W 2027 r. sąd rozstrzygnie o pkt 7 dla osoby niepełnosprawnej. Kolejna taka sprawa. Matka bez świadczeń

• Seryjne odbieranie pkt 7 w orzeczeniach przez komisje orzecznicze?
• Tym razem cukrzyca typ 1 bez świadczenia pielęgnacyjnego

Tak opisała nam swoją batalię prawną i faktyczną matka 13-latka chorującego na ciężką postać cukrzycy typ 1. PZON odebrał pkt 7 w orzeczeniu o niepełnosprawności jej synowi, a jej świadczenie pielęgnacyjne. WZON podtrzymał to rozstrzygnięcie. Sprawa jest w sądzie.

Seryjne odbieranie pkt 7 w orzeczeniach przez komisje orzecznicze?

Od roku docierają do Infor.pl listy rodziców, których dzieci straciły pkt 7, a ich rodzice świadczenie pielęgnacyjne.

Schemat opisywany w liście jest zawsze ten sam. Nie medyczne badaniem, a kilka pytań do dziecka sprawdzających, czy jest choć trochę samodzielne:

1) Czy myjesz/ubierasz się sam?

2) Czy umiesz zawiązać buty?

3) Czy masz kolegów?

I następnie odebranie pkt 7 w orzeczeniu i strata przez rodziców świadczenia pielęgnacyjnego.

WZON przyjmują interpretację przepisów że jakikolwiek przejaw samodzielności u osoby niepełnosprawnej wyklucza świadczenie pielęgnacyjne - lekarze w komisjach szukają tych "jakichkolwiek" przejawów samodzielności. W opinii rodziców będących świadkami "badania dziecka przy pomocy trzech pytań", pytania te są tylko pretekstem do odebrania świadczenia. W tych opiniach jednolicie powtarza się zarzut "lekarze nie patrzą całościowo na naszą sytuację jako opiekunów".

Przykładowe listy czytelników w tej sprawie:

Tym razem cukrzyca typ 1 bez świadczenia pielęgnacyjnego

Poniżej fragment pisma WZON z uzasadnieniem odebrania pkt 7 z uwagi na to, że dziecko jest "znacznie niesamodzielne", ale nie "całkowicie niesamodzielne".

Poniżej ten sam dokument co na grafice w transkrypcji tekstowej.

Znajdziemy w nim tezy:

1) dziecko jest osobą niepełnosprawną, ale

2) "stwierdzone schorzenia nie powodują całkowitej zależności dziecka od otoczenia w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, takich jak samoobsługa, poruszanie się i komunikowanie z otoczeniem.

3) dziecko ma "tylko": "znacznie ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji, powodujące konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby".

Punkty te dają poniższy wzór argumentacyjny:

Polecamy: Pomoc społeczna. Komentarz do ustawy