Kiedy sprawcę umieszcza się w zakładzie zamkniętym? (art. 95a)

Terapii farmakologicznej nie stosuje się, jeżeli jej przeprowadzenie spowodowałoby niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia skazanego.

Sąd orzeka umieszczenie sprawcy, o którym mowa w § 1, skazanego za przestępstwo określone w art. 197 § 3 pkt 2 lub 3 (zgwałcenie pedofilskie i zgwałcenie kazirodcze) w zakładzie zamkniętym albo skierowanie go na leczenie ambulatoryjne.

W okresie do 6 miesięcy przed przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub przed wykonaniem kary sąd ustala:
1) potrzebę i sposób wykonywania orzeczonego środka, o którym mowa w § 1,
2) sposób wykonywania orzeczonego środka, o którym mowa w § 1a. 

Zobacz serwis: Sprawy karne

Sąd może zarządzić zmianę sposobu wykonywania środka zabezpieczającego określonego w § 1 lub 1a.

Sąd zarządza umieszczenie w zakładzie zamkniętym, jeżeli sprawca uchyla się od leczenia ambulatoryjnego określonego w § 1 lub 1a. § 3. Przepisy art. 94 § 2 i 3 Kodeksu karnego stosuje się odpowiednio.

Szczególny środek zabezpieczający, polegający na umieszczeniu sprawcy przestępstwa przeciwko wolności seksualnej w zakładzie zamkniętym albo skierowanie go na leczenie ambulatoryjne przewiduje art. 95a kodeksu karnego. Otóż skazując sprawcę na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za przestępstwo skierowane przeciwko wolności seksualnej, popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, sąd może orzec umieszczenie sprawcy, po odbyciu tej kary w zakładzie zamkniętym albo skierowanie go na leczenie ambulatoryjne.

Zobacz serwis: Więziennictwo

Należy też pamiętać o tym, że w tym przypadku o potrzebie i sposobie wykonywania orzeczonego środka, rozstrzyga sąd w okresie do 6 miesięcy przed przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub przed wykonaniem kary. Czasu przebywania w zakładzie nie określa się z góry.

Podstawa prawna: Art. 95 Kodeksu karnego