Wysokość renty zależy od kwoty bazowej

Renta

Renta z tytułu niezdolności do pracy jest świadczeniem z ubezpieczenia społecznego, które przysługuje w przypadku utraty lub zmniejszenia wynagrodzenia z powodu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy zarobkowej.

Przepisy rozróżniają dwa rodzaje rent:

1. renta stała – otrzyma ją osoba, której niezdolność do pracy jest trwała oraz
2. renta okresowa – przysługuje osobie, której niezdolność do pracy ma charakter czasowy. Przyznawana jest na okres wskazany przez organ rentowy.

Warunki

Uzyskanie renty uzależnione jest od spełnienia trzech warunków:  

1. istnienia niezdolności do pracy,
2. posiadania wymaganego, stosownie do wieku ubezpieczonego, okresu składkowego i nieskładkowego,
3. powstania niezdolności do pracy w okresie ściśle określonym w przepisach.

Zobacz: Czy osoby pobierające renty muszą się rozliczać w Urzędzie Skarbowym?

Wysokość renty

Wysokość renty określają przepisy ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W zależności od tego czy mamy do czynienia z całkowitą bądź częściową niezdolnością do pracy, kwota renty będzie różna.

W przypadku osoby, wobec której orzeczono całkowitą niezdolność do pracy, renta wyniesie:

1. 24 % kwoty bazowej oraz 

2. po 1,3 % podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych; 

3. po 0,7 % podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych; 

4. po 0,7 % podstawy jej wymiaru za każdy rok okresu brakującego do pełnych 25 lat okresów składkowych oraz nieskładkowych, przypadających od dnia zgłoszenia wniosku o rentę do dnia, w którym rencista ukończyłby 60 lat. 

Z kolei dla osoby częściowo niezdolnej do pracy renta wyniesie 75 % renty dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy. 

Kwota bazowa

Ze wskazanych powyżej regulacji wynika, że wysokość renty jest uzależniona od kwoty bazowej. Kwota bazowa stanowi 100% przeciętnego wynagrodzenia pomniejszonego o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia społeczne, w poprzednim roku kalendarzowym. Jest ona ustalana corocznie o obowiązuje w okresie od 1 marca każdego roku kalendarzowego do końca lutego następnego roku.

Ogłoszenia kwoty bazowej dokonuje Prezes GUS w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym RP „Monitor Polski” w terminie do 7 roboczego dnia lutego każdego roku.

Kwota bazowa a wysokość renty

Należy wyjaśnić, że kwota bazowa obowiązująca w danym roku kalendarzowym służy do wyliczenia świadczeń nowo nabywanych. Oznacza to, że jeśli renta podlegałaby przeliczeniu, np. w wyniku odnalezienia dokumentów dotyczących stażu pracy, to wówczas kwoty bazowej nie zmienia się. Wyjątek stanowi sytuacja wskazana w art. 110 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (zmiana wysokości podstawy wymiaru składki).

Wniosek o rentę najlepiej jest zgłosić najwcześniej 1 marca, aby można było do wyliczeń przyjąć obowiązującą od tego dnia kwotę bazową. Najczęściej bowiem kwota bazowa zwiększa się corocznie.

Zobacz serwis: Wysokość renty

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2009.153.1227).