Niewykonanie umowy przez operatora telekomunikacyjnego

W przypadku niewykonania lub nieprawidłowego wykonania usługi przez operatora telekomunikacyjnego odbiorca będzie miał możliwość domagania się stosownego odszkodowania. Jego roszczenia będą miał podstawę w art. 471 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym dłużnik jest obowiązany do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania. Jego odpowiedzialność nie powstanie jeżeli niewykonanie wynika z okoliczności za które winy nie ponosi.

Jeżeli jednak konsument chce dochodzić odszkodowania koniecznie najpierw trzeba określić z jaką usługą mamy do czynienia. Jeżeli operator nie wykonał usługi wchodzącej w zakres tzw. usługi powszechnej, wtedy też wysokość odszkodowania będzie musiała uwzględnić uregulowania wynikające z Prawa telekomunikacyjnego.

Zgodnie z art. 105 tejże ustawy w przypadku niewykonania usługi powszechnej odbiorcy usługi będzie przysługiwało odszkodowanie w wysokości 1/15 średniej opłaty miesięcznej za każdy dzień przerwy w świadczeniu usługi. Takiego uprawnienia nie będzie, jeżeli w okresie rozliczeniowym łączny czas przerw był krótszy niż 36 godzin.

Oprócz odszkodowania abonent będzie mógł się ubiegać o zwrot opłaty abonamentowej, jeżeli przerwa trwała ponad 12 godzin. W takiej sytuacji przysługuje zwrot 1/30 całości opłaty za każdy dzień.

W jednym okresie rozliczeniowym były dwie przerwy w świadczeniu usługi. Jedna trwała 8 godzin, druga natomiast 13 godzin. W takiej sytuacji odszkodowanie nie będzie przysługiwało, jednak odbiorca będzie mógł się domagać zwrotu 1/30 opłaty abonamentowej za drugą przerwę.

Co to jest usługa powszechna

Usługa powszechna to zestaw usług telekomunikacyjnych, jakie powinny być dostępne dla wszystkich użytkowników z zachowaniem wymaganej jakości i po przystępnej cenie. Świadczenie usługi powszechnej spoczywa na przedsiębiorstwie telekomunikacyjny, wyznaczonym przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Obecnie jest to Telekomunikacja Polska.

W skład usługi powszechnej wchodzi:

• przyłączenie pojedynczego zakończenia sieci w głównej lokalizacji abonenta z wyłączeniem sieci cyfrowej z integracją usług, zwanej dalej „ISDN”;

• utrzymanie łącza abonenckiego z zakończeniem sieci, o którym mowa w pkt 1, w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych;

• połączenia telefoniczne krajowe i międzynarodowe, w tym do sieci ruchomych, obejmujące także zapewnienie transmisji dla faksu oraz transmisji danych, w tym połączenia do sieci Internet;

• udzielanie informacji o numerach telefonicznych oraz udostępnianie spisów abonentów;

• świadczenie udogodnień dla osób niepełnosprawnych;

• świadczenie usług telefonicznych za pomocą aparatów publicznych.

Podstawy prawne:

Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. 2004 r. nr 171 poz. 1800 z późn. zm.),

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 1964 nr 16 poz. 93 z późn. zm.).