Orzeczenie o niepełnosprawności papierkiem bez znaczenia. WZON i PZON odbierają słynne pkt 7 i 8

• Rodzice niepełnosprawnych dzieci chorych na autyzm protestują od miesięcy. Na razie bez skutku
• Punkty 7 i 8 w orzeczeniu o niepełnosprawności są kluczowe jako podstawa prawna do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego dla dziecka z niepełnosprawnością.
• Wytyczne min. Ł. Krasonia nie obejmują autyzmu, więc PZON mogą robić co chcą
• „Nowe” i „stare” świadczenie pielęgnacyjne

W 2025 r. było tak:

Tak wygląda orzeczenie o niepełnosprawności dla tej dziewczynki. Zaznaczyliśmy na czerwono symbol 12-C wskazujący na spektrum autyzmu oraz pkt 7 z opcją "nie wymaga". Aby otrzymać świadczenie pielęgnacyjne opiekunowie muszą przedstawić w MOPS w pkt 7 i 8 słowa "wymaga". I tak było we wcześniejszym orzeczeniu dla tego dziecka.

Rodzice niepełnosprawnych dzieci chorych na autyzm protestują od miesięcy. Na razie bez skutku

Rodzice dzieci z autyzmem oraz rodzice osób głuchych protestowały w 2025 r. W odpowiedzi np. na stronie www. Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych czytamy po ich protestach.

Link do ww. wypowiedzi.

Punkty 7 i 8 w orzeczeniu o niepełnosprawności są kluczowe jako podstawa prawna do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego dla dziecka z niepełnosprawnością.

• Punkt 7 orzeczenia - konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby z powodu znacznie ograniczonej możliwości samodzielnej egzystencji dziecka (adnotacja „Nie wymaga” - wyklucza świadczenie pielęgnacyjne ).
• Punkt 8 orzeczenia o niepełnosprawność - konieczność stałego współudziału opiekuna dziecka w codziennym procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji (adnotacja „Nie dotyczy” - wyklucza świadczenie pielęgnacyjne).

Wytyczne min. Ł. Krasonia nie obejmują autyzmu, więc PZON mogą robić co chcą

Rząd pod koniec maja 2025 r. uchwalił rozporządzenie o chorobach rzadkich, ale autyzmu w nim nie ma. To jest choroba, z której się nie da wyleczyć. Syn jest dzieckiem chcianym nie pochodzimy z patologii, cała ciąża przebiegała prawidłowo, a mimo to jestem rodzicem autysty bez szans. Nie dziwię się młodym ludziom, że nie chcą mieć dzieci z obawy przed nieprzewidzianymi problemami zdrowotnymi i nie tylko. Bo niestety rzeczywistość jest taka, że zostaje sie z tym potem samemu. Każdy pokiwa głową, że współczuje a rodzic dziecka niepełnosprawnego, nie tego oczekuje tylko realnej pomocy. Dlaczego głosu nas opiekunów takich osób nikt nie słyszy? Choroba może zdarzyć się każdemu w każdej chwili życia. Mam apel do władz, by zaczęli widzieć problemy zwykłych Polek i Polaków i nie kończyli swoich działań na pozornych obietnicach. Jestem bez wyjścia................. Rodzic.

„Nowe” i „stare” świadczenie pielęgnacyjne

Dziś mamy dualizm świadczenia pielęgnacyjnego:

„Stare” świadczenie pielęgnacyjne – nie ma granicy wieku osoby niepełnosprawnej. Korzysta z niego np. osoba niepełnosprawna (stopień znaczny) w wieku 80-lat. Opiekun nie może pracować. „Stare” świadczenie pielęgnacyjne przysługuje jako prawo nabyte. Nie można go po raz pierwszy uzyskać od 1 stycznia 2024 r.

„Nowe” świadczenie pielęgnacyjne – jest granica wieku (18 lat), a opiekun może pracować (rząd założył, że opiekun niepełnosprawnego dziecka będzie mógł wynająć usługi opiekuńcze dla dziecka i pójść do pracy).

 Obecnie świadczenie pielęgnacyjne przysługuje opiekunom osób niepełnosprawnych (dziecko w wieku do osiemnastego roku życia). W orzeczeniu o niepełnosprawności musi być zaznaczony punkt 7 i 8. Dlaczego? Świadczenie pielęgnacyjne wypłacana jest opiekunowi, który zajmuje się osobą niepełnosprawną. Z punktu 7 i 8 wynika, że:

1. Niepełnosprawne dziecko wymaga stałej opieki oraz
2. Niezbędny jest aktywny udział opiekuna w leczeniu i rehabilitacji.