ZUS: wzór na wyższą emeryturę [przykłady, obliczenia]. Emerytura wyższa nawet o kilkanaście procent za każdy rok pracy po osiągnięciu wieku emerytalnego

• Wzór na wysoką emeryturę = dużo składek + późna emerytura
• 51 tys. zł emerytury
• Składek musi wystarczyć na 20 lat
• Odroczenie przejścia na emeryturę bardzo podnosi jej wysokość
• Trzy czynniki wyższej emerytury
• Seniorzy widzą, że dłuższa praca się opłaca

Wzór na wysoką emeryturę = dużo składek + późna emerytura

W Polsce obowiązuje zasada zdefiniowanej składki. Oznacza to, że wysokość emerytury zależy od sumy składek opłaconych w trakcie całej aktywności zawodowej.
Wyliczenie emerytury sprowadza się do prostego dzielenia. Licznik to kwota zwaloryzowanych składek na ubezpieczenie emerytalne, które są zapisane na koncie ubezpieczonego i subkoncie, oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego, czyli odtworzonej kwoty składek na ubezpieczenie emerytalne sprzed 1 stycznia 1999 r. Mianownik to wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia.

Przykładowo dla kobiety w wieku 60 lat czyli w momencie uprawniającym już do emerytury, każde 100 tys. zł zapisane na koncie w ZUS to 375,38 zł miesięcznego świadczenia.
Jednak dla tej samej osoby w wieku 65 lat to już 452,90 zł.

Żeby otrzymać emeryturę na poziomie minimalnym (od marca 2025 r., to 1878,91 zł), 60-letnia osoba musi zgromadzić nieco ponad 500 tys. zł, zaś 65-latek osiągnie ten sam poziom świadczenia przy kapitale mniejszym o ok. 80 tys. zł.

ZUS wyjaśnia, że gdy odkładamy środki w ZUS systematycznie, to większość kwoty zgromadzonej na koncie i subkoncie będzie pochodzić nie z samych składek, tylko z waloryzacji. Kapitał początkowy jest obecnie wart ponad 7 razy więcej niż w 1999 r.

51 tys. zł emerytury

- Najwyższą emeryturę w Polsce otrzymuje mieszkaniec województwa śląskiego, a jej wartość to ponad 51 tys. brutto miesięcznie. Na Opolszczyźnie rekordzista może się pochwalić świadczeniem na poziomie około 30,5 tys. brutto każdego miesiąca. Średnia wyliczona z najwyższej emerytury z każdego z 16 województw to 34,1 tys. zł brutto. Odbiorców tak sowitych świadczeń charakteryzuje kilkudziesięcioletni oskładkowany staż pracy oraz podjęcie decyzji o przejściu na emeryturę co najmniej kilka lat po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego - informuje Sebastian Szczurek, regionalny rzecznik prasowy ZUS województwa opolskiego.

Składek musi wystarczyć na 20 lat

Obecnie statystyczny 60-latek będzie pobierać świadczenie przeciętnie przez 22,2 roku, a 65-latek – przez 18,4 roku. Ten potencjalny czas spędzony na emeryturze w porównaniu do 1999 r. wydłużył się o 18-20 proc. Przeciętne dłuższe trwanie życia sprawia, że za tę samą kwotę składek emeryci uzyskują o 8–9 proc. niższe świadczenie niż w chwili, gdy ZUS rozpoczął przyznawanie i wypłatę emerytur z nowego systemu.

Odroczenie przejścia na emeryturę bardzo podnosi jej wysokość

Wydłużenie aktywności zawodowej wpływa na zwiększenie emerytury dzięki trzem czynnikom:
1) dodatkowe składki z pracy powiększają sumę zgromadzonych środków,
2) kolejne waloryzacje składek pomnażają kapitał emerytalny (działa też siła procenta składanego),
3) prognozowany czas wypłaty emerytury jest krótszy, co podnosi wysokość miesięcznego świadczenia.

Na końcowym etapie kariery zawodowej to nie składki, ale waloryzacja ma największy wpływ na wysokość przyszłej emerytury.

Opóźnienie przejścia na emeryturę przekłada się na realny wzrost świadczenia – nawet bez dodatkowych składek czy waloryzacji. Wynika to z krótszego prognozowanego okresu wypłaty emerytury. Dla 60-latka każdy rok zwłoki oznacza wzrost emerytury o 3,7%, a po 5 latach – o ponad 1/5 (20,7%). W przypadku 65-latka to odpowiednio 4,1% za rok i aż 23,4% po 5 latach od progu 60/65 lat odpowiednio dla kobiet i mężczyzn.

Trzy czynniki wyższej emerytury

Na znaczące zwiększenie wysokości emerytury wpływa połączenie trzech czynników: dodatkowe składki, ich waloryzacja i krótszy przewidywalny okresu wypłaty świadczenia.

Seniorzy widzą, że dłuższa praca się opłaca

Liczba pracujących emerytów systematycznie rośnie. Dla wielu z nich aktywność zawodowa to nie tylko sposób na dodatkowy dochód, ale także forma rozwoju, źródło satysfakcji i utrzymania kontaktów społecznych.

Przeciętny wiek przechodzenia na emeryturę wyniósł w 2024 r. 62,7 lat – 60,6 dla kobiet i 65,1 dla mężczyzn. Wiek ten w przypadku kobiet utrzymuje się na podobnym poziomie, a w przypadku mężczyzn systematycznie rośnie. Na emeryturę od razu po osiągnięciu wieku emerytalnego przeszło 67,6% uprawnionych – częściej mężczyźni (73,8%) niż kobiety (62,1%). W ciągu roku decyzję podjęło kolejne 22,5% osób, a niemal co dziesiąta zdecydowała się na dłuższe odroczenie świadczenia.

W pierwszej połowie 2025 r. liczba nowo przyznanych emerytur spadła o 17,9% rok do roku. Z kolei na koniec czerwca 2025 r. do ubezpieczenia zdrowotnego zgłoszonych było 1,2 mln pracujących osób w wieku emerytalnym – to wzrost o 2,4% rok do roku. W tej grupie są zarówno seniorzy, którzy pobierają emeryturę, jak i ci, którzy odroczyli złożenie wniosku o świadczenie. Spośród 1,2 mln pracujących osób w wieku emerytalnym 989,9 tys. odprowadzało składki na ubezpieczenie emerytalne – to o 1,9% więcej niż rok wcześniej.

Na przełomie 2024 i 2025 roku pracowało w kraju 872,6 tys. emerytów, a to o 2,2 proc. więcej niż pod koniec 2023 r. W ciągu ostatniej dekady (lata 2015–2024) liczba aktywnych zawodowo emerytów wzrosła o ponad połowę, podczas gdy populacja wszystkich emerytów zwiększyła się tylko o 1/4. W minionym roku osoby z ustalonym prawem do emerytury, które wciąż pracowały, stanowiły 13,7 proc. ogółu emerytów, a jednocześnie emerytem był co dwudziesty pracujący w całej gospodarce. Wśród pracujących emerytów większość, bo 58,1 proc. stanowiły kobiety.

Sebastian Szczurek, Regionalny Rzecznik Prasowy ZUS województwa opolskiego