To nie mit. Sędziowie podnoszą punkty w świadczeniu wspierającym. Z 78 do 90. Choć WZON ostatecznie wygrał

• Wyrok sądu - 2374 zł miesięcznie więcej ze świadczenia wspierającego (choć wskutek błędów proceduralnych sąd I instancji musi jeszcze raz przeprowadzić sprawę)
• Jaki rodzaj niepełnosprawności i niesamodzielności oceniał WZON, a potem sąd
• Opinia biegłego w sprawach sądowych o punkty jest kluczowa
• Sąd okręgowy uchylił wyrok z przyczyn proceduralnych. Po ich poprawie przez sąd rejonowy prawdopodobnie zapadnie ponowny wyrok

Wysokość świadczenia wspierającego zależy od liczby punktów z decyzji WZON. Dla 78 punktów kwota wynosi 1188 zł, dla 90 punktów jest to 3562 zł, a różnica między tymi poziomami wynosi 2374 zł. Tyle zyskała osoba niepełnosprawna miesięcznie idąc do sądu w sprawie opisanej w artykule (zakładając, że poprawiony wyrok sądu rejonowego będzie zawierał takie samo rozstrzygnięcie). Przy czym sąd okręgowy skorygował ustalenia sądu rejonowego co do 89 punktów, co obniży kwotę 3562 zł. Niemniej wyrok sądu rejonowego jest sukcesem osoby niepełnosprawnej.

Wyrok sądu - 2374 zł miesięcznie więcej ze świadczenia wspierającego (choć wskutek błędów proceduralnych sąd I instancji musi jeszcze raz przeprowadzić sprawę)

Dane wyroku, który omawiam:

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z 13 kwietnia 2026 r. wydany przez:

Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Renata Gąsior

Link do wyroku

Sąd okręgowy oceniał wyrok sądu rejonowego, który zmienił decyzję WZON i ustalił poziom potrzeby wsparcia na 90 punktów. To bardzo wysoki poziom - daje 3652 zł miesięcznie.

Jaki rodzaj niepełnosprawności i niesamodzielności oceniał WZON, a potem sąd

Niepełnosprawność dotyczyła sfery intelektualno-poznawczej - jest tu całkowita niesamodzielność w zakresie zdolności do pełnej analizy problemów, identyfikacji optymalnej strategii działania, podejmowania decyzji oraz szacowania ich skutków, a także zaciągania i wywiązywania się ze zobowiązań. W wymienionych obszarach wymaga stałego wsparcia opiekuna. Z powodu niepełnosprawności nie jest w stanie samodzielnie załatwić jakichkolwiek spraw urzędowych – jej możliwości ograniczają się jedynie do złożenia podpisu. Nie wykonuje również żadnych czynności domowych.

Stosowanie oraz dawkowanie leków znajduje się całkowicie poza jej kontrolą – procesem leczenia w pełni zarządzają córka oraz mąż. Niska skuteczność przyjętej terapii, w połączeniu z postępującymi deficytami poznawczymi, manualno-ruchowymi oraz dolegliwościami bólowymi, generuje u Odwołującej się wysoki poziom lęku, poczucie bezsilności i frustrację, co wymaga stałego przyjmowania leków na poprawę nastroju.

Jako osoba niepełnosprawna wymagająca stałej opieki, nie pozostaje sama w domu ani samodzielnie go nie opuszcza. Potrzebuje ciągłej asysty i pomocy osób trzecich przy wszystkich codziennych czynnościach samoobsługowych.

Opinia biegłego w sprawach sądowych o punkty jest kluczowa

Z uwagi na fakt, że rozstrzygnięcie sprawy wymagało wiadomości specjalnych, Sąd Rejonowy dopuścił dowód z opinii biegłego psychologa. Zadaniem biegłego było ustalenie faktycznego poziomu potrzeby wsparcia. Biegły wykonał to zadanie podnosząc punkty do poziomu prawie 90.

W opinii z dnia 10 kwietnia 2025 r. biegły psycholog odniósł się do tezy dowodowej Sądu na podstawie analizy dokumentacji oraz badania Odwołującej się. Dokonał oceny potrzeby wsparcia we wskazanych obszarach funkcjonowania w skali 0–4 pkt, ustalając wartości poszczególnych czynności w następujący sposób:

• pkt 5 (przemieszczanie się środkami transportu): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt;
• pkt 6 (klasyfikacja docierających bodźców): wsparcie częściowe, często — 2,709 pkt;
• pkt 7 (przekazywanie informacji innym osobom): wsparcie częściowe, często — 2,700 pkt;
• pkt 11 (korzystanie z narzędzi i technologii TIK): wsparcie częściowe, bardzo często — 3,420 pkt;
• pkt 19 (stosowanie zleconych środków terapeutycznych): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt;
• pkt 20 (realizowanie wyborów i decyzji): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt;
• pkt 21 (pozostawanie w domu samemu): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt;
• pkt 24 (utrzymywanie kontaktów z bliskimi): zdolność zachowana — 0 pkt;
• pkt 30 (rekreacja i organizacja czasu wolnego): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt;
• pkt 31 (załatwianie spraw urzędowych): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt;
• pkt 32 (realizowanie dziennego rozkładu zajęć): wsparcie częściowe, zawsze — 3,600 pkt (opinia biegłego, k. 37–40).

Klasyfikacja budżetowa 2027. Nowe rozporządzenie z komentarzem eksperta

Kalkulator dat

Sąd okręgowy uchylił wyrok z przyczyn proceduralnych. Po ich poprawie przez sąd rejonowy prawdopodobnie zapadnie ponowny wyrok

Osoba niepełnosprawna jednoznacznie wniosła o przeprowadzenie rozprawy oraz przesłuchanie stron i świadków. Wniosek ten był konsekwentnie ponawiany w kolejnych pismach. Mimo to Sąd Rejonowy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w sytuacji, gdy przeprowadzenie rozprawy było obligatoryjne ze względu na zgłoszone wnioski dowodowe, pozbawiło osobę niepełnosprawną możliwości obrony jej praw. Skutkuje to nieważnością postępowania na podstawie art. 379 pkt 5 k.p.c. bez względu na zakres czynności procesowych, jakich strona nie mogła przez to podjąć.