Jak wyliczyć trzynaste wynagrodzenie?

• Jak wyliczyć trzynaste wynagrodzenie?
• Podatek i składki od trzynastego wynagrodzenia
• Ekwiwalent na urlop a trzynaste wynagrodzenie
• Obliczanie podstawy wymiaru i wysokości trzynastego wynagrodzenia
• Nieobecność a wysokość trzynastki
• Odpowiedzi na pytania związane z wyliczaniem trzynastego wynagrodzenia
• 1. Składniki pensji nauczycielskiej
• 2. Dodatek za wysługę lat 
• 3. Nagroda jubileuszowa
• 4. Świadczenia i premie
• 5. Macierzyński i opieka nad dzieckiem
• 6. Urlop okolicznościowy
• 7. Zwolnienie lekarskie
• 8. Urlop dla poratowania zdrowia

Aktualny tekst na temat zasad obowiązujących w 2024 r. znajdziesz tutaj:
Jak wyliczyć trzynaste wynagrodzenie? Sprawdź, czy wiesz, które dni pomniejszają podstawę i kto nie ma prawa do dodatkowego wynagrodzenia.
 

Jak wyliczyć trzynaste wynagrodzenie?

Zasady obliczania dodatkowego wynagrodzenia rocznego, czyli tzw. trzynastki, wskazane zostały w art. 4 ustawy z 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1872) – dalej: ustawa o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym. 

Trzynastkę ustala się w wysokości 8,5 proc. sumy wynagrodzenia za pracę otrzymanego przez pracownika w ciągu roku kalendarzowego, za który przysługuje to wynagrodzenie, uwzględniając:

• wynagrodzenie i inne świadczenia ze stosunku pracy przyjmowane do obliczenia ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy;
• wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy;
• wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy.

Przy czym w przypadku przepracowania przez pracownika całego roku kalendarzowego nabywa on prawo do „13” w pełnej wysokości. Z kolei osoby, które przepracowały w ciągu roku u danego pracodawcy minimum sześć miesięcy, nabywają prawo do tego świadczenia w wysokości proporcjonalnej do okresu przepracowanego. 

Także w przypadkach, o których mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym (mowa w nim o osobach zatrudnionych w urzędach organów władzy publicznej, kontroli, ochrony prawa oraz sądach i trybunałach, samorządowych jednostkach budżetowych i samorządowych zakładach budżetowych prowadzących gospodarkę finansową na zasadach określonych w u.f.p.), a więc uprawniających do trzynastki pomimo nieprzepracowania sześciu miesięcy, wysokość wynagrodzenia rocznego ustala się proporcjonalnie do okresu przepracowanego u danego pracodawcy.

Podatek i składki od trzynastego wynagrodzenia

Dodatkowe wynagrodzenie roczne stanowi przychód ze stosunku pracy i podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Nie zostało bowiem wskazane w wyłączeniach z opodatkowania zawartych ani w art. 21, ani w art. 52 czy art. 52a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647; ost.zm. Dz.U. z 2023 r. poz. 28). 

Trzynastka stanowi też podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w związku z art. 18 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1009; ost.zm. Dz.U. z 2022 r. poz. 2707) oraz na ubezpieczenie zdrowotne na mocy art. 81 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2561; ost.zm. Dz.U. z 2022 r. poz. 2770).

 

Ekwiwalent na urlop a trzynaste wynagrodzenie

Do obliczania „13” należy przyjąć te same składniki, które uwzględnia się przy obliczaniu ekwiwalentu, jak również wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, pomimo niewliczania tych świadczeń przy obliczaniu wysokości ekwiwalentu za urlop. 

Przy obliczaniu podstawy trzynastki stosujemy więc rozporządzenia regulujące zasady obliczania ekwiwalentu za urlop, a więc m.in.:

• ogólne rozporządzenie, które obowiązuje m.in. pracowników samorządowych czy służby cywilnej – tj. rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz.U. nr 62 poz. 289);
• rozporządzenie branżowe – tj. rozporządzenie ministra edukacji narodowej z 26 czerwca 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania wynagrodzenia oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy nauczycieli (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1455).

 

Obliczanie podstawy wymiaru i wysokości trzynastego wynagrodzenia

Do „13” wlicza się wynagrodzenie otrzymane przez pracownika w ciągu roku kalendarzowego, za który jest ona ustalana, z uwzględnieniem wynagrodzenia i innych świadczeń ze stosunku pracy, obliczanych zgodnie z zasadami przyjętymi w rozporządzeniach urlopowych. Uwzględnia się więc składniki stałe i periodyczne, a zatem wynagrodzenie zasadnicze według stałej stawki (miesięcznej, godzinowej, prowizyjnej, akordowej), premie.

 

Naliczanie dodatkowego wynagrodzenia krok po kroku:

► KROK 1. Ustalamy, czy pracownik spełnia warunki konieczne do uzyskania tego świadczenia, czyli sprawdzenie, czy pracownik przepracował minimum uprawniające do tego świadczenia (sześć miesięcy) albo czy nie zachodzą wobec niego okoliczności wskazane w art. 2 ust. 3 ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym, tj. czy pracownik nabywa prawo do świadczenia pomimo nieprzepracowania sześciu miesięcy;

► KROK 2. Ustalamy, czy wobec pracownika nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 3 ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym pozbawiające pracownika prawa do tego świadczenia;

► KROK 3. Ustalamy podstawy wymiaru „13”;

► KROK 4. Pomnożymy podstawy przez wskazaną w ustawie o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym wartość 8,5 proc.

 

Przy ustaleniu wysokości dodatkowego wynagrodzenia rocznego niezbędne jest przyjęcie wynagrodzenia otrzymanego przez pracownika oraz tych jego elementów składkowych, które nie podlegają wyłączeniu.

 

Składniki nieuwzględniane w podstawie:

• jednorazowe lub nieperiodyczne wypłaty za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcie;

• wynagrodzenie za czas gotowości do pracy oraz za czas niezawinionego przez pracownika przestoju;

• nagrody jubileuszowe;

• wynagrodzenie za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy innej niż urlop wypoczynkowy, np. wynagrodzenie za urlop zdrowotny, okolicznościowy, 2 dni opieki nad dzieckiem do 14 lat,

• zasiłki z ubezpieczenia chorobowego i wypadkowego;

• ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy;

• dodatkowe wynagrodzenie radcy prawnego z tytułu zastępstwa sądowego;

• wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną;

• kwota wyrównania do wynagrodzenia za pracę do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę;

• nagroda z zakładowego funduszu nagród, dodatkowe wynagrodzenie roczne, należności przysługujące z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej;

• odprawa emerytalna lub rentowa i inne odprawy pieniężne.

• wynagrodzenie i odszkodowania przysługującego w razie rozwiązania stosunku pracy. 

 

Pracownikom jednostek sfery budżetowej przysługują najczęściej następujące wynagrodzenia:

► zasadnicze, stosowne do zajmowanego stanowiska pracy i posiadanych kwalifikacji;

► dodatki: za staż pracy, funkcyjny, zadaniowy, specjalny, nauczycielom motywacyjny, służbie cywilnej z tytułu posiadanego stopnia służbowego i inne określone w regulaminie wynagradzania danej jednostki;

► premie i nagrody określone w regulaminie wynagradzania, wynagrodzenie prowizyjne za osobiste wykonywanie czynności z zakresu egzekucji administracyjnej należności pieniężnych;

► nagrody z funduszu nagród za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej.

 

Do podstawy wchodzą zatem wszystkie powyższe rodzaje wynagrodzeń, z wyjątkiem nagród, dodatków o charakterze jednorazowym czy nieperiodycznym, np. za wykonanie konkretnego zadania, za wybitne osiągnięcie, sukces w pracy. 

Co ważne, do podstawy wymiaru wynagrodzenia za urlop i ekwiwalentu za urlop wliczamy m.in.:

► dodatki do wynagrodzenia (np. stażowy, funkcyjny, za warunki pracy, znajomość języków obcych);

► premie regulaminowe;

► wynagrodzenie za godziny nadliczbowe;

► dodatki za pracę w nocy;

► wynagrodzenie za pracę ponadwymiarową pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze etatu;

► wynagrodzenie za czas dyżuru;

► wynagrodzenie za przerwy w pracy w przerywanym systemie czasu pracy.

 

Nieobecność a wysokość trzynastki

Wynagrodzenie za zwolnienie od pracy jest obliczane podobnie do wynagrodzenia urlopowego, z tym że stałe i zmienne składniki wynagrodzenia są brane pod uwagę z miesiąca, w którym pracownik korzystał ze zwolnienia. 

Jednym z wyłączeń wymienionych w rozporządzeniu urlopowym jest wynagrodzenie za czas innej niż z powodu urlopu wypoczynkowego usprawiedliwionej nieobecności w pracy. Mowa tu o takim rodzaju czasu niewykonywania pracy, za który przepisy prawa pracy przewidują wynagrodzenie. 

Niektórzy eksperci co prawda mają wątpliwości co do tego, czy na równi z usprawiedliwioną nieobecnością traktować płatne zwolnienia od pracy wymienione w kodeksie pracy czy też w rozporządzeniu ministra pracy i polityki socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1632). 

Usprawiedliwiona nieobecność to czas fizycznej nieobecności pracownika w pracy z określonych powodów i nieświadczenie pracy, przy czym godziny tej nieobecności obniżają wymiar czasu pracy pracownika w okresie rozliczeniowym. Wynagrodzenia za czas takiej absencji nie są uwzględniane w wynagrodzeniu urlopowym.

Można tu wymienić takie wynagrodzenia, jak m.in. za:

► urlop okolicznościowy;

► czas sprawowania opieki nad dzieckiem w wieku do 14. roku życia;

► czas oddania krwi w stacji krwiodawstwa przez pracownika będącego krwiodawcą;

► urlop szkoleniowy oraz czas zwolnienia od pracy na udział w zajęciach pracownika podnoszącego kwalifikacje zawodowe.

 

Odpowiedzi na pytania związane z wyliczaniem trzynastego wynagrodzenia

1. Składniki pensji nauczycielskiej

Pytanie Jakie składniki uwzględnia się przy wypłacaniu „13” nauczycielowi zatrudnionemu w szkole prowadzonej przez JST?

Odpowiedź Przy ustalaniu podstawy „13” przysługującej nauczycielowi uwzględnia się:

• wynagrodzenie zasadnicze;
• dodatki: za wysługę lat, motywacyjny, funkcyjny oraz za warunki pracy (z wyłączeniem jednak dodatków, które można określić mianem „socjalnych”, a więc dodatku mieszkaniowego i dodatku wiejskiego);
• wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw;
• dodatkowe wynagrodzenie za pracę w porze nocnej;
• osobne wynagrodzenie za zajęcia dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze wykonywane w dniu wolnym od pracy;
• wynagrodzenie za pracę w święto;
• dodatek za uciążliwość pracy;
• jednorazowy dodatek uzupełniający;
• wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy oraz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące z racji podjęcia pracy w wyniku przywrócenia do pracy.

Nie zasilą jej natomiast:

• wynagrodzenie za czas gotowości do pracy oraz za czas niezawinionego przez pracownika postoju;
• wynagrodzenie za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy innej niż urlop wypoczynkowy;
• wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną.

 

2. Dodatek za wysługę lat 

Pytanie: Urzędnik otrzymywał w każdym miesiącu w 2022 r. 4200 zł wynagrodzenia zasadniczego oraz 630 zł dodatku za wysługę lat. Ponadto w ubiegłym roku wypłacono mu nagrodę w kwocie 3500 zł tytułem nagród uznaniowych. Które składniki należy wliczyć do podstawy wymiaru „13”?

Odpowiedź: Do podstawy wymiaru wynagrodzenia rocznego należy wliczyć roczne wynagrodzenie zasadnicze i dodatek za wysługę lat. Nie należy wliczać natomiast nagrody uznaniowej.

