| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Infor.pl > Prawo > Konsument i umowy > Umowy > Finanse > Nowelizacja prezydenckiej ustawy frankowej

Nowelizacja prezydenckiej ustawy frankowej

1 stycznia 2020 roku w życie weszła nowelizacja ustawy o wsparciu kredytobiorców znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej, którzy zaciągnęli kredyt mieszkaniowy (tzw. prezydencka ustawa frankowa). Projekt ustawy wpłynął do Sejmu w połowie 2017 roku, a w lipcu 2019 r. Prezydent RP podpisał ustawę. Po niemal półrocznym vacatio legis zaczęły obowiązywać przepisy zmieniające zasady udzielania wsparcia finansowego z Funduszu Wsparcia Kredytobiorców. Zgodnie z uzasadnieniem projektu ustawy jej głównym celem jest zmiana mechanizmu zapewnienia wsparcia finansowego osobom, które na skutek obiektywnych okoliczności znalazły się w trudnej sytuacji finansowej, a jednocześnie są zobowiązane do spłaty rat kredytu mieszkaniowego stanowiącego znaczne obciążenie dla ich budżetów domowych.

Kto może uzyskać pomoc?

Wsparcie lub pożyczka na spłatę zadłużenia mogą być przyznane, jeżeli:

  1. w dniu złożenia wniosku o wsparcie lub pożyczkę na spłatę zadłużenia co najmniej jeden z kredytobiorców posiada status bezrobotnego, lub
  2. stosunek wydatków kredytobiorcy związanych z obsługą miesięcznej raty kapitałowej i odsetkowej kredytu mieszkaniowego do miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego kredytobiorcy (wskaźnik RdD) przekracza 50%, lub
  3. miesięczny dochód gospodarstwa domowego pomniejszony o miesięczne koszty obsługi kredytu mieszkaniowego nie przekracza 1402 zł w przypadku gospodarstwa domowego jednoosobowego lub 1056 zł na osobę w przypadku gospodarstwa domowego wieloosobowego (dwukrotność kwoty uprawniającej do uzyskania pomocy społecznej).

Należy zaznaczyć, że pomoc na podstawie prezydenckiej ustawy frankowej jest skierowana do osób, które zaciągnęły kredyt mieszkaniowy. Z kręgu osób, które mogą ubiegać się o wsparcie, wyłączono natomiast osoby, które:

  1. utraciły zatrudnienie w wyniku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem przez kredytobiorcę lub rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w trybie art. 52 Kodeksu pracy,
  2. uzyskały wsparcie na zasadach określonych w ustawie, chyba że wsparcie nie jest już udzielane, a okres udzielonego wsparcia nie przekroczył 35 miesięcy (ustawa przed nowelizacją zakładała maksymalny okres udzielania wsparcia przez 18 miesięcy),
  3. są w takiej sytuacji, że umowa kredytu mieszkaniowego została wypowiedziana przed złożeniem wniosku o udzielenie wsparcia,
  4. otrzymują świadczenie z tytułu utraty pracy wynikające z zawartej umowy ubezpieczenia spłaty kredytu, gwarantującej wypłatę świadczenia na wypadek utraty pracy,
  5. posiadają kredyty udzielone na cel związany z działalnością gospodarczą lub prowadzeniem gospodarstwa rolnego,
  6. są właścicielami innego lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego lub były nimi w okresie 6 miesięcy przed złożeniem wniosku,
  7. posiadają spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub posiadały takie prawo w okresie 6 miesięcy przed złożeniem wniosku,
  8. posiadają roszczenie o przeniesienie na nie prawa własności lokalu mieszkalnego, domu jednorodzinnego, spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub posiadały takie roszczenie w okresie 6 miesięcy przed złożeniem wniosku.

NOWOŚĆ na Infor.pl: Prenumerata elektroniczna Dziennika Gazety Prawnej KUP TERAZ!

Na czym polega pomoc?

Wsparcie polega na przekazywaniu kredytodawcy przez Bank Gospodarstwa Krajowego środków pieniężnych z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań kredytobiorcy z tytułu kredytu mieszkaniowego. Przedmiotowa pomoc może być przekazywana maksymalnie przez 36 miesięcy w wysokości będącej równowartością przewidywanych 36 miesięcznych rat kapitałowych i odsetkowych kredytu mieszkaniowego, z tym że jeżeli wysokość przewidywanej miesięcznej raty kapitałowej i odsetkowej jest wyższa niż 2 000 zł, to do określenia wysokości wsparcia przyjmuje się kwotę 2 000 zł. W związku z tym kredytobiorcy uzyskać mogą maksymalnie kwotę 72 000 zł.

Możliwe jest także uzyskanie pożyczki na spłatę zadłużenia, gdy kredytobiorca sprzedał kredytowaną nieruchomość, a kwota uzyskana ze sprzedaży nie pokryła całego zobowiązania z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup sprzedanej nieruchomości. Wysokość takiej pożyczki również nie może przekraczać kwoty 72 000 zł.

Udzielone wsparcie lub pożyczkę na spłatę zadłużenia należy zwrócić w 144 równych, nieoprocentowanych miesięcznych ratach, których spłata rozpoczyna się w miesiącu następującym po miesiącu, w którym upłynęły 2 lata od wypłaty ostatniej raty wsparcia lub pożyczki. W związku z tym kredytobiorca ma 12 lat na zwrot otrzymanej pomocy. Przy założeniu, że zostałoby udzielone wsparcie w pełnej wysokości tzn. 72 000 zł, to spłata następowałaby w ratach miesięcznych w wysokości 500 zł. Kredytobiorca może także liczyć na umorzenie 44 rat w przypadku, gdy dokona spłaty 100 rat bez opóźnienia. Zatem udzielona pomoc de facto będzie wynosić około 22 000 zł.

Należy zwrócić uwagę na to, że spłata otrzymanej pomocy może wiązać się z nadmiernym obciążeniem finansowym kredytobiorcy, ponieważ oprócz spłaty rat kapitałowych i odsetkowych kredytu mieszkaniowego będzie musiał on spłacać także raty otrzymanego wsparcia lub pożyczki na spłatę zadłużenia. W związku z tym pomoc w takiej formie stanowić może jedynie odsunięcie problemu w czasie. Co prawda kredytobiorcy korzystającemu ze wsparcia łatwiej będzie spłacać raty, jednak po tym czasie, będzie musiał zmierzyć się z jednoczesną spłatą pomocy i rat kredytu.

Adrian Nowicki
Stanisław Rachelski

Kancelaria Rachelski i Wspólnicy

Czytaj także

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Magdalena Szpak

trenerka i założycielka organizacji szkoleniowej Laboratorium Współpracy: www.laboratoriumwspolpracy.pl

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »