Jak ubezpieczyć i zarejestrować auto sprowadzone z zagranicy (UE)?

• Krok pierwszy – wizyta u tłumacza
• Krok drugi – opłata akcyzy
• Krok trzeci – badanie techniczne auta
• Krok czwarty – Wydział Komunikacji
• Krok piąty – czerwone tablice rejestracyjne
• Krok szósty – znów Wydział Komunikacji

Sprowadzanie samochodów z zagranicy, choć nie jest tak opłacalne jak kiedyś, jest w Polsce ciągle bardzo popularne. Niektórych kierowców odstrasza jednak skomplikowana procedura rejestracji auta pochodzącego z zagranicy.

Przede wszystkim należy pamiętać o tym, że auto od pierwszego dnia musi mieć ważne OC – bez niego zakazane jest poruszanie się samochodem. Jeżeli auto posiada ważne OC i aktualne tablice rejestracyjne to można się nim poruszać po drogach przez okres 30 dni. W tym czasie należy zarejestrować auto.

Jeżeli sprowadzone z zagranicy auto nie posiada ważnego OC (albo zielonej karty) konieczny jest zakup krótkoterminowej polisy. Kupuje się ją na okres 30 dni.

Obowiązek samodzielnej rejestracji auta sprowadzonego z zagranicy spoczywa na nas w przypadku gdy samodzielnie dokonaliśmy importu auta. W przypadku gdy kupujemy auto od pośrednika (np. komis, giełda) jest ono najczęściej zarejestrowane i posiada ważne OC tak więc można poruszać się nim po drogach przez 30 dni.

Krok pierwszy – wizyta u tłumacza

Przy zakupie auta należy dopilnować aby sprzedający przekazał nam wszystkie niezbędne dokumenty. Zgromadzone dokumenty należy przetłumaczyć na język polski. Zrobić to może dla nas tłumacz przysięgły lub konsul. Koszt opłaty za takie tłumaczenie jest zależny od kraju z jakiego sprowadziliśmy auto. Przykładowo, mniej zapłacimy za tłumaczenie dokumentów z języka niemieckiego na polski, niż za tłumaczenie z japońskiego, ze z względu na liczbę tłumaczy z danego języka dostępnych na rynku.

W przypadku braku na terytorium RP nie ma tłumacza przysięgłego danego języka dopuszcza się tłumaczenie wykonane przez tłumacza przysięgłego państwa, z którego pojazd został sprowadzony.

Nie trzeba tłumaczyć dowodu rejestracyjnego wydanego przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwo członkowskie EFTA, a także świadectwa zgodności WE albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu. Jeżeli umowa kupna-sprzedaży jest dwujęzyczna to jej także tłumaczyć nie trzeba.

Przetłumaczone dokumenty powinny zostać skserowane. Z uwagi na to, że część urzędów wymaga pieczątki, warto zrobić to u tłumacza i poprosić go o podstemplowanie oryginałów wraz z kopiami.

Krok drugi – opłata akcyzy

Kolejnym krokiem jest wizyta we właściwym miejscowo urzędzie celnym. Tam należy uzyskać zaświadczenie o zapłaconym podatku akcyzowym. Aby je otrzymać należy w ciągu 14 dni od dnia nabycia auta złożyć deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego (AKC-U) a także opłacić podatek akcyzowy. Robi się to dokonując wpłaty na konto właściwej izby celnej. W tytule przelewu należy wpisać „akcyza od samochodu osobowego” i podać markę oraz nr nadwozia.

Do AKC-U należy dołączyć:

• umowę kupna-sprzedaży;
• dowód identyfikacyjny pojazdu (np. dowód rejestracyjny);
• wniosek do naczelnika Urzędu Celnego o wydanie potwierdzenia zapłaty akcyzy;
• dowód wniesienia opłaty skarbowej.

Dla samochodów osobowych o pojemności silnika poniżej 2000 cm³ stawka akcyzy wynosi 3,1 % wartości z umowy kupna lub faktury. Dla samochodów o pojemności silnika większej niż 2000 cm³ stawka akcyzy wynosi 18,6 % tej wartości.    

Krok trzeci – badanie techniczne auta

Zrobienie badania technicznego auta to następny krok w drodze do jego rejestracji. Pomimo faktu, że urzędy w teorii powinny uznawać ważność zagranicznych badań, nie wszyscy urzędnicy są do tego skorzy. Z tego powodu warto przeprowadzić pełne badanie techniczne auta i uzyskać zaświadczenie o pozytywnym przejściu badania.

Krok czwarty – Wydział Komunikacji

Po wykonaniu opisanych wyżej czynności, z całą zebraną dokumentacją udajemy się do właściwego miejscowo Wydziału Komunikacji. Tam do wniosku o rejestrację pojazdu załączyć należy:

• dowód zakupu pojazdu (umowa, faktura – wraz z tłumaczeniem jeżeli jest tylko w języku obcym);
• dowód rejestracyjny lub kartę pojazdu (jeśli ją wydano) oraz zagraniczne tablice rejestracyjne;
• dowód tożsamości  - do wglądu;
• potwierdzenie zapłaty akcyzy;
• zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego;

Jeśli udało nam się dostarczyć wyżej wskazane dokumentu, kwotą jaką musimy uiścić w Wydziale Komunikacji to 256 zł.

Nie ma już obowiązku dostarczenia zaświadczenia VAT-25 (160 zł) a także zaświadczenia o uiszczeniu opłaty recyklingowej, która wynosiła 500 zł.

Krok piąty – czerwone tablice rejestracyjne

Jeżeli urzędnicy z Wydziału Komunikacji zatwierdzili przyniesione przez nas dokumenty, wydane nam zostanie pozwolenie czasowe oraz tymczasowe czerwone tablice rejestracyjne. Pozwolą one nam na prowadzenie pojazdu po drogach przez 30 dni. Jeżeli urząd w tym czasie nie wyrobi nam białych tablic należy ubiegać się o przedłużenie pozwolenia.

Zobacz też: Zatrzymanie dowodu rejestracyjnego

Posiadając czerwone tablice można już wykupić roczne ubezpieczenie OC.

Krok szósty – znów Wydział Komunikacji

Po jakimś czasie powracamy do Wydziału Komunikacji w celu odebrania białych tablic. Oprócz nich otrzymujemy także naklejkę identyfikacyjną oraz miękki dowód rejestracyjny. Od tego momentu urząd ma 30 dni na wyrobienie nam stałego dowodu rejestracyjnego.

To czy nasz dowód jest już gotowy do odebrania można sprawdzić w Internecie, tak więc nie ma konieczności wydzwaniania do urzędu czy też jego odwiedzania. Urząd świadczący takie usługi, może powiadomić nas np. mailowo albo za pomocą sms o tym, ze dowód jest już do odebrania.

Gratulacje! Na tym procedura się kończy i od tego momentu jesteś szczęśliwym kierowcą uprawnionym do legalnego poruszania się po polskich drogach zarejestrowanym autem z zagranicy, nie martwiącym się o sprawy związane z rejestracją.

Opracowano na podstawie:

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1260 z późn. zm.)

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (j.t. Dz.U. z  2017 r poz. 43 z późn. zm. )

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1038);