| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Konsument i umowy > Umowy > Umowa kupno-sprzedaż > Prawo niemieckie a umowa sprzedaży

Prawo niemieckie a umowa sprzedaży

W niniejszym artykule zostaną omówione zasady rozdziału i abstrakcyjności w niemieckim Kodeksie cywilnym (niem. Trennungsprinzip und Abstraktionsprinzip im Bürgerlichen Gesetzbuch, skrót BGB).

Zasada abstrakcyjności

Zasada abstrakcyjności oznacza , że ważność czynności prawnej zobowiązującej ( umowa sprzedaży) i  ważność abstrakcyjnej czynności rozporządzającej (przeniesienie własności) są od siebie niezależne. Nieważność jednej nie pociąga za sobą nieważności drugiej czynności prawnej.  

Przykład: Pan A uchyla się z powodu błędu skutecznie od umowy sprzedaży. Pomimo to pozostaje nadal właścicielem kapelusza. W takich przypadkach stosuje się przepisy o niesłusznym wzbogaceniu, które umożliwiają przywrócenie stanu poprzedniego.

§ 812 BGB (podobnie jak art. 405 KC ) stanowi, że osoba , która otrzymała świadczenie kosztem innej osoby bez podstawy prawnej, zobowiązana jest do jej wydania.

Jeżeli nieważność umowy sprzedaży powodowałaby nieważność czynności rozporządzającej, to właściciel mógłby żądać jej wydania na podstawie § 985 BGB, który  odpowiada art.222 § 1 KC.

Pomimo tych podobnych skutków zasada abstrakcyjności służy  pewności obrotu handlowego. Pan A może sprzedać  jako właściciel kapelusz osobie trzeciej, która nie musi działać w dobrej wierze w sensie § 932 BGB (art. 169 § 1 KC). Problem  ten (dobra wiara) tutaj w ogóle nie powstaje , ponieważ pan A jest właścicielem. Zasada powyższa odgrywa też rolę przy ciężarze dowodu.

Zobacz również serwis: Umowy

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Roland Szymczykiewicz

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »