Groźby karalne

Przestępstwo gróźb karalnych zostało opisane w art. 190 § 1 kk.
Art. 190. § 1. Kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Przepis ten ma na celu ochronę wolność jednostki w sensie subiektywnym, a więc poczucie wolności i bezpieczeństwa danej osoby. Groźbę stanowi zapowiedź spowodowania określonego negatywnego skutku, jeśli wystąpienie tego skutku zależy od osoby ją zapowiadającej (grożącej). W tym przypadku jest to zapowiedź popełnienia przestępstwa na szkodę adresata groźby lub osoby mu najbliższej.

Treścią groźby musi być zapowiedź popełnienia przestępstwa, zapowiedź skorzystania z prawnie dozwolonych środków nie będzie więc groźbą karalną. Nie jest więc groźbą bezprawną zapowiedź dochodzenia swoich roszczeń na drodze sądowej, wzywanie do zapłaty czy nawet informowanie, że w obronie swojego prawa użyje się wobec innej osoby wszelkich środków koniecznych do obrony koniecznej.

Groźbę można wyrazić za pomocą różnych środków przekazu. Ważne jest jedynie, aby dotarła ona do świadomości jej odbiorcy. Może to być więc forma ustna, pisemną, za pomocą gestu czy nawet innego zachowania (wyjęcie niebezpiecznego przedmiotu i pokazanie w jaki sposób zostanie on użyty).

Do odpowiedzialności za taki czyn nie jest konieczne badanie czy osoba grożąca faktycznie swoją groźbę chciała zrealizować. Ważny jest jedynie subiektywny odbiór tej groźby u pokrzywdzonego, tj. to, czy faktycznie wzbudziła ona u niego obawę spełnienia, tj. wywołała uczucie strachu lub zagrożenia (patrz wyrok SN z 27 kwietnia 1990 r., IV KR 69/90, PS 1993, nr 5, poz. 84).

Nie zawsze jednak obawa u pokrzywdzonego wystarczy do przypisania sprawcy popełnienia przestępstwa groźby karalnej.

Obawa pokrzywdzonego powinna być bowiem weryfikowana przez czynnik obiektywny - czyli analizowanie czy przeciętny człowiek o podobnych do ofiary cechach osobowości, psychiki, intelektu i umysłowości, w analogicznych warunkach wedle wszelkiego prawdopodobieństwa uznałby tę groźbę za realną i wzbudzającą obawę.

Przestępstwo groźby karalnej jest ścigane na wniosek pokrzywdzonego.

Źródło: www.forum.prawnikow.pl