Jak zostać terapeutą zajęciowym?

• Terapeuta zajęciowy – kim jest?
• Czym zajmuje się terapeuta zajęciowy
• Terapia zajęciowa - jaki ma cel
• Terapeuta zajęciowy – kwalifikacje 
• Terapeuta zajęciowy – gdzie może pracować
• Ile zarabia terapeuta zajęciowy

Terapeuta zajęciowy – kim jest?

Terapeuta zajęciowy prowadzi zajęcia i ćwiczenia z osobami z niepełnosprawnosprawnością intelektualną bądź takimi, które wymagają rehabilitacji. Poprzez odpowiednie działania rehabilitacyjne aktywizuje pacjentów, dzięki czemu wspiera ich kondycję fizyczną i psychiczną. Poprzez różne działania zapobiega rozwojowi chorób przewlekłych oraz kalectwu. Dobierając odpowiednie ćwiczenia pomaga w usamodzielnieniu się pacjenta tak, aby mógł poradzić sobie z codziennymi czynnościami, jak i funkcjonowaniem w społeczeństwie. Działania realizowane są w formie zajęć dostosowywanych do potrzeb i możliwości osób wymagających pomocy. Może to być przykładowo: 

• malowanie, rzeźbienie, granie na instrumentach;
• taniec, zajęcia teatralne, czytanie;
• prace manualne – garncarstwo, krawiectwo czy stolarka; 
• gimnastyka, spacery, wycieczki; 
• zajęcia relaksacyjne, medytacja. 

Wymienione czynności sprawiają, że pacjenci mają możliwość zrozumieć swoje emocje, rozwijają się, integrują i co bardzo istotne – czują się potrzebni. Wspiera to aktywizację i jest motywacją do dalszego rozwoju, podejmowania działań w usamodzielnianiu się. Terapia zajęciowa ponadto redukuje stres, frustrację.  Wpływa na poprawę samopoczucia pacjenta i jego zdolności interpersonalne. 

Czym zajmuje się terapeuta zajęciowy

Terapeuta zajęciowy przede wszystkim powinien umieć rozpoznać potrzeby biologiczne, psychiczne oraz społeczne swoich pacjentów. To właśnie na ich podstawie buduje plan terapii, który potem wdraża w życie. Rolą terapeuty jest monitorowanie i ocenianie przebiegu procesu terapii i zapewnienie pacjentom bezpieczeństwa w trakcie zajęć. 

Terapeuta zajęciowy nie tylko prowadzi terapię w grupie, lecz także wspiera pacjentów indywidualnie.  Do jego obowiązków należy nawiązywanie i utrzymywanie kontaktu z pacjentem, jego rodziną – dzięki temu może trafniej zdiagnozować potrzeby i dostosować terapię w taki sposób, by dawała jak najlepsze rezultaty. Ponadto współpracuje z lekarzami dbającymi o ogólny stan zdrowia pacjenta.  

W leczeniu terapeuta musi brać pod uwagę możliwości i zainteresowania pacjenta, a jeśli takich nie posiada – pomóc mu je znaleźć i zachęcać do ich rozwijania. Niezwykle istotne jest wsparcie psychicznie terapeuty – rozmowa, okazywanie troski i stały kontakt z pacjentem sprawia, że odczuwa on większą pewność siebie, co nie jest bez znaczenia na proces leczenia.

Celem terapii jest możliwie jak największe usprawnienie pacjenta i jego usamodzielnienie. W razie potrzeby terapeuta zajęciowy pomaga także w nauce codziennych czynności (m.in. ubieranie się, mycie czy przygotowywanie posiłków, co może sprawiać trudności ze względu na ograniczoną sprawność fizyczną). Pokazuje również, jak radzić sobie z obsługą sprzętu rehabilitacyjnego. 

Terapia zajęciowa - jaki ma cel

Terapia zajęciowa to rodzaj psychoterapii, polega na wykonywaniu określonych aktywności psychosomatycznych. Od tradycyjnych psychoterapii odróżnia ją to, że polega nie tylko na dialogu, ale na integracji ciała z umysłem. Jej celem jest przywrócenie prawidłowych zdolności umysłowych, poznawczych i motorycznych. Gdy nie jest to w pełni możliwe, terapeuta uczy pacjenta wytworzenia funkcji zastępczych. Istnieje kilka rodzajów terapii zajęciowej: 

• arteterapia – wykorzystuje się sztukę, pacjent może tworzyć obiekty artystyczne czy muzyczne, wyrażać siebie m.in. za pomocą tańca;
• ergoterapia – polega na wykonywaniu pracy związanej z garncarstwem, ogrodnictwem czy stolarstwem;
• estetoterapia – polega na skupieniu się na obcowaniu z naturą; 
• zajęcia relaksacyjne – mają na celu pobudzenie różnych zmysłów.

Terapeuta zajęciowy – kwalifikacje 

Terapeutą zajęciowym może zostać osoba, która ukończyła szkołę policealną publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskała tytuł zawodowy terapeuty zajęciowego lub dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie terapeuty zajęciowego. Kwalifikacje posiada ponadto osoba z wykształceniem średnim medycznym w zawodzie terapeuta zajęciowy bądź która ukończyła studia wyższe na kierunku lub w specjalności terapia zajęciowa, obejmujące co najmniej 3000 godzin kształcenia, w tym 2000 godzin w grupie treści podstawowych i kierunkowych obejmujących wiedzę z zakresu teorii i technik terapeutycznych i uzyskała tytuł licencjata (załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 sierpnia 2009 roku w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej) – rozporządzenie nie określa kwalifikacji ergoterapeuty. Należy uznać, że posiada je terapeuta zajęciowy, który w czasie nauki (w szkole policealnej, w szkole medycznej lub na studiach) miał zajęcia z ergoterapii lub ukończył kursy w tego zakresu. 

Terapeuta zajęciowy – gdzie może pracować

Bez wątpienia w dobie starzejącego się społeczeństwa, terapeuci zajęciowi są zawodem przyszłości i dziś biorą udział już nie tylko w warsztatach terapii zajęciowej. Osoby o takiej specjalizacji coraz częściej poszukują różnego typu placówki, wśród których można znaleźć: 

• zakłady opiekuńcze,
• przedszkola i szkoły integracyjne,
• poradnie rehabilitacyjne, 
• szkoły specjalne, 
• hospicja, 
• kluby seniora, 
• domy pomocy społecznej, 
• sanatoria, 
• szpitalne oddziały.  

Terapeuta zajęciowy może także otworzyć samodzielną działalność gospodarczą, zwiększając możliwości pracy o prywatne praktyki, m.in. w domu pacjenta.

Ile zarabia terapeuta zajęciowy

Zarobki terapeuty zajęciowego nie należą do wysokich. Początkujący terapeuci zarabiają w granicach 2500 tys. zł netto. Średnie zarobki sięgają 2700 tys. zł netto. Najlepsi zarabiają nieco ponad 3000 tys. zł netto. Prywatne placówki proponują wyższe pensje niż te pracujące we współpracy z NFZ. 

Więcej ważnych informacji znajdziesz na stronie głównej Inforu