Z WZON osoby niepełnosprawne do sądu: Dylematy stopnia znacznego. Skarżyć odcięte punkty, czy odpuścić?

Wytyczne, to jest niepisane 'prawo', też mieliśmy taką sytuację, osoba 75+, ale zaskarżyliśmy decyzję WZON do sądu- wydłużyło to czas oczekiwania na świadczenie o prawie rok- czyli całość od złożenia wniosku do WZON do otrzymania świadczenia to tutaj prawie dwa lata, ale sąd przyznał o 20 pkt więcej niż WZON - na podstawie decyzji biegłych, którzy są lekarzami, a nie osobami często niemającymi nic wspólnego z medycyną jak to ma miejsce w komisjach WZON.

Ja składałam odwołanie do sądu mamie. Mama ma 89 lat. Pierwsze komisja przyznała jej 64p., druga 67. Sąd rejonowy przyznał 93 p., niestety WZON złożył apelację do sądu okręgowego, stamtąd jeszcze nie mamy decyzji. To wszystko trwa już 18 miesięcy i końca nie widać, a więc decydując się na odwołanie do sądu trzeba uzbroić się w cierpliwość. Powodzenia.

Odnoszę wręcz wrażenie, że w niektórych przypadkach wiek staje się wygodnym uzasadnieniem do obniżania punktacji, mimo że przepisy nakazują indywidualną ocenę funkcjonowania konkretnej osoby, z uwzględnieniem przyczyn i skutków jej niepełnosprawności.

Tak było również w naszym przypadku. Bliska mi osoba jest po udarze, po ciężkim urazie kręgosłupa oraz cierpi na głębokie otępienie będące następstwem uszkodzenia OUN. Nie są to naturalne ograniczenia związane z wiekiem, lecz skutki ciężkich schorzeń i urazów, które doprowadziły do całkowitej utraty samodzielności. Największe zastrzeżenia budzi jednak to, że przyznana punktacja pozostaje w rażącej sprzeczności z rzeczywistością. Bliska mi osoba nie funkcjonuje samodzielnie praktycznie w żadnym obszarze życia. Nie mówi, nie widzi, nie chodzi, nie jest w stanie samodzielnie zadbać o higienę, przygotować posiłku, przyjąć leków, komunikować swoich potrzeb ani podejmować świadomych decyzji dotyczących codziennego funkcjonowania. Wymaga stałej opieki i nadzoru przez całą dobę. Patrząc na przyznaną punktację, można by odnieść wrażenie, że oceniano inną osobę. W rzeczywistości jedyną czynnością wykonywaną samodzielnie jest załatwianie potrzeb fizjologicznych do pampersa, może to potraktowano jako samodzielne funkcjonowanie? Odwołałam się od pierwszej decyzji właśnie dlatego, że nie zgadzałam się z takim sposobem oceny. Kolejna komisja podniosła punktację, co samo w sobie potwierdza, że pierwotna ocena nie była prawidłowa. Nadal jednak mam poważne zastrzeżenia do oceny niektórych obszarów funkcjonowania, ponieważ przyznane punkty w dalszym ciągu nie odzwierciedlają rzeczywistego stopnia niesamodzielności tej osoby. Jako, że jestem świeżo po odebraniu decyzji to rozważam skierowanie sprawy do sądu. Najpierw zorientuję się, jak obecnie wygląda czas oczekiwania na rozpoznanie takich spraw w moim rejonie, ale nie wykluczam dalszej walki o rzetelną ocenę. Widziałam już orzeczenia, w których sądy korygowały zaniżoną punktację i przyznawały wyższy poziom potrzeby wsparcia. Dlatego warto pamiętać, że decyzja komisji nie zawsze jest oceną ostateczną ani nieomylną.

W ustawie nie ma mowy, wzmianki w żadnym zdaniu , zwrocie o zaniżaniu pkt że względu na wiek .

Gdyby tak miało by być ustawodawca określiłby dokładnie taki podpunkt lub paragraf. Ci za tym dalej idzie działania takie nazwane cicha umowa pomiędzy urzędnikami jest działaniem nie zgodnym z prawem i podchodzi pod działanie przestępcze , które jak wiadomo podlega karze .

Dlatego każda decyzja obniżająca pkt że względu na wiek powinna być zaskarżona do sądu w celu ustalenia stanu faktycznego i uczciwego przyznania pkt.

Dlatego zgadzam się , że wiek ma swoje ograniczenia ale jak już staje się osobą niepełnosprawną powinno podchodzić się do takiej osoby jako chorej a nie dlatego że jest to osoba Stara, wiekowa.

Ten system jest niewydolny w polskim wydaniu, urzędnik wg uznania opiniuje osoby borykające się z niepełnosprawnościami, nie rozumiejąc wielu schorzeń, których efektem są dysfunkcje (bo, jak mantra tu powtarzane jest, że choroby się nie liczą).

Systemowe zaniżanie punktacji osobom na wózkach inwalidzkich, niewidomym, niesłyszącym, 75+... to jawna degradacja społeczno-ekonomiczna. Niektóre pytania osobiste, intymne, to skandal. Ten system uwłacza godności wielu Polaków.

Należy odróżnić ograniczenie sprawności ze względu na wiek (mało który 80 -90latek śmiga po internecie, jeździ rowerem/autem/na deskorolce czy łyżwach, dźwiga ciężary; z uśmiechem na ustach biega po schodach z ciężkimi zakupami w jednym ręku, z dzieckiem pod pachą) od niesprawności ze względu na faktyczną niepełnosprawność.

Każdy człowiek w podeszłym wieku nie ma możliwości robić tego, co 30 lat wcześniej, bo starzenie się organizmu, zmiejszona wydolność jest NATURALNYM procesem starzenia się organizmu.

I tak nie są liczone wszystkie punkty. Nawet osoba wiekowa może otrzymać wysokie świadczenie. Jeśli jej nie(pełno) sprawność wynika z urazu Centralnego Układu nerwowego - wypadku, udaru itp.

Z wiekiem sprawność organizmu maleje i jest to naturalny proces.