Kto i jak może założyć cmentarz?

Cmentarze parafialne

Zakładanie cmentarzy wyznaniowych jest uregulowane ustawą z 30 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych. O założeniu nowego lub powiększeniu istniejącego cmentarza wyznaniowego może zadecydować władza danego związku wyznaniowego. W przypadku parafii katolickich będzie to proboszcz wraz z radą parafialną.

Założenie lub powiększenie cmentarza może mieć miejsce jedynie na terenie, który jest przeznaczony na ten cel w w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, po uzyskaniu zgody właściwego inspektora sanitarnego. W przypadku, gdy miejscowy plan nie uwzględnia takiego miejsca, należy wnioskować do rady gminy o z wnioskiem o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego i uwzględnienie tego rodzaju przedsięwzięcia.

Miejsce położenia cmentarza musi spełniać szereg warunków. Musi być to teren znajdujący się najlepiej na peryferiach miejscowości, cmentarz powinien być oddalony co najmniej 150 m od zabudowań mieszkalnych, zakładów produkujących artykuły żywności, zakładów żywienia zbiorowego bądź zakładów przechowujących artykuły żywności oraz od studzien, źródeł i strumieni służących do czerpania wody do picia i potrzeb gospodarczych.

Zobacz: Decyzja o warunkach zabudowy

Przed zatwierdzeniem lokalizacji cmentarza należy zbadać na obszarze projektowanym na jego założenie, w oparciu o plan sytuacyjny w skali 1:500: 1) grunty do głębokości pierwszego poziomu wody gruntowej, lecz nie płycej niż do 2,5 m. od powierzchni terenu, określając ich rodzaj, strukturę, zawilgocenie, zawartość węglanu wapnia oraz poziom kwasowości; wyniki badań powinny być omówione w opisie technicznym, 2) stosunki wodne obejmujące rozeznanie kierunków spływu wód powierzchniowych, a także głębokość i zmienność poziomu wód gruntowych oraz kierunki ich spadu. Na planie sytuacyjnym powinny być naniesione wszelkie zabudowania i studnie lub inne ujęcia wody na terenie przewidzianym na cmentarz i w odległości 150 m. od niego.

Cmentarz należy utrzymywać jako teren zielony o założeniu parkowym. Oznacza to, że zieleń na cmentarzu podlega ochronie przed zniszczeniem. Teren cmentarza powinien być ogrodzony, przy czym powinien mieć ogrodzenie z trwałego materiału, a wysokość ogrodzenia nie powinna być niższa niż 1,5 m.

W gminach, w których istnieją tylko cmentarze wyznaniowe, zarząd takiego cmentarza musi umożliwić pochowanie na tym cmentarzu, osób zmarłych innego wyznania lub niewierzących, przy czym nie może mieć tu miejsca żadna dyskryminacja z tego względu.

Zobacz serwis: Nieruchomości