To nie mit. Sędziowie podnoszą punkty w świadczeniu wspierającym. Z 78 do 90. Choć WZON ostatecznie wygrał

• Wyrok sądu - 2374 zł miesięcznie więcej ze świadczenia wspierającego (choć wskutek błędów proceduralnych sąd musi jeszcze raz przeprowadzić sprawę)
• Jaki rodzaj niepełnosprawności i niesamodzielności oceniał WZON, a potem sąd
• Opinia biegłego w sprawach sądowych o punkty jest kluczowa
• Sąd okręgowy uchylił wyrok z przyczyn proceduralnych. Po ich poprawie przez sąd rejonowy prawdopodobnie zapadnie ponowny wyrok

Wysokość świadczenia wspierającego zależy od liczby punktów z decyzji WZON. Dla 78 punktów kwota wynosi 1188 zł, dla 90 punktów jest to 3562 zł, a różnica między tymi poziomami wynosi 2374 zł. Tyle zyskała osoba niepełnosprawna miesięcznie idąc do sądu.

Wyrok sądu - 2374 zł miesięcznie więcej ze świadczenia wspierającego (choć wskutek błędów proceduralnych sąd musi jeszcze raz przeprowadzić sprawę)

Dane wyroku, który omawiam:

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z 13 kwietnia 2026 r. wydany przez:

Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Renata Gąsior

Link do wyroku

Sąd okręgowy oceniał wyrok sądu rejonowego, który zmienił decyzję WZON i ustalił poziom potrzeby wsparcia na 90 punktów. To bardzo wysoki poziom.

Jaki rodzaj niepełnosprawności i niesamodzielności oceniał WZON, a potem sąd

Odwołująca się jest osobą niepełnosprawną, u której występują znaczne zaburzenia pamięci, koncentracji oraz płynności wymowy, co przekłada się na trudności z przypominaniem sobie wielu słów. Proces pisania przebiega u niej z dużym oporem – z uwagi na drżenie rąk oraz opuchnięte i sztywne palce musi wspierać się drugą ręką. Doznaje również ogromnych trudności z czytaniem. Jako osoba o istotnie ograniczonej sprawności fizycznej zmaga się z epizodami zawrotów głowy oraz problemami ze wzrokiem.

Oceniana jako osoba niepełnosprawna w sferze intelektualno-poznawczej, wykazuje całkowitą niesamodzielność w zakresie zdolności do pełnej analizy problemów, identyfikacji optymalnej strategii działania, podejmowania decyzji oraz szacowania ich skutków, a także zaciągania i wywiązywania się ze zobowiązań. W wymienionych obszarach wymaga stałego wsparcia opiekuna. Z powodu niepełnosprawności nie jest w stanie samodzielnie załatwić jakichkolwiek spraw urzędowych – jej możliwości ograniczają się jedynie do złożenia podpisu. Nie wykonuje również żadnych czynności domowych.

Jej niepełnosprawność wynika również z ciężkiego stanu somatycznego – cierpi na nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego (GIST) jamy brzusznej w stadium rozsiewu do wątroby, w związku z czym podlega stałemu, przewlekłemu i długotrwałemu leczeniu systemowemu. Prowadzonej terapii towarzyszy stale obniżony nastrój. Stosowanie oraz dawkowanie leków znajduje się całkowicie poza jej kontrolą – procesem leczenia w pełni zarządzają córka oraz mąż. Niska skuteczność przyjętej terapii, w połączeniu z postępującymi deficytami poznawczymi, manualno-ruchowymi oraz dolegliwościami bólowymi, generuje u Odwołującej się wysoki poziom lęku, poczucie bezsilności i frustrację, co wymaga stałego przyjmowania leków na poprawę nastroju.

Jako osoba niepełnosprawna wymagająca stałej opieki, nie pozostaje sama w domu ani samodzielnie go nie opuszcza. Potrzebuje ciągłej asysty i pomocy osób trzecich przy wszystkich codziennych czynnościach samoobsługowych.

Opinia biegłego w sprawach sądowych o punkty jest kluczowa

Z uwagi na fakt, że rozstrzygnięcie sprawy wymagało wiadomości specjalnych, Sąd Rejonowy dopuścił dowód z opinii biegłego psychologa. Zadaniem biegłego było ustalenie faktycznego poziomu potrzeby wsparcia. Biegły wykonał to zadanie podnosząc punkty do poziomu prawie 90.

W opinii z dnia 10 kwietnia 2025 r. biegły psycholog odniósł się do tezy dowodowej Sądu na podstawie analizy dokumentacji oraz badania Odwołującej się. Dokonał oceny potrzeby wsparcia we wskazanych obszarach funkcjonowania w skali 0–4 pkt, ustalając wartości poszczególnych czynności w następujący sposób:

• pkt 5 (przemieszczanie się środkami transportu): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt;
• pkt 6 (klasyfikacja docierających bodźców): wsparcie częściowe, często — 2,709 pkt;
• pkt 7 (przekazywanie informacji innym osobom): wsparcie częściowe, często — 2,700 pkt;
• pkt 11 (korzystanie z narzędzi i technologii TIK): wsparcie częściowe, bardzo często — 3,420 pkt;
• pkt 19 (stosowanie zleconych środków terapeutycznych): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt;
• pkt 20 (realizowanie wyborów i decyzji): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt;
• pkt 21 (pozostawanie w domu samemu): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt;
• pkt 24 (utrzymywanie kontaktów z bliskimi): zdolność zachowana — 0 pkt;
• pkt 30 (rekreacja i organizacja czasu wolnego): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt;
• pkt 31 (załatwianie spraw urzędowych): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt;
• pkt 32 (realizowanie dziennego rozkładu zajęć): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt (opinia biegłego, k. 37–40).

Klasyfikacja budżetowa 2027. Nowe rozporządzenie z komentarzem eksperta

Kalkulator dat

Sąd okręgowy uchylił wyrok z przyczyn proceduralnych. Po ich poprawie przez sąd rejonowy prawdopodobnie zapadnie ponowny wyrok

Osoba niepełnosprawna jednoznacznie wniosła o przeprowadzenie rozprawy oraz przesłuchanie stron i świadków. Wniosek ten był konsekwentnie ponawiany w kolejnych pismach. Mimo to Sąd Rejonowy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w sytuacji, gdy przeprowadzenie rozprawy było obligatoryjne ze względu na zgłoszone wnioski dowodowe, pozbawiło osobę niepełnosprawną możliwości obrony jej praw. Skutkuje to nieważnością postępowania na podstawie art. 379 pkt 5 k.p.c. bez względu na zakres czynności procesowych, jakich strona nie mogła przez to podjąć.