Bicie dziecka to naruszenie nietykalności cielesnej

Naruszenie nietykalności cielesnej jest występkiem uregulowanym w art. 217 Kodeksu karnego. Zgodnie z § 1 tego artykułu: kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Innym sposobem naruszenia nietykalności cielesnej może być chociażby spoliczkowanie drugiej osoby, oplucie, podstawienie nogi, czy też popychanie. Ściganie naruszenia nietykalności cielesnej odbywa się z oskarżenia prywatnego.

Aby założyć sprawę z oskarżenia prywatnego należy złożyć do sądu prywatny akt oskarżenia lub złożyć skargę na policji. Prywatny akt oskarżenia, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania karnego, ograniczać się może do:

• oznaczenia osoby oskarżonego;
• wskazania zarzucanego mu czynu;
• wskazania dowodów.

Skarga na policji może zostać złożona w formie ustnej lub pisemnej. Jeżeli zachodzi taka potrzeba policja zabezpiecza także dowody. Następnie skargę pokrzywdzonego przesyła do właściwego sądu.

Rozprawę o naruszenie nietykalności cielesnej zawsze poprzedza próba pojednania. Pojednanie w sprawie o naruszenie nietykalności cielesnej prowadzone jest przez sędziego lub referendarza. Zamiast posiedzenia pojednawczego może zostać wyznaczone posiedzenie mediacyjne. Jeżeli dojdzie do pojednania pomiędzy stronami postępowanie umarza się. Jeżeli nie, postępowanie toczy się dalej.

Zobacz też: Jestem oskarżony o popełnienie przestępstwa – co powinienem wiedzieć?

Kodeks karny nie wprowadza granicy wiekowej osoby, której nietykalność cielesna została naruszona. Przepis ten dotyczy, więc zarówno osób dorosłych, jak i dzieci.

Pamiętajmy, że nietykalność cielesną dziecka może naruszyć nie tylko rodzic, ale również nauczyciel i co bardzo częste rówieśnik. Zapewne każdy z nas chodząc do szkoły widział jak tzw. „słabsi” są popychani. Należy wiedzieć o tym, że takie zachowanie jest przestępstwem naruszenia nietykalności cielesnej i można z nim walczyć na drodze sądowej.