Przemoc w rodzinie

Dopiero w latach 60 ub. wieku w USA rozpoczęły się badania skutków występowania przemocy w rodzinie. W Polsce i krajach europy Środkowowschodniej problem ten dostrzeżono dopiero w latach 90 XX wieku.

Definiuje się go jako – zamierzone i wykorzystujące przewagę siły działanie przeciwko członkom rodziny, narażające ich prawa, dobra osobiste i powodujące cierpienia i szkody. Ofiarami przemocy w rodzinie są najczęściej kobiety (58 proc.) oraz dzieci (24 proc.). Sprawcami zaś są głównie mężczyźni (96 proc.).

Przemoc jest działaniem zamierzonym mającym na celu kontrolowanie i podporządkowanie ofiary, uzyskanie wymuszonej przewagi nad nią, ograniczającej prawa osobiste a często zagrażające życiu i zdrowiu ofiary.

Rozróżniamy cztery kategorie krzywdzenia dzieci. Przemoc fizyczna – bicie, wykorzystywanie seksualne, przemoc emocjonalną i zaniedbywanie czyli niezaspokojenie potrzeb fizycznych i psychicznych dzieci.

Przyczyną stosowania przemocy w rodzinie może być alkoholizm, zaburzenie osobowości, choroby psychiczne. Są także głosy, że sprawcy są przekonani o dominacji mężczyzn nad kobietami i dziećmi i do sprawowania władzy wolno im używać wszelkich form przemocy.
Jakiekolwiek by nie były to przyczyny, ofiary przeżywają domowe piekło, które wpływa destrukcyjnie na ich życie bieżące i przyszłe.

Uchwalona przez Sejm 6 maja br. ustawa o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw wprowadza zakaz stosowania kar cielesnych, zadawania cierpień psychicznych i innych form poniżania dziecka przez rodziców i opiekunów.

Zobacz też: Znowelizowano ustawę o przemocy w rodzinie

Ustawa pozwala pracownikowi socjalnemu na odebranie dziecka rodzicom w przypadku zagrożenia jego życia lub zdrowia. W celu skutecznego przeciwdziałania przemocy Rada Ministrów przyjmie Krajowy Program Przeciwdziałaniu Przemocy w Rodzinie z realizacji którego składane będzie Sejmowi coroczne sprawozdanie.

Ma powstać także Zespół Monitorujący ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie jako organ opiniodawczo doradczy właściwego ministra.
Ustawa czeka na akceptację Senatu R.P.

Zobacz też: Dziecko i prawo