Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK) od 2019 roku

Oszczędzanie na wyższą emeryturę

Prognozy ZUS przewidują, że Polacy mogą liczyć na emeryturę w wysokości 40-50% swojej ostatniej pensji. Konieczne jest więc podjęcie działań mających na celu podniesienie wysokości zabezpieczenia finansowego najstarszych w narodzie. Aby móc realnie wpłynąć na wysokość emerytury, należy jak najwcześniej podjąć kroki w odkładaniu pieniędzy na starość, najlepiej już z początkiem kariery zawodowej.

Polecamy: Kompendium Prawa Pracy (26-27.02)  Warsztaty z istotnych zmian w prawie pracy

Pracownicze Plany Kapitałowe

Pracownicze Plany Kapitałowe mają być jednym z rozwiązań zwiększających zainteresowanie gromadzeniem oszczędności. Dodatkowe zabezpieczenie emerytalne w ramach PPK ma być finansowane przez pracodawców i pracowników, a także przez państwo. Będą prowadzić je towarzystwa funduszy inwestycyjnych posiadające zgody i zezwolenia na działalność w Polsce. Dodatkowo TFI muszą mieć co najmniej 3-letni okres doświadczenia w zarządzaniu funduszami inwestycyjnymi.

W celu zachęcenia do przystąpienia do PPK każdemu pracownikowi przystępującemu do programu przyznaje się niezależnie od wysokości wynagrodzenia 250 zł dopłaty powitalnej, a w każdym kolejnym roku 240 zł (tzw. dopłata roczna). Wszystkie dopłaty będą finansowane z Funduszu Pracy. Planuje się, że w ciągu najbliższych 10 lat państwo wpłaci na PPK minimum 35 mld złotych.

Polecamy: Pracownicze plany kapitałowe. Nowe obowiązki pracodawców - wydanie specjalne nr 2/2018

Środki, które zgromadzi się w PPK, będą prywatną własnością uczestników programu. Przeznacza się je na zabezpieczenie potrzeb finansowych po osiągnięciu wieku emerytalnego (60 lat dla kobiet i mężczyzn) lub nabyciu uprawnień emerytalnych przez pracownika. Minister Elżbieta Rafalska nowe rozwiązanie określa mianem powszechnego i dobrowolnego systemu uzupełniającego źródła dochodu po osiągnięciu wieku emerytalnego. Premier Mateusz Morawiecki zapewnił, że sposób zarządzania środkami w PPK będzie pod ścisłym nadzorem państwa.

Źródło: sejm.gov.pl

Etapy wprowadzania PPK

Projekt ustawy o PPK został wniesiony do Sejmu 4 września 2017 r. Ustawa została uchwalona 4 października 2018 r. na 69. posiedzeniu Sejmu (wynik głosów: 229 za, 197 przeciw, 2 wstrzymało się). Następnie 8 października 2018 r. przekazano ustawę Prezydentowi i Marszałkowi Senatu. Zgodnie z planem wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Nowe rozwiązania pozwalające na dodatkowe oszczędzanie na emeryturę będą wprowadzane stopniowo. Etapy tworzenia PPK uzależnia się od wielkości lub typu pracodawcy. Do PPK pierwsi w kolejności przystąpią najwięksi pracodawcy, którzy zatrudniają conajmniej 250 pracowników. Stanie się to 1 lipca 2019 r. Następnie z dniem 1 stycznia 2020 będą mogli zrobić to pracodawcy zatrudniający od 50 do 249 osób. Kolejno od 1 lipca 2020 r. taką możliwość otrzymają zatrudniający od 20 do 49 osób. Natomiast ostatnie, od 1 lipca 2020 r., do programu przystąpią małe firmy i jednostki sektora finansów publicznych.

Składka podstawowa na PPK

Ustawa przewiduje, że podstawowa wysokość składki zainteresowanego pracownika wyniesie 2% wynagrodzenia, które stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. Pracodawca wpłaci natomiast 1,5% tego wynagrodzenia.

Jeśli wynagrodzenie pracownika wynosi 120 proc. minimalnego wynagrodzenia bądź jest jeszcze niższe, dokonuje wpłaty podstawowej mniejszej niż 2%, lecz nie niższej niż 0,5%.

---

Składka dodatkowa na PPK

W umowie o zarządzanie PPK można przewidzieć dokonywanie składki dodatkowej. Dodatkowa składka pracodawcy może wynosić maksymalnie 2,5%, co razem ze składką podstawową wynosi 4%. Pracodawca ma więc możliwość wpłacania składki na rzecz danego pracownika w wysokości od 1,5% do 4%. O dodatkowej składce może postanowić również sam uczestnik programu. W tym przypadku najwyższy procent to 2, co w sumie ze składką podstawową również daje 4%. Pracownik może więc wpłacać od 2% do 4%. Podsumowując, na dane konto zainteresowanego pracownika najmniej można wpłacić 3,5% (podstawowe składki pracodawcy i pracownika), a najwięcej 8% (składki podstawowe + najwyższe składki dodatkowe).

Rezygnacja z PPK

Na pracodawcy spoczną nowe obowiązki. Będzie musiał informować pracownika o sprawach związanych z jego PPK. Każdy uczestnik PPK będzie miał możliwość rezygnacji z dokonywania wpłat. W tym celu składa się u pracodawcy pisemną deklarację. Warto zaznaczyć, że w razie zmiany decyzji uczestnika programu, nic nie stoi na przeszkodzie do ponownego przystąpienia do PPK. Jednak trzeba mieć na uwadze, iż pracodawca co 4 lata będzie informował takiego pracownika o ponownym dokonywaniu wpłat. Jeśli pracownik w dalszym ciągu nie życzy sobie odkładania na emeryturę za pośrednictwem PPK będzie musiał co 4 lata składać deklarację o rezygnacji.

Kary

W związku z wprowadzeniem PPK pracodawca będzie musiał wywiązywać się z dodatkowych obowiązków. W przypadku nie dokonywania należnych wpłat może zostać ukarany przez Państwową Inspekcję Pracy. Grozi kara grzywny od 1000 do 1000000 zł.

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych