Spłata kredytu jako darowizna

W obecnej sytuacji społeczno-gospodarczej coraz częstsze staje się zjawisko wspólnego zaciągania kredytu przez rodziców i dzieci. Młodzi ludzie, chcąc się usamodzielnić często zmuszeni są do zaciągnięcia wieloletniego kredytu przeznaczonego na zakup mieszkania. Z racji trudnej sytuacji na rynku pracy, młodego wieku, braku doświadczenia zawodowego, niestabilnej formy zatrudnienia nie są oni wiarygodnymi klientami dla banków. Nie mają bowiem wystarczającej zdolności kredytowej. Zatem jedynym wyjściem z impasowej sytuacji jest wpisanie do wniosku kredytowego rodziców jako współkredytobiorców.

Zobacz również: Jak działa program Mieszkanie dla młodych? – poradnik krok po kroku

Współkredytobiorca kredytu mieszkaniowego

Mieszkanie od chwili zakupu jest własnością dziecka, co potwierdza stosowny dokument – akt notarialny. Natomiast kredyt (zarówno kapitał jak i naliczane odsetki) od chwili zaciągnięcia spłacają rodzice.

Darowizna a spłata kredytu

Zgodnie z jednolitym stanowiskiem izb skarbowych, wyrażonym m.in. w interpretacji indywidualnej dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 27 czerwca 2014 r., IPPB2/436-313/14-2/MZ, solidarna spłata kredytu przez rodziców nie wiąże się z obowiązkiem zapłaty podatku od spadków i darowizn. Tym samym dziecko nie ma obowiązku składania formularza SD-Z2.

Solidarność dłużników hipotecznych

Takie stanowisko znajduje uzasadnienie bezpośrednio w regulacjach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 ze m.). Zgodnie z art. 366 par. 1 i 2, dotyczącym zasady solidarności dłużników, wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna. Warto podkreślić, że zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych z długu. Do tego czasu wszyscy dłużnicy ponoszą solidarną odpowiedzialność za cały dług. Z istoty tej odpowiedzialności wynika solidarna odpowiedzialność za całość długu, a nie tylko jego część. Zatem, gdy jeden z dłużników spłaca całość zadłużenia (np. wynikającego z kredytu mieszkaniowego) i nie wykazuje przy tym chęci obdarowania kogokolwiek, nie dochodzi do takiego obdarowania. Następuje natomiast zwolnienie z długu. Dłużnik solidarny reguluje bowiem jedynie własny dług, nie cudze zobowiązanie.

Spłata kredytu nie jest traktowana jako darowizna ale jako zwolnienie z długu.

Zobacz również: Jak można podarować mieszkanie bez podatku?

Zwolnienie z podatku od darowizny nieruchomości

Zgodnie z ustawą z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.) nabycie mieszkania, domu czy samochodu w drodze spadku lub darowizny od osoby najbliższej jest zwolnione od podatku (art. 4a). Jako osoby najbliższe traktowani są: małżonek, zstępni, wstępni, pasierb, rodzeństwo, ojczym oraz macocha. Zwolnienie podatkowe nie następuje jednak z mocy samego prawa, konieczne jest dopełnienie wskazanych ustawowo formalności. Fakt otrzymania spadku lub darowizny należy zgłosić w urzędzie skarbowym. Stosownym do tego jest formularz SD-Z2, który upoważnia do skorzystania ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn.

Jeśli rodzice w całości spłacą kredyt, dziecko nie musi składać formularza SD-Z2, gdyż nie otrzymuje darowizny.

Polecamy serwis: Darowizny

Podstawa prawna:

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 27 czerwca 2014 r., IPPB2/436-313/14-2/MZ.

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 ze zm).

Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.).