 

3. Nagroda jubileuszowa

Pytanie: Pracownika służby cywilnej zatrudniono od 1 kwietnia 2022 r. na czas nieokreślony. Miesięczne wynagrodzenie tego pracownika wynosiło: wynagrodzenie zasadnicze – 4500 zł, dodatek za wysługę lat (20 proc.) – 900 zł. W listopadzie pracownik otrzymał też nagrodę jubileuszową. Które składniki wliczyć do podstawy wymiaru „13”?

Odpowiedź: Do podstawy wymiaru „13” zaliczymy wynagrodzenie zasadnicze i dodatek za wysługę lat, nie zaliczymy natomiast nagrody jubileuszowej. W tej sytuacji wysokość podstawy do wyliczenia „13” wyniesie:

9 × 5400 zł (czyli suma wynagrodzenia zasadniczego 4500 zł i dodatku za wysługę 900 zł pomnożona przez liczbę miesięcy) = 48 600 zł;

Wobec tego dodatkowe wynagrodzenie roczne (czyli „13”) wyniesie:

48 600 zł × 8,5 proc. = 4131 zł.

 

4. Świadczenia i premie

Pytanie: Pracownik obsługi szkoły w 2022 r. uzyskał: wynagrodzenie zasadnicze; dodatek za stopień naukowy zgodnie z regulaminem wynagradzania; wynagrodzenie chorobowe i zasiłek chorobowy; premie w stawce stałej kwotowej; nagrodę jubileuszową za 25-lecie pracy; wynagrodzenie urlopowe; ponadto otrzymał świadczenia z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i „13” za 2021 r. Które składniki wynagrodzenia należy wziąć pod uwagę przy wyliczaniu mu „13”?

Odpowiedź: Do obliczenia podstawy wymiaru dodatkowego wynagrodzenia rocznego należy przyjąć wynagrodzenie zasadnicze, dodatek za stopień naukowy zgodnie z regulaminem wynagradzania, premie w stawce stałej kwotowej, wynagrodzenie urlopowe. Pozostałe składniki są wyłączone przy wyliczaniu podstawy.

 

5. Macierzyński i opieka nad dzieckiem

Pytanie: W 2022 r. nauczycielka zatrudniona na pełny etat z 18-godzinnym pensum przebywała na urlopie rodzicielskim (do końca maja). Pobierała za ten okres zasiłek macierzyński. Przez pozostały okres pracowała, ale we wrześniu skorzystała z dwóch dni opieki nad dzieckiem w wieku 14 lat. Jej wynagrodzenie miesięczne wynosiło: 3597 zł (wynagrodzenie zasadnicze) + 359,70 zł (dodatek stażowy) + 300 zł (dodatek funkcyjny z tytułu wychowawstwa) + 350 zł (dodatek motywacyjny), czyli łącznie 4606,70 zł. Jak wyliczyć jej podstawę za wrzesień?

Odpowiedź: Wynagrodzenie za dni zwolnienia od pracy wraz z zasiłkiem macierzyńskim nie wchodzą do podstawy „13” za 2022 r. W celu obliczenia wynagrodzenia za okresy nieobecności z innych przyczyn niż niezdolność do pracy spowodowana chorobą, za których czas pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia, należy:

1. Zsumować wypłacone nauczycielowi wynagrodzenie miesięczne:

3597 zł + 359,70 zł + 300 zł + 350 zł = 4606,70 zł;

2. Podzielić uzyskany wynik przysługującego w miesiącu, w którym nastąpiła nieobecność, przez liczbę godzin do przepracowania (tym samym zostanie ustalona stawka za godzinę pracy):

4606,70 zł ÷ 75 = 61,42 zł;

3. Pomnożyć stawkę godzinową przez liczbę godzin, w których nauczyciel korzystał z wolnego (załóżmy, że nie miał przyznanych godzin ponadwymiarowych i w dniach sprawowania opieki pracował siedem godzin). W ten sposób ustalimy wynagrodzenie za nieobecność usprawiedliwioną płatną:

61,42 zł × 7 godzin = 429,94 zł;

4. Od sumy wynagrodzenia należnego w danym miesiącu odejmujemy wynagrodzenie za nieobecność; różnica stanowi podstawę do ustalenia „13” wraz pozostałymi miesiącami po powrocie z urlopu rodzicielskiego:

4606,70 zł – 429,94 zł = 4176,76 zł.

