świadczenie wspierające

Od 1 stycznia 2026 roku świadczenie wspierające będzie dostępne dla szerszej grupy osób. To dobra wiadomość dla tych, którzy z powodu choroby, niepełnosprawności lub wieku mają trudności z samodzielnym funkcjonowaniem – np. z ubieraniem się, gotowaniem czy poruszaniem. Kto może dostać pieniądze? Dotychczas świadczenie było przyznawane stopniowo – najpierw dla osób z najwyższą punktacją, a teraz progi się obniżają. Od 2026 roku wystarczy 70 punktów w decyzji o poziomie potrzeby wsparcia, żeby ubiegać się o pomoc. Co to oznacza w praktyce? Jeśli masz decyzję z co najmniej 70 punktami, możesz dostać nawet kilka tysięcy złotych wsparcia.69 punktów? Niestety, nic z tego – różnica jednego punktu może zadecydować o przyznaniu świadczenia. Warto jeszcze wiedzieć, że podwyższenie kwoty świadczenia wspierającego w 2026 r. w związku z podwyższeniem ustawowej wysokości renty socjalnej następuje z urzędu i nie wymaga wydania decyzji.

Rachunki z NFZ na tysiące złotych, utrata ubezpieczenia zdrowotnego i miesiące, a nawet rok czekania na decyzję. Tak w praktyce działa dziś świadczenie wspierające. Rzecznik Praw Obywatelskich alarmuje, że zamiast realnej pomocy system coraz częściej wpędza osoby z niepełnosprawnościami i ich opiekunów w finansową i prawną pułapkę. Część wnioskodawców umiera, nie doczekawszy się decyzji. Sprawdzamy, co dokładnie nie działa i dlaczego skutki tych przepisów są tak dotkliwe.

Osoby z decyzją WZON, które uzyskały minimum 70 punktów, mogą ubiegać się o świadczenie wspierające już od grudnia tamtego roku. Wnioski wysyła się wyłącznie drogą elektroniczną (PUE/eZUS, Emp@tia lub bankowość). Warto się pospieszyć - złożenie dokumentów dopiero w lutym 2026 oznacza utratę wyrównania za styczeń. Oto szczegóły.

Do redakcji wpływają listy matek, których dzieci chorują na autyzm, zespół Aspergera, chorobę afektywną dwubiegunową. I obecnie te dzieci tracą pkt 7 i (albo) 8 w orzeczeniach o niepełnosprawności. Powoduje to utratę prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Od 1 stycznia 2026 roku wszedł w życie kolejny, trzeci etap reformy świadczenia wspierającego. Próg punktowy uprawniający do wypłat obniża się do 70 punktów w skali WZON. Choć na papierze oznacza to rozszerzenie grupy beneficjentów, w rzeczywistości wielu wnioskodawców odbije się od ściany. Wyjaśniamy, jak przygotować się do badania Profilu Potrzeb Wsparcia (PPW), by nie stracić szansy na pieniądze,

Od przyszłego roku zmienią się zasady przyznawania świadczenia wspierającego. ZUS wypłaci 1127 zł miesięcznie bez względu na dochód, a krąg uprawnionych znacząco się powiększy. Sprawdzamy, co dokładnie wejdzie w życie od 2026 roku.

Do redakcji Infor.pl stale wpływają listy od osób niepełnosprawnych rozczarowanych praktyką przyznawania świadczeń dla nich w ostatnich latach. Główny zarzut dotyczy wysłania w grudniu 2024 r. przez przedstawicieli rządu Wytycznych do WZON, które zmodyfikowały (kwotowo w dół) zasady przyznawania świadczenia wspierającego. W opinii osób niepełnosprawnych ci z nich, którzy są w wieku 75+, niewidomi, niesłyszące oraz poruszający się na aktywnych wózkach mają limity punktów poziomu potrzeby wsparcia, co zmniejsza wartość świadczenia wspierającego (albo pozbawia go). Hipotezę tą potwierdza wprost dokument Wytycznych ujawniony przez Infor.pl w odniesieniu do osób niepełnosprawnych w wieku 75+. Obecnie czekamy na wynik interwencji RPO w odniesieniu do pozostałych grup wskazywanych jako pokrzywdzone Wytycznymi. W artykule kolejny list osoby niepełnosprawnej w tej sprawie.

Od 2026 r. krąg osób uprawnionych do świadczenia wspierającego wyraźnie się poszerzy. Po raz pierwszy pieniądze będą mogły otrzymać także osoby, które wcześniej nie spełniały wymogów, mimo chorób przewlekłych. Świadczenie może sięgnąć nawet 4327 zł miesięcznie, ale nie jest przyznawane automatycznie. Decyduje ocena codziennego funkcjonowania, a nie sama nazwa choroby.

Nazwa ustawy o opiece długoterminowej powinna zostać zmieniona, gdyż wprowadza w błąd osoby, które jej nie przeczytały. Jest to tak naprawdę ustaw o koordynacji opieki. Obecna nazwa projektu ustawy sugeruje, że chodzi o ustawę regulującą m.in. świadczenia dla opiekunów zajmujących się opieką m.in. osób niepełnosprawnych. Nieprawda. Ta ustawa dotyczy biurokracji związanej z opieką. Tworzą ją plany, raporty, sprawozdania. Jest to związane z koordynacją opieki nad osobami przez różne instytucje. Jedyne świadczenia jakie przewiduje to np. organizowanie szkoleń przez np. gminy. Tak, szkoleń, a nie np. nowego zasiłku dla opiekunów albo podwyżki słynnego zasiłku pielęgnacyjnego, który od 2019 r. wynosi 215,84 zł miesięcznie (i nic nie wskazuje, że zostanie podniesiony choć o 50 zł przed 2028 r.)

Świadczenie wspierające, którego miesięczna wysokość waha się od 751 zł do 4133 zł, jest wypłacane niezależnie od dochodów beneficjenta. Rozpoczyna się właśnie następny cykl wypłat. Kto ma prawo do tego wsparcia? Jakie kryteria musi spełnić oraz jak złożyć poprawny wniosek, aby otrzymać środki? Oto szczegóły.

ZUS informuje, że od 1 stycznia 2024 roku obowiązują przepisy, które pozwalają opiekunom osób pobierających świadczenie wspierające na złożenie wniosku o objęcie ich ubezpieczeniami emerytalnym, rentowymi oraz zdrowotnym. Składki w całości finansuje budżet państwa. Z tej możliwości mogą skorzystać wyłącznie opiekunowie, którzy nie podejmą zatrudnienia ani innej pracy zarobkowej.

Od stycznia 2026 r. zasady przyznawania świadczenia wspierającego zostaną rozszerzone, dzięki czemu krąg uprawnionych wyraźnie się powiększy. Dla części osób z chorobami przewlekłymi oznacza to realne pieniądze. W niektórych przypadkach nawet 4327 zł miesięcznie. Nie będzie to jednak świadczenie przyznawane za samą diagnozę. Komisje sprawdzą, jak wygląda codzienne funkcjonowanie, a drobny błąd w dokumentacji może przesądzić o decyzji.

Rodzina osób niepełnosprawnych nie może jednocześnie otrzymać: świadczenia wspierającego (to dla np. niepełnosprawnego ojca do 4134 zł miesięcznie za 100 punktów - nie znana jest wysokość na 2026 r.) oraz "starego" świadczenia pielęgnacyjnego (to dla np. syna opiekującego się ojcem - w 2026 r. 3287 zł miesięcznie). Łącznie dałoby to 7421 zł, gdyby postulaty osób niepełnosprawnych o łączeniu tych świadczeń zostały spełnione. Tak się nie stanie. W 2026 r. tak samo jak dziś opiekun otrzymujący "stare" świadczenie pielęgnacyjne nie pójdzie do pracy.

