Gdy rozwodu żąda małżonek winny rozkładu pożycia

Zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, pomimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia rozwód nie jest dopuszczalny:

• ze względu na dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków,
• ze względu na zasady współżycia społecznego,
• gdy żąda tego małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia.

Nie będzie przeszkodą do orzeczenia rozwodu sytuacja, w której oboje małżonkowie są współwinni rozkładu pożycia.

Zgoda na rozwód drugiego małżonka

Zgoda małżonka niewinnego na rozwód eliminuje przeszkodę w postaci zakazu rozwodu. Prawem małżonka niewinnego jest również odmowa wyrażenia zgody na rozwód, co nieodłącznie wiąże się z poczuciem doznanej krzywdy.

Zobacz również: Przebieg rozprawy rozwodowej

Zasady współżycia społecznego

Brak zgody nie może być w danych okolicznościach sprzeczny z zasadami współżycia społecznego. W wyroku z dnia 05.12.2002 r. III CKN 665/00 Sąd Najwyższy stwierdził, iż nie zasługuje na aprobatę odmowa zgody na rozwód, która służy tylko chęci zamanifestowania przewagi nad małżonkiem domagającym się orzeczenia rozwodu i przeszkodzeniu w ułożeniu sobie przez niego życia osobistego.

Sąd będzie w każdym przypadku badał, czy odmowa zgody na rozwód jest uzasadniona.

Mąż wyprowadził się od żony i zamieszkał z inną kobietą. Obecnie mają dwu letnie dziecko. Żona, z którą nie ma dzieci, nie godzi się na rozwód. W tej sytuacji mimo sprzeciwu żony mąż najprawdopodobniej otrzyma rozwód.

Ochrona nieformalnego, choć stałego związku zasługuje z przyczyn moralnych na większa ochronę, niż sztuczne utrzymywanie związku małżonków, których nie łączą żadne trwałe relacje.

Długa rozłąka od chwili ustania pożycia małżonków, może również przyczynić się do uznania braku zgody na rozwód małżonka niewinnego za sprzeczną z zasadami współżycia społecznego, gdyż upływ czasu z reguły powoduje zatarcie więzi łączących małżonków.

Należy mieć jednak na uwadze wyrok SN z dnia 26.02.2002 r. I CKN 305/01, w którym Sąd Najwyższy stwierdził, iż sama długotrwałość rozłączenia małżonków nie może być uznana za okoliczność, która w świetle art. 56 § 3 kro uzasadniałaby uznanie odmowy zgody na rozwód małżonka niewinnego za sprzeczną z zasadami współżycia społecznego.

Ponadto długotrwałość rozłączenia nie stwarza także domniemania, ze małżonek niewinny, odmawiając zgody na rozwód, kieruje się chęcią szykany w stosunku do małżonka winnego.

Zobacz również serwis: Alimenty