Umowa przechowania

Umowa przechowania nie występuje zbyt często w obrocie prawnym. Najczęściej w zawieramy ją oddając płaszcz do szatni w teatrze.

Odpłatność

Zasadą jest, że umowa przechowania jest umową odpłatną. Wysokość wynagrodzenia strony mogą określić same. Wynagrodzenie jednak może wynikać również z taryf stosowanych przez przedsiębiorcę- przechowawcę. W wypadku gdy strony nie ustaliły wysokości wynagrodzenia i nie wynika ono z taryf wtedy przechowawcy należy się wynagrodzenie w danych stosunkach przyjęte.

Strony w umowie mogą się jednak umówić, że przechowawca nie będzie pobierał wynagrodzenia a swoją usługę. Aby jednak umowa była bezpłatna musi to jasno wynikać z umowy.

Co do zasady bowiem umowa przechowania jest umową odpłatną.

POBIERZ WZÓR: Umowa przechowania

Strony umowy

Stronami umowy przechowania są przechowawca i składający. Składający to osoba (najczęściej właściciel rzeczy), która przekazuje rzecz na przechowanie. Przechowawca natomiast to osoba przyjmująca rzecz na przechowanie i „opiekująca się” nią.

Przechowawcą i składającym mogą być zarówno osoby fizyczne jak i osoby prawne (np. spółka z ograniczoną) a także jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej.

Składający nie musi być właścicielem rzeczy składanej na przechowanie. Może on mieć inny tytuł prawny do rzeczy, w szczególności wynikający z umowy użyczenia, umowy najmu, umowy dzierżawy. Na przechowanie rzecz może oddać również użytkownik.

Przechowawca natomiast nie musi zawodowo trudnić się przechowywaniem rzeczy. Inaczej mówiąc nie musi być przedsiębiorcą.

Forma umowy

Umowę przechowania można zawrzeć w dowolnej formie. Może być zatem zawarta na piśmie, ustnie a jeżeli strony mają taką wolę może być również taką umowę zawrzeć w formie aktu notarialnego. Te ostatnie rozwiązanie jest jednak bardzo rzadko stosowane. Najczęściej umowę taką zawiera się ustnie lub przez fakty dokonane. Oddając kurtkę do szatni zawieramy właśnie umowę przez fakty dokonane.

Obowiązki przechowawcy

Przechowawca przede wszystkim powinien przechowywać rzecz w taki sposób do jakiego się zobowiązał w umowie. Natomiast gdy umowa nie określa sposobu przechowania powinien on wynikać z właściwości przechowywanej rzeczy i okoliczności.

Przechowawca musi zmienić określone w umowie miejsce i sposób przechowywania rzeczy jeżeli okaże się to konieczne dla ochrony oddanej na przechowanie rzeczy. Przechowawca powinien jednak uzyskać zgodę składającego na zmianę miejsca przechowywania. Jeżeli nie można uzyskać zgody przed dokonaniem zmiany powinien uzyskać ją po dokonaniu zmiany.

Przechowawcy nie wolno używać rzeczy oddanej na chowanie. Chyba, że składający wyraził zgodę na korzystanie z rzeczy.

Przechowawca nie może posłużyć się osobą trzecią. Nie może oddać jej rzeczy na przechowanie, chyba że przechowawca zostanie do tego zmuszony okolicznościami od niego nie zależnymi (choroba, katastrofa budowlana, klęska żywiołowa itd.).

Przechowawca musi zatem przechowywać oddaną mu rzecz we własnym władaniu w miejscu określonym przez strony a także zajmować się nią na zasadach określonych w umowie.

Obowiązki składającego

Podstawowym obowiązkiem składającego jest zapłata wynagrodzenia z przechowywanie.

Odpowiedzialność przechowawcy

Jeżeli przechowawca nie wypełnia swoich obowiązków wynikających z przepisów prawa wtedy jest odpowiedzialny za przypadkową utratę lub uszkodzenie rzeczy, które by w przeciwnym razie nie nastąpiłoby.