Osoby z niepełnosprawnościami, które w swoim orzeczeniu mają kod niepełnosprawności 06-E często zastanawiają się na jakiego rodzaju pomoc mogą liczyć. Co oznacza ten symbol niepełnosprawności? Ile wynosi dofinansowanie PFRON do zatrudnienia pracownika z niepełnosprawnością? Odpowiadamy na najważniejsze pytania!

W 2026 roku świadczenie wspierające będzie przysługiwało szerszej grupie odbiorców. Od 1 stycznia rozpoczyna się bowiem ostatni etap wejścia w życie tego świadczenia. Oznacza to, iż w świadczenie wspierające będzie dostępne także dla osób z niepełnosprawnościami, które w decyzji wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności (WZON) uzyskały od 70 do 77 punktów.

Od 1 stycznia 2026 r. dostęp do świadczenia wspierającego zmieni się radykalnie. Niższy próg punktowy, wyższe kwoty, nawet do 4327 zł miesięcznie, oraz szersze uwzględnienie chorób przewlekłych sprawią, że realną szansę na pomoc otrzymają osoby, które do tej pory były poza systemem. Jednocześnie rosnące kolejki w WZON i problemy z punktacją pokazują, że wniosek warto złożyć jak najszybciej, by nie stracić miesięcy wypłat.

„Moje orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności zostało wydane na stałe. Zamierzam ubiegać się o świadczenie wspierające. Czy ono również będzie bezterminowe?” – pyta Czytelnik.

Jakie świadczenia mogą otrzymać z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych osoby z niepełnosprawnościami? Jak uzyskać orzeczenie? Co może się zmienić w 2026 roku? Oto najważniejsze przepisy i kwoty!

Zakład Ubezpieczeń Społecznych 22 października 2025 roku przeleje na konta uprawnionych kolejne transze świadczenia - od 751 zł do nawet 4134 zł. Świadczenie to przysługuje bez względu na ich dochody.

W okresie przyznawania świadczenia wspierającego (kiedy nie wiadomo, czy osoba niepełnosprawna otrzyma odpowiednio dużo punktów poziomu potrzeby wsparcia), opiekun otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne. Potem musi je oddać wstecznie, a za ten sam okres osoba niepełnosprawna ma świadczenie wspierające. Rząd podpowiada (za przepisami), że rodzina osoby niepełnosprawnej może wybrać świadczenie pielęgnacyjne rezygnując ze wspierającego. Tyle, że to się nie opłaca bo świadczenie pielęgnacyjne jest niższe od wspierającego (w jego maksymalnej wysokości).

4 134 zł miesięcznie, czyli świadczenie wspierające w najwyższej dopuszczalnej ustawowo wysokości, bez konieczności uczestniczenia w procedurze ustalania poziomu potrzeby wsparcia przez osoby legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu znacznym, które są niezdolne do samodzielnej egzystencji, aby nie „narażać ich na stres związanych z dodatkowymi komisjami lekarskimi, na których kolejny raz muszą udowadniać swoją niepełnosprawność” – to postulat, który trafił niedawno na biurko Prezydenta.

Dedykowana do rozwiązania problemu dwóch grup rencistów: Grupa nr 1 jest z 4489,63 zł brutto (renta + dodatek dopełniający). Grupa nr 2 z gołym 1878,91 zł brutto [niezdolność do samodzielnej egzystencji, ale bez dodatku dopełniającego]. Grupa nr 1 to renciści socjalni - mają dodatek dopełniający (wysoki). Grupa nr 2 to wszystkie inne osoby niepełnosprawne, które nie mają renty socjalnej, choć mają identyczną sytuację zdrowotną, co grupa 1. Osoby niesamodzielne (z odpowiednim orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji - większa część tych osób ma równoległe orzeczenia o niepełnosprawności) otrzymują wysoki dodatek dopełniający 2610,72 zł brutto, który dodajemy do renty socjalnej 1878,91 zł brutto. Daje to łącznie 4489,63 zł brutto. Taka kwota jest tylko przy rencie socjalnej, którą można łączyć np. ze świadczeniem wspierającym, co znaczącą zwiększa wyjściowe 4489,63 zł brutto. Osoby niepełnosprawne od miesięcy próbują zainteresować tym, że tylko renta socjalna dla osób niesamodzielnych przynosi godziwą wartość świadczeń pomocowych w niepełnosprawności premiera, prezydenta, ministrów, RPO, Sejm i Senat. Bezskutecznie. Tym razem - po petycjach, proszeniu posłów o składanie interpelacji - wysłały list otwarty.

