26 marca 2020 r. Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawie C-779/18, pochylając się nad ustawodawstwem polskim oraz jego zgodnością z prawem unijnym w zakresie pozaodsetkowych kosztów kredytów konsumenckich, wydał istotne rozstrzygnięcie, porządkując tym rozbieżności jakie zaistniały w tym obszarze w orzecznictwie sądów polskich. Powołany wyrok TSUE ma nie tylko doniosłe znaczenie dla samego konsumenta, pozostającego w sporze sądowym z kredytodawcą, ale również dla podmiotów udzielających kredytów konsumenckich.
Pomimo, że w nowym P.z.p. przewidziano rozwiązania dotychczas nieznane przepisom prawa zamówień publicznych, to zasadniczo ustawa ta wprowadza szereg drobnych zmian, w tym zmierzających do doprecyzowania lub zwiększenia klarowności aktualnie obowiązujących rozwiązań. Niektóre z zaproponowanych mechanizmów stanowią odstąpienie od rozwiązań, wprowadzonych przy okazji implementowania do krajowego porządku prawnego rozwiązań dyrektyw zamówień z 2014 r. Przykładem takiej zmiany, jest odstąpienie od aktualnie obowiązujących reguł dotyczących składania przez wykonawców dokumentów na potwierdzenie, że oferowane świadczenia spełniają wymagania określone przez zamawiającego.
Banki, jako profesjonalne podmioty na rynku usług finansowych, zobligowane są w stosunkach ze swoimi klientami, zwłaszcza konsumentami będącymi osobami fizycznymi, do zachowania szczególnej dbałości o przestrzeganie regulujących ich działalność przepisów. Choć w umowach pożyczek czy kredytów kredytobiorcy oświadczają, że znany jest im skutek w postaci możliwości wypowiedzenia umowy przez bank w przypadku wystąpienia opóźnienia w spłacie, to jednak samo opóźnienie nie stanowi wystarczającej przesłanki do skutecznego dokonania wypowiedzenia.
Wakacje na własną rękę wiążą się z szeregiem decyzji, jakie muszą podjąć konsumenci. Przed ich podjęciem warto znać swoje prawa. Jak podkreśla Joanna Sołtan z Europejskiego Centrum Konsumenckiego, „jeżeli coś pójdzie nie tak, ewentualne reklamacje będziemy zmuszeni zgłosić do różnych przedsiębiorców, a nie do jednego podmiotu, jakim jest biuro podróży”.