Konsekwencje jazdy pod wpływem alkoholu

W pierwszym rzędzie należy wyjaśnić pojęcie „stanu nietrzeźwości”. Według art. 115 § 16 Kodeksu karnego (k.k.) stan nietrzeźwości występuje, gdy zawartość alkoholu w 1 dm³ wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu w granicach od 0,1 mg do 0,25 mg w 1 dm³ to stan „po użyciu alkoholu” (w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi).

Zgodnie z art. 335 § 1 k.p.k. prokurator może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego za występek zagrożony karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności bez przeprowadzania rozprawy, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte. Art. 178a k.k. za czyn w nim stypizowany przewiduje sankcję karną w postaci kary grzywny, kary ograniczenia wolności lub kary pozbawienia wolności do lat 2. Ponadto zgodnie z art. 42 § 2 k.k. sąd obligatoryjnie orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju, jeżeli sprawca prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości.

Zobacz serwis: Więziennictwo

Zaproponowana przez prokuratora kara mieści się zatem w granicach prawa. Niemniej jednak, należy zwrócić uwagę, że w praktyce prokuratura bardzo często żąda kar nadmiernie surowych. Wydaje się, że również i w tym przypadku kara jest surowa, w szczególności gdy stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu tylko nieznacznie przekracza stan, który sankcjonuje przestępstwo (0,25 mg w 1 dm³ lub poniżej to wykroczenie – art. 87 kodeksu wykroczeń) oraz biorąc pod uwagę fakt, że oskarżony nie był wcześniej karany sądownie. Oznacza to, że na rozprawie (po wniesieniu aktu oskarżenia) kara wymierzona przez sąd mogłaby być łagodniejsza. W tak ukształtowanym stanie faktycznym uzasadnionym wydaje się orzeczenie kary ograniczenia wolności lub nawet kary grzywny (jako kary samoistnej) oraz obligatoryjny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Zobacz serwis: Wykroczenia

Brak zgody oskarżonego na propozycję prokuratora (co do wymiaru kary) nie stanowi okoliczności obciążającej i nie może pogorszyć jego sytuacji procesowej. W takiej sprawie, najlepszym rozwiązaniem jest jednak skorzystanie z pomocy profesjonalnego obrońcy (adwokata), który będzie dbał o interes swojego klienta.