W 2026 roku system wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami wejdzie w nowy etap. Kolejna grupa osób zyska uprawniania do otrzymywania świadczenia wspierającego. Zmienią się dotychczasowe kwoty, zasady przyznawania i liczba uprawnionych. Rząd zapowiada, że świadczenie wspierające obejmie kolejne grupy, a jego wysokość będzie uzależniona od poziomu potrzeb. Sprawdź, co warto wiedzieć przed złożeniem wniosku.

Osoby chore na chorobę nowotworową często nie dysponują orzeczeniem o niepełnosprawności – choroba ma kilka faz, może się wycofać na 5 lat, a potem wrócić w fazę przerzutów. Stan zdrowia nie jest tak stały jak przy innych deficytach organizmu. Osoba, która z sukcesem przeszła chemioterapię, staje na komisji i zostaje uznana za zdrową – przerzuty pojawiają się np. rok później. Dynamika choroby powoduje, że chory nie staje drugi raz na komisji lekarskiej i nie ma orzeczenia o niepełnosprawności. Efekt? Odcięcie od świadczeń pomocowych. I takie listy jak poniższy do redakcji Infor.pl. Napisała do nas czytelniczka, której mąż jest ciężko chory na raka (faza agresywna, przerzuty). Zrezygnowała ze starań o pomoc – zarówno z WZON / MZON (pomoc w zdobyciu orzeczenia o niepełnosprawności), ZUS, jak i MOPS. Uznała, że nie ma szans na świadczenie wspierające, zasiłek pielęgnacyjny, rentę z tytułu niezdolności do pracy czy świadczenia z MOPS.

Nadzieja dla osób niepełnosprawnych (stopień umiarkowany i lekki) na korzystne zmiany w świadczeniu wspierającym? Mają polegać na obniżeniu progu punktów w decyzji wydawanej przez WZON (tzw. poziom potrzeby wsparcia). Obecnie próg jest tak ustawiony, że preferuje co do otrzymania świadczenia wspierającego, osoby niepełnosprawne ze znacznym stopniem niepełnosprawności w stanie ciężkim. Było to 87 punktów w 2024 r. (teraz w 2025 r. jest 78 punktów). W efekcie do marcu 2025 r. świadczenie to otrzymało 120 000 osób, ale 60 000 odeszło z kwitkiem w tym np. osoby niepełnosprawne niewidome, czy sparaliżowane po przerwaniu rdzenia kręgowego (poruszające się na wózku), ale ze sprawnymi rękami. Bo takie osoby umieją sobie zrobić herbatę czy pojechać na zakupy więc są według WZON samodzielne. Są pokrzywdzone przez próg 70 punktów, którego nie przekroczyli. Bo osoba z przerwanym rdzeniem kręgowym albo niewidoma powinny otrzymać świadczenie wspierające. Stąd postulat obniżenie progu do 60 punktów. Na czym polega krzywda osób niepełnosprawnych ze stopniem umiarkowanym i lekkim? Świadczenie wspierające przecież nie jest dla nich (nawet przy obniżeniu limitu punktów do 60)? Krzywda polega na tym, że rząd rozwija świadczenie wspierające ale jednocześnie nie ma świadczeń dla lżejszych rodzajów niepełnosprawności. Np. zasiłek pielęgnacyjny dla stopnia umiarkowanego wynosi 215,84 zł. To 5% wartości świadczenia wspierającego. I nie będzie podwyższany do 2028 r.