Których zasiłków, dodatków i innych świadczeń jednocześnie nie może pobierać osoba niepełnosprawna [praktyczny poradnik]

• Zasiłek pielęgnacyjny i dodatek pielęgnacyjny
• Świadczenie uzupełniające i świadczenie finansowane ze środków publicznych
• Świadczenie pielęgnacyjne i specjalny zasiłek opiekuńczy
• Świadczenie wspierające i świadczenie dla opiekuna

Zasiłek pielęgnacyjny i dodatek pielęgnacyjny

Zasiłek pielęgnacyjny jest świadczeniem przyznawanym w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Świadczenie przysługuje:

• niepełnosprawnemu dziecku,
• osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,
• osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21. roku życia,
• osobie, która ukończyła 75 lat.

Zasiłek pielęgnacyjny w 2026 r. wynosi 215,84 zł.

Dodatek pielęgnacyjny jest świadczeniem przysługującym osobie uprawnionej do emerytury lub renty, jeżeli osoba ta:

• została uznana za całkowicie niezdolną do pracy oraz do samodzielnej egzystencji albo
• ukończyła 75 lat życia.

Przy ustalaniu prawa do dodatku nie ma żadnych progów dochodowych. Dodatek pielęgnacyjny nie przysługuje jedynie osobie uprawnionej do emerytury lub renty przebywającej w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, chyba że przebywa poza tą placówką przez okres dłuższy niż 2 tygodnie w miesiącu.

W 2026 r. wysokość dodatku pielęgnacyjnego wynosi 366,68 zł.

Te dwa świadczenia mimo nieco podobnych nazw wzajemnie się wykluczają i zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego.

Świadczenie uzupełniające i świadczenie finansowane ze środków publicznych

Świadczenie uzupełniające jest dodatkową pomocą dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Kwota tego świadczenia wynosi 500 zł – stąd popularna nazwa „500 plus”. Świadczenie uzupełniające otrzyma osoba, która:

• ukończyła 18 lat,
• jest niezdolna do samodzielnej egzystencji, co zostało stwierdzone orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji lub orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji lub orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i niezdolności do samodzielnej egzystencji lub orzeczeniem o całkowitej niezdolności do służby i niezdolności do samodzielnej egzystencji.

Czytaj również:

Nie tylko renta. Jakie zasiłki i dodatki dla osób niepełnosprawnych?

Wnioski z „wycieku” danych medycznych: trzeba zawiesić obowiązkowy KSeF i zlikwidować inne nakazy przymusowego gromadzenia wrażliwych danych obywateli

Świadczenie uzupełniające nie przysługuje osobie, która:

• jest uprawniona do emerytury lub renty,
• ma ustalone prawo do innego świadczenia pieniężnego finansowanego ze środków publicznych, np. zasiłku stałego albo zasiłku okresowego, albo jest uprawniona do świadczenia z zagranicznej instytucji właściwej do spraw emerytalno-rentowych (ale ich łączna wysokość brutto nie przekracza kwoty 2552,39 zł).

Świadczenie pielęgnacyjne i specjalny zasiłek opiekuńczy

Świadczenie pielęgnacyjne jest przyznawane pod warunkiem sprawowania opieki nad osobą w wieku do ukończenia 18. roku życia legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Świadczenie przysługuje m. in. matce albo ojcu, innym osobom, na których ciąży obowiązek alimentacyjny, a także małżonkom, opiekunowi faktycznemu dziecka, rodzinie zastępczej, osobie prowadzącej rodzinny dom dziecka.

W 2026 r. wysokość świadczenia pielęgnacyjnego wynosi 3386 zł.

Specjalny zasiłek opiekuńczy został wygaszony i uchylony od 1 stycznia 2024 r. Zasiłek bywa wypłacany wyłącznie na zasadzie praw nabytych, o ile dane osoby miały przyznane prawo do niego wcześniej i spełniają warunki ciągłości.

Świadczenie pielęgnacyjne nie będzie przysługiwać, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego lub na osobę wymagającą opieki jest ustalone prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego.

Świadczenie wspierające i świadczenie dla opiekuna

Świadczenie wspierające jest dodatkowym wsparciem dla osób z niepełnosprawnościami, które ukończyły 18. rok życia. Świadczenie przysługuje bez względu na dochody. Świadczenie przysługuje osobom, które legitymują się orzeczeniem WZON o potrzebie wsparcia w zakresie od 70 do 100 punktów.

Czytaj również:

Nie każdy wie, że MOPS oferuje więcej niż comiesięczne świadczenia

Od 1 marca 2026 r. stawki świadczenia wynoszą:

• 4353 zł - 95–100 punktów (220 proc. renty socjalnej),
• 3562 zł - 90–94 punkty (180 proc. renty socjalnej),
• 2375 zł - 85–89 punktów (120 proc. renty socjalnej),
• 1583 zł - 80–84 punkty (80 proc. renty socjalnej),
• 1188 zł - 75–79 punktów (60 proc. renty socjalnej),
• 792 zł - 70–74 punkty (40 proc. renty socjalnej).

Ze świadczenia wspierającego można korzystać niezależnie od innych form otrzymywanego wsparcia. Jednakże ZUS informuje, że jeśli opiekun osoby z niepełnosprawnościami jest uprawniony do pobierania świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego albo zasiłku dla opiekuna, gmina wstrzyma wypłatę tego świadczenia, jeżeli zostanie złożony do ZUS wniosek o świadczenie wspierające. Jeśli okres, za który opiekun pobierał z gminy świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna, pokrywa się z okresem, za który zostanie przyznane świadczenie wspierające, to opiekun, który pobrał świadczenie z gminy, musi je zwrócić do gminy.