natomiast okres wyczekiwania nie dotyczy zasiłku macierzyńskiego czy opiekuńczego – przysługują od pierwszego dnia podlegania ubezpieczeniom.

Więcej ważnych informacji znajdziesz na stronie głównej Inforu