Ograniczenie stosowania ponownego zwolnienia (art. 81)

W wypadku odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia dopuszczalne jest ponowne warunkowe zwolnienie, jednak skazany może się o nie ubiegać dopiero po odbyciu kolejnego roku pozbawienia wolności. W wypadku odwołania warunkowego zwolnienia z kary dożywotniego pozbawienia wolności termin ten ulega wydłużeniu do lat 5.

O odwołaniu warunkowego zwolnienia rozstrzyga sąd penitencjarny.

Podstawy odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia, które ujęte są w przepisach kodeksu karnego wykonawczego można podzielić na obligatoryjne i fakultatywne.

Obligatoryjne odwołanie następuje, jeżeli zwolniony w okresie próby popełnił przestępstwo umyślne, za które orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Przestępstwo stanowiące podstawę odwołania warunkowego zwolnienia musi być popełnione w okresie próby.

Zobacz: Porada prawna

Odwołanie warunkowego zwolnienia jest możliwe (fakultatywnie) wtedy, gdy skazany w okresie próby:

• rażąco narusza porządek prawny, w szczególności popełnił inne przestępstwo lub została orzeczona inna kara niż pozbawienie wolności bez warunkowego zawieszenia wykonania,
• uchyla się od dozoru,
• uchyla się od wykonywania nałożonych obowiązków lub orzeczonych środków karnych.

Uchylanie się od dozoru, wykonywania nałożonych obowiązków lub orzeczonych środków karnych ma miejsce wtedy, gdy zwolniony może poddać się dozorowi, wykonać nałożone obowiązki lub orzeczone środki, ale nie chce tego zrobić. Ma więc miejsce negatywny stosunek psychiczny do ciążących zobowiązań.

Jeśli jest to możliwe, sąd penitencjarny przed odwołaniem warunkowego zwolnienia wysłuchuje skazanego lub jego obrońcę.

Zobacz serwis: Poddanie sprawcy próbie

Odwołanie warunkowego zwolnienia powoduje, że wobec skazanego kontynuuje się wykonywanie kary pozbawienia wolności, a okresu spędzonego na wolności po uprawomocnieniu się orzeczenia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu nie zalicza się na poczet kary.

Podstawa prawna: Art. 81 Kodeksu karnego.