 

6. Urlop okolicznościowy

Pytanie: Pracownik samorządowy zatrudniony w pełnym wymiarze etatu i miesięcznym okresie rozliczeniowym otrzymuje 4000 zł wynagrodzenia zasadniczego, 400 zł tytułem dodatku za wysługę lat i 300 zł premii. W lipcu 2022 r. wziął dwa dni urlopu okolicznościowego, a w listopadzie dwa dni na opieki nad dzieckiem do lat 14. Jak wyliczyć mu podstawę do „13” za lipiec i październik?

Odpowiedź: W celu obliczenia podstawy wymiaru „13” za lipiec należy:

1. Ustalić stawkę godzinową:

(4000 zł + 400 zł) ÷ 168 (liczba godzin do przepracowania w lipcu 2022 r.) = 26,19 zł;

2. Ustalić wynagrodzenie za nieobecność:

16 godzin (dwa dni urlopu okolicznościowego) × 26,19 zł = 419,04 zł;

3. Od sumy wynagrodzenia należnego za lipiec odejmujemy wynagrodzenie za nieobecność; różnica stanowi podstawę do ustalenia „13” wraz z pozostałymi miesiącami po powrocie z urlopu rodzicielskiego:

4400 zł – 419,04= 3980,96.

 

Podobnie należy postąpić, obliczając podstawę wymiaru „13” za listopad:

1. Ustalić stawkę godzinową:

(4000 zł + 400 zł) ÷ 160 (liczba godzin do przepracowania w listopadzie 2022 r.) = 27,50 zł;

2. Ustalić wynagrodzenie za nieobecność:

16 godzin (dwa dni opieki nad dzieckiem do lat 14) × 27,50 zł = 440 zł;

3. Wyliczamy podstawę wymiaru „13” za październik:

4400 zł – 440 zł = 3960 zł.

 

7. Zwolnienie lekarskie

Pytanie: Urzędniczka była zatrudniona od 1 marca do 31 grudnia 2022 r. Od marca do czerwca łączne wynagrodzenie pracownicy wynosiło 4800 zł. Od lipca pracownicy przyznano dodatkową premię w wysokości 500 zł, jej wynagrodzenie wzrosło zatem do 5300 zł. W lipcu pracownica przebywała na zwolnieniu lekarskim przez 10 dni, natomiast w październiku 5 dni roboczych. Pracownicy zostały przyznane nagrody w czerwcu, sierpniu i październiku w wysokości odpowiednio 650, 500 i 550 zł. Jak policzyć jej „13”?

Odpowiedź: Obliczenie wysokości „13” za 2022 r. będzie wyglądało następująco:

1. Obliczamy podstawę wymiaru „13” od marca do czerwca:

4 × 4800 zł (wynagrodzenie przysługujące od marca do czerwca) = 19 200 zł;

2. Obliczamy podstawę wymiaru „13” za lipiec, z uwzględnieniem przebywania na zwolnieniu lekarskim:

5300 zł ÷ 30 = 176,67 zł,

176,67 zł × 10 dni L4 = 1766,70 zł,

5300 zł - 1766,70 zł = 3533,30 zł.

3. Podstawa wymiaru „13” od sierpnia do września wyniesie:

2 × 5300 zł (czyli wynagrodzenie za sierpień i wrzesień) = 10 600 zł.

4. Podstawa wymiaru za październik, z uwzględnieniem przebywania na zwolnieniu lekarskim, wyniesie:

5300 zł ÷ 30 = 176,67 zł,

176,67 zł × 5 dni L4 = 883,35 zł,

5300 zł - 883,35 zł = 4416,65 zł.

5. Podstawa wymiaru „13” od listopada do grudnia wyniesie:

2 × 5300 zł (wynagrodzenie za listopad i grudzień) = 10 600 zł.

6. Suma podstaw miesięcznych daje wartość podstawy rocznej:

19 200 zł + 3533,30 zł + 10 600 zł + 4416,65 + 10 600 zł = 48 349,95 zł.

W tej sytuacji dodatkowe wynagrodzenie roczne za 2022 r. („13”) wyniesie:

48 349,95 zł × 8,5 proc. = 4109,75 zł.

