Timesharing: czy to dobry pomysł na urlop?

Timesharing w zjednoczonej Europie

Umowa timesharingu jest zawierana pomiędzy osobą fizyczną oraz przedsiębiorcą i polega w skrócie na tym, że przedsiębiorca udostępnia na określony okres w oznaczonej części roku budynek lub lokal mieszkalny, w zamian za co osoba fizyczna płaci zryczałtowane wynagrodzenie.

I nie chodzi tutaj tylko o domek na Mazurach, czy pokój hotelowy nad Bałtykiem, lecz również a może przede wszystkim o Lazurowe Wybrzeże, Barcelonę, czy Adriatyk.

Zobacz również serwis: Konsument - turystyka

Brak bariery językowej

Obecne regulacje dotyczące timesharingu (czyli umowy o czasowe korzystanie z nieruchomości) wynikają z przepisów unijnych, które wymagają zbieżności regulacji we wszystkich krajach UE. Celem jest umożliwienie korzystania z tej formy wakacji poprzez przełamanie bariery językowej, czy prawnej.

Dlatego też regulacje dotyczące umowy timesharingu mogą różnić się w poszczególnych krajach, ale kwestie podstawowe, jak obowiązek sporządzenia w języku konsumenta, czy prawo odstąpienia znajdą się tak w prawie włoskim, hiszpańskim, czy polskim.

Zgodnie z przepisami unijnej dyrektywy umowy timesharingu we wszystkich krajach UE powinny być sporządzane w języku konsumenta. Nawet jeżeli przedsiębiorca jest z Portugalii to umowę do podpisania przedstawi nam w języku polskim.

Czy to dobry pomysł?

Timesharing to jeden z nowszych trendów w turystyce, w Polsce jeszcze mało popularna forma spędzania wakacji.

Chodzi przede wszystkim o koszty takiego przedsięwzięcia, konieczność często osobistego zaangażowania i wreszcie obawy przed nieuczciwymi przedsiębiorcami. Dlatego zanim zdecydujemy się na zawarcie umowy timesharingu najlepiej najpierw dowiedzieć się czegoś o przedsiębiorcy (z Internetu czy w Europejskim Centrum Konsumenckim)

Pamiętaj, że obietnice przedsiębiorcy powinny znaleźć się także prospekcie, który musisz otrzymać przed zawarciem umowy oraz w treści umowy.

Długi termin

Zawierając umowę musi również pamiętać, że nie ma ona charakteru jednorazowego, jak wycieczka. Zgodnie z ustawą o ochronie nabywców prawa korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku, umowa timesharingu musi być zawarta co najmniej na trzy lata. 

Zadaj pytanie: Forum prawników