Jak przekazać darowiznę dziecku i uniknąć podatku? W 2026 r. zrób trzy rzeczy, a będziesz mógł spać spokojnie

• Darowizny w najbliższej rodzinie są zwolnione od podatku
• Kwota wolna zależy od grupy podatkowej
• Powyżej tej kwoty trzeba złożyć druk SD-Z2

Darowizny w najbliższej rodzinie są zwolnione od podatku

Działania, które wydają się nam normalne na gruncie rodzinnym czy towarzyskim czasami mogą pociągnąć za sobą niespodziewane konsekwencje na gruncie podatkowym. Bo choć wspieranie najbliższych, a szczególnie własnych dzieci, jest czymś naturalnym, to jednak czasami miewa istotny wymiar finansowy i aby nie przysporzyło problemów, trzeba zadbać o jego stronę formalną.

Zgodnie z powszechnym przekonaniem darowizny przekazywane przez najbliższych nie podlegają opodatkowaniu. I faktycznie, co do zasady jest to prawa. Bo choć na gruncie obowiązujących przepisów obowiązuje ogólna reguła, zgodnie z którą każda darowizna podlega opodatkowaniu, to jednak istnieje też szereg szczególnych regulacji, które ją modyfikują.

Ustawodawca wyodrębnił w przepisach ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn trzy grupy podatkowe. Przynależność do jednej z nich determinuje wysokość podatku, który strona umowy darowizny będzie zobowiązana zapłacić. Do pierwszej z nich zaliczają się: małżonek, zstępni (np. syn, córka, wnuki, prawnuki), wstępni (np. matka, ojciec, dziadkowie), rodzeństwo, ojczym, macocha, pasierb, zięć, synowa, teściowie. Do drugiej grupy należą: zstępni rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępni i małżonkowie pasierbów, małżonkowie rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonkowie rodzeństwa małżonków, małżonkowie innych zstępnych. Trzecia grupa to pozostałe osoby, nie zaliczone do dwóch pierwszych grup.

Kwota wolna zależy od grupy podatkowej

Jak wynika z przytoczonych regulacji, gdy mowa o darowiźnie rodziców na rzecz dziecka, mamy do czynienia z czynnością dokonaną w ramach pierwszej grupy podatkowej. Kwota wolna od podatku wynosi w tej sytuacji 36 120 zł. Oznacza to, że rodzice przekażą swoim dzieciom pieniądze czy przedmioty, których wartość mieści się w tej kwocie, nie zajdzie potrzeba uiszczenia podatku od darowizny. Co istotne, ta wartość to nie jest wartość jednej darowizny, ale darowizn przekazanych w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie. Choć wartość ta nie jest mała, to jednocześnie w odniesieniu do relacji pomiędzy rodzicami a dziećmi nie zawsze jest wystarczająca. Rozpoczęcie samodzielnego życia często wiąże się z udzieleniem młodemu człowiekowi wsparcia o większej wartości niż ta wskazana przez ustawodawcę. W takich przypadkach należy pamiętać o tym, że ustawodawca przewidział jeszcze jeden szczególny przypadek. Spośród osób, które zostały przez niego zakwalifikowane do pierwszej grupy podatkowej wyodrębnił jeszcze węższe grono – grupę zerową. Należą do niej: małżonek, zstępni (np. syn, córka, wnuki, prawnuki), wstępni (np. matka, ojciec, dziadkowie), pasierb, rodzeństwo, ojczym, macocha.

Polecamy: Darowizny, testamenty, spadki. Prawidłowe zapisy. Przykładowe wzory

Powyżej tej kwoty trzeba złożyć druk SD-Z2

W grupie zerowej wolna od podatku może być również darowizna przekraczająca kwotę 36 120 zł, jednak, aby tak było, niezbędne jest dopełnienie wskazanych przez ustawodawcę formalności. Po pierwsze, należy dokonać zgłoszenia darowizny właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego na druku SD-Z2. Termin na to wynosi 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego. Na druku należy wykazać jedynie nadwyżkę darowizny nad wskazaną kwotą zwolnienia. Gdy chodzi o przekazanie środków pieniężnych, drugim warunkiem jest udokumentowanie go dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy albo jego rachunek prowadzony w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym. Jeżeli formalności związane ze zgłoszeniem darowizny do urzędu skarbowego nie zostaną dopełnione, trzeba mieć świadomość tego, że nie tylko nadwyżka ponad kwotę podlegającą zwolnieniu będzie opodatkowania na zasadach ogólnych, ale może również powstać obowiązek zapłacenia kary za niedopełnienie obowiązków, które na gruncie prawa podatkowego jest traktowane jako oszustwo podatkowe.