 

8. Urlop dla poratowania zdrowia

Pytanie: Nauczyciel w trakcie 2022 r. przebywał na urlopie dla poratowania zdrowia od 1 stycznia do 31 sierpnia, otrzymywał miesięczne wynagrodzenie w kwotach: od stycznia do kwietnia – zasadnicze 4046 zł i dodatek stażowy 809,20 zł; od maja do sierpnia – zasadnicze 4224 zł i dodatek stażowy 844,80 zł; od września do grudnia – zasadnicze 4224 zł i dodatek stażowy 844,80 zł oraz dodatek za wychowawstwo 300 zł. Pozostałe składniki wynagrodzenia, które wystąpiły od września do grudnia – w tym m.in. dodatek za warunki pracy, wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw, dodatkowe wynagrodzenie za pracę w porze nocnej, odrębne wynagrodzenie za zajęcia dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze wykonywane w dniu wolnym od pracy, wynagrodzenie za pracę w święto oraz dodatek za uciążliwość pracy – wyniosły łącznie 3500 zł. Jak policzyć mu „13”?

Odpowiedź: Z opisu wynika, że nauczyciel przebywał na urlopie dla poratowania zdrowia przez osiem miesięcy. Okres efektywnej pracy w 2022 r. wynosi zatem zaledwie cztery miesiące. Jednak zgodnie z art. 2 ust. 3 pkt 6 lit. b ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym okres ten jest wystarczający do nabycia prawa do „13”. Zgodnie z tym przepisem przepracowanie sześciu miesięcy warunkujących nabycie prawa nie jest konieczne w razie korzystania z urlopu dla poratowania zdrowia. Nauczyciel otrzyma więc do niego prawo, ale wysokość trzynastki zostanie obliczona z wyłączeniem wynagrodzenia za czas urlopu dla poratowania zdrowia.

W celu obliczenia podstawy „13” należy zsumować składniki wynagrodzenia nauczyciela (które w opisywanym przypadku wynoszą: 4224 zł + 844,80 zł + 300 zł = 5368,80 zł) i pomnożyć przez cztery miesiące oraz dodać pozostałe składniki wynagrodzenia, które wystąpiły od września do grudnia (czyli jak wskazano w pytaniu – łącznie 3500 zł). Policzmy podstawę wymiaru:

4 × 5368,80 zł + 3500 zł = 24 975,20 zł.

W tej sytuacji za 2022 r. nauczycielowi będzie przysługiwała „13” w wysokości:

24 975,20 zł × 8,5 proc. = 2122,89 zł. 

szczegółowe wyliczenie

Pracownik był zatrudniony w jednostce samorządu przez cały 2022 r. i zarabiał 4200 zł wynagrodzenia zasadniczego, 840 zł tytułem dodatku za wysługę lat i 400 zł premii regulaminowej. W okresie od kwietnia do lipca miał wypłacany dodatek specjalny w kwocie 800 zł. We wrześniu pracownik korzystał z dwóch dni opieki na dziecko do lat 14, a w październiku – z jednego dnia urlopu okolicznościowego. W marcu oraz sierpniu przebywał na zwolnieniach lekarskich.

 

 

Kwota 65 322,56 zł stanowi podstawę wymiaru „13” pracownika za 2022 r. W celu obliczenia wysokości „13” wartość podstawy wymiaru mnożymy przez 8,5 proc. W opisanym przykładzie będzie to:

• 65 322,56 zł × 8,5 proc. = 5552,42 zł

Otrzymana wartość stanowi wysokość dodatkowego wynagrodzenia rocznego brutto przysługującego pracownikowi za 2022 r.

Podobnie należy obliczać wysokość „13” przysługującej pracownikom, którzy nie przepracowali u danego pracodawcy pełnego roku kalendarzowego z powodu zatrudnienia lub rozwiązania umowy w jego trakcie. W celu obliczenia wysokości „13” podstawę wymiaru tego świadczenia należy pomnożyć przez liczbę miesięcy przepracowanych przez tych pracowników. Jej wysokość jest w tym wypadku proporcjonalna do przepracowanego okresu.