Skazany w zakładzie leczenia odwykowego (art. 97)

Sąd może zarządzić ponowne umieszczenie skazanego w zamkniętym zakładzie leczenia odwykowego albo w zakładzie karnym, jeżeli skazany w okresie próby uchyla się od poddania się leczeniu lub rehabilitacji albo popełnia przestępstwo lub rażąco narusza porządek prawny albo regulamin placówki leczniczo-rehabilitacyjnej.

Jeżeli w okresie próby i w ciągu dalszych 6 miesięcy nie zarządzono ponownego umieszczenia skazanego w zamkniętym zakładzie leczenia odwykowego albo w zakładzie karnym, karę uważa się za odbytą z upływem okresu próby – artykuł 97 kodeksu karnego.

Środek zabezpieczający, polegający na umieszczeniu sprawcy w zamkniętym zakładzie leczenia odwykowego może zostać zastąpiony swego rodzaju „przedterminowym zwolnieniem”, polegającym na skierowaniu na okres próby na leczenie w warunkach wolnościowych.

Zobacz: Porady prawne

W zależności od tego, jakie postępy robi sprawca uzależniony w leczeniu sąd może skierować go na okres próby wynoszący od 6 miesięcy do 2 lat na leczenie ambulatoryjne lub rehabilitację w placówce leczniczo-rehabilitacyjnej. W takim przypadku oddaje się sprawcę pod dozór kuratora lub osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji lub organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym. 

Zobacz również serwis: Kodeks karny

Pozytywny wynik próby powoduje uznanie kary za odbytą z upływem jej okresu, zaś negatywny uzasadnia ponowne umieszczenie skazanego w zakładzie karnym lub leczenia odwykowego. Takie właśnie traktowanie skazanych ma stanowić dla nich motywację do poddania się leczeniu lub rehabilitacji.

Podstawa prawna: Art. 97 Kodeksu karnego