Wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy w 2011 roku

Wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy

Renta dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy wynosi:

• 24 % kwoty bazowej,
• po 1,3 % podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych;
• po 0,7 % podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych;
• po 0,7 % podstawy jej wymiaru za każdy rok okresu brakującego do pełnych 25 lat okresów składkowych oraz nieskładkowych, przypadających od dnia zgłoszenia wniosku o rentę do dnia, w którym rencista ukończyłby 60 lat.

Renta dla osoby częściowo niezdolnej do pracy wynosi 75 proc. renty dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy.

Wzrost najniższych rent z tytułu niezdolności do pracy w 2011 roku

Renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy wynosi 728,18 złotych.

Renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy 560,13 złotych.

Pan Antoni otrzymywał najniższą rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. W związku z marcowa waloryzacją świadczeń rentowych, jego renta została podwyższona o 21,89 złotych i wynosi obecnie 728,18 złotych. Co ważne zmiana wysokości renty w ramach waloryzacji następuje z urzędu, w związku z tym Pan Antoni nie musiał składać żadnego wniosku.

Komu przysługuje renta inwalidzka

Aby otrzymać rentę z tytułu niezdolności do pracy należy spełniać określone warunki. Przede wszystkim należy zostać uznanym za niezdolnego do pracy. Ponadto niezdolność do pracy musi powstać w określonych ustawą okresach składkowych (okres zatrudnienia, okres ubezpieczenia) i nieskładkowych (na przykład w okresie pobierania zasiłku chorobowego lub opiekuńczego) albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Kolejnym warunkiem niezbędnym do otrzymania renty jest wymagany okres składkowy i nieskładkowy.

Zobacz także: Renta inwalidzka

Jak wspominano wyżej w przypadku renty, najważniejszym warunkiem jej otrzymania jest uznanie osoby za niezdolną do pracy. Za niezdolną do pracy uważa się osobę, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania tej zdolności po przekwalifikowaniu.

W przypadku całkowitej niezdolności do pracy jest osoba, traci zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Natomiast w przypadku częściowej niezdolności do pracy uważa się, że osoba, utraciła w znacznym stopniu zdolność do pracy zgodnej z posiadanym przez nią poziomem kwalifikacji.

Zobacz serwis: Praca

Staż uprawniający do renty z tytułu niezdolności do pracy to wymagany okres składkowy i nieskładkowy. Uzależniony jest od wieku osoby, w jakim powstała niezdolność do pracy i wynosi:

• 1 rok - jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat,
• 2 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 20 do 22 lat,
• 3 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 22 do 25 lat,
• 4 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 25 do 30 lat,
• 5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat.

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004r. Nr 39 poz.353 ze zm. )