WSA: 6 zł z MOPS na jedzenie to za mało, by przeżyć. I to nawet przy 6 zasiłkach: na żywność, buty, ubrania, leki, lekarza i czynsz

• WSA: 6 zł z MOPS-u na jedzenie to za mało, by przeżyć. I to nawet przy 6 zasiłkach: na żywność, buty, ubrania, leki, lekarza i czynsz
• Powierzchowne decyzje urzędników
• Trudny stan zdrowia uniemożliwia pracę
• 6 złotych dziennie to za mało, by przeżyć

Przekonanie, że jedna osoba może dostawać tylko jedno świadczenie z pomocy społecznej, to mit. W rzeczywistości MOPS-y często wypłacają kilkukrotne wsparcie temu samemu beneficjentowi. Wszystko zależy od dwóch czynników: aktualnego budżetu danej placówki oraz tego, jak trudna jest sytuacja danej osoby — jej stan zdrowia, wiek, samotność czy stopień ubóstwa

WSA: 6 zł z MOPS-u na jedzenie to za mało, by przeżyć. I to nawet przy 6 zasiłkach: na żywność, buty, ubrania, leki, lekarza i czynsz

Harmonogram zasiłków pochodzi z wyroku WSA w Lublinie z 8 października 2024 r. (II SA/Lu 559/24) link do wyroku.

Sędziowie: Brygida Myszyńska-Guziur, Grzegorz Grymuza, Jerzy Parchomiuk /przewodniczący sprawozdawca/

Jakie wnioski z wyroku przegranego przez MOPS?

Powierzchowne decyzje urzędników

Organ I instancji odrzucił wniosek skarżącej, zasłaniając się jedynie ogólnikowym argumentem o braku środków w budżecie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze z kolei skupiło się na definicji uznania administracyjnego, całkowicie ignorując krytyczną sytuację majątkową i zdrowotną kobiety. Żadna z instancji nie przeanalizowała rzetelnie realiów, w jakich znalazła się wnioskodawczyni.

Trudny stan zdrowia uniemożliwia pracę

Z ustaleń sporu wynika, że choć skarżąca formalnie posiada status osoby bezrobotnej, jej stan zdrowia psychicznego oraz częste hospitalizacje wykluczają podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej. Kobieta utrzymuje się wyłącznie z pomocy społecznej w kwocie 388 zł — co stanowi zaledwie połowę kryterium dochodowego — i w trakcie postępowania ubiegała się o orzeczenie o niepełnosprawności.

6 złotych dziennie to za mało, by przeżyć

Żywność, w przeciwieństwie do zakupu ubrań czy opłat za media, stanowi potrzebę priorytetową, której zaspokojenia nie można odłożyć w czasie. Tymczasem przyznany zasiłek celowy w wysokości 200 zł daje zaledwie 6 zł dziennie, co w obecnych realiach nie pozwala na zakup nawet jednego ciepłego posiłku. Sytuację pogarsza fakt, że to głodowe wsparcie wypłacano skarżącej nieregularnie — zaledwie raz na dwa miesiące.