Jakie dodatki przysługują do renty z tytułu niezdolności do pracy

Dla kogo renta z tytułu niezdolności do pracy

Renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który jest niezdolny do pracy i ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy. Niezdolność do pracy to utrata zdolność do jakiejkolwiek pracy. Natomiast warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego jest spełniony, jeśli rencista osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej:

• 1 rok,jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat;
• 2 lata, jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 20 do 22 lat;
• 3 lata, jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 22 do 25 lat;
• 4 lata, jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 25 do 30 lat;
• 5 lat, jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat.

Dodatki do renty inwalidzkiej

Rencista ma prawo do określonych przez prawo dodatków, które mogą zwiększyć jego świadczenie rentowe. Ponadto większość dodatków do renty podlega corocznej waloryzacji, co oznacza, że co roku są one wyższe. Rencista uprawniony do renty z tytułu niezdolności do pracy ma prawo do:

• dodatku pielęgnacyjnego,
• dodatku kombatanckiego,
• dodatku za tajne nauczanie,
• dodatku kompensacyjnego,
• ryczałtu energetycznego,
• świadczenia dla osób deportowanych do pracy przymusowej i osadzonych w obozach pracy,
• świadczenia dla żołnierzy zastępczej służby wojskowej, przymusowo zatrudnianych w kopalniach i batalionach budowlanych,
• świadczenia dla byłych żołnierzy górników,
• świadczenia pieniężne dla osób będących cywilnymi niewidomymi ofiarami działań wojennych,
• ekwiwalentu pieniężnego dla byłych pracowników kolejowych,
• ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla byłych pracowników kopalni całkowicie likwidowanej.

Zobacz także: Jak otrzymać dodatki do renty

Dodatek pielęgnacyjny

Dodatek pielęgnacyjny przysługuje osobie uprawnionej do renty, jeżeli rencista został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy oraz do samodzielnej egzystencji albo ukończył 75 lat życia. Wniosek o dodatek pielęgnacyjny rencista może złożyć sam albo przez swojego przedstawiciela ustawowego. Do wniosku rencista musi dołączyć orzeczenia lekarza orzecznika ZUS stwierdzającego całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji. Z obowiązku składania wniosku o dodatek zwolnieni są renciści, które ukończyli 75 lat, otrzymają oni dodatek pielęgnacyjny z urzędu.

Dodatku pielęgnacyjnego nie otrzyma rencista, który przebywa w zakładzie opiekuńczo leczniczym lub w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym. Jest jednak jeden wyjątek rencista, który przebywa poza zakładem opiekuńczo leczniczym lub zakładem pielęgnacyjno-opiekuńczym przez okres dłuższy niż dwa tygodnie w miesiącu otrzyma dodatek pielęgnacyjny.

Zobacz także: Kiedy przysługuje dodatek pielęgnacyjny do renty

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. 2004 r., Nr 39, poz. 353)