Wróciła moda na całoroczne domy z drewna

Gwałtownie rosnące ceny mieszkań w dużych miastach powodują, że coraz więcej osób zastanawia się nad zakupem nieruchomości za miastem.

Równie ważną sprawą jest wybór odpowiedniej technologii, w której planujemy wznieść przyszłe lokum. Pomimo rosnących cen drewna, coraz więcej osób decyduje się na budowę domu z drewna. Powodem jest ekologiczność materiału oraz fakt, że w takich budynkach mogą mieszkać alergicy.

W całej Polsce od dawna były wznoszone domu z bali. Obecnie domy całoroczne są wznoszone z bali o średnicy od 28 do 30 cm. Główną zaletą takich obiektów jest utrzymywanie ciepła. Ściany wykonane z takiego surowca szybko się nagrzewają i wolno oddają ciepło na zewnątrz. Wiele osób jest zaskoczonych, kiedy okazuje się, że drewno, z którego ma być wybudowany ich dom, jest jeszcze trochę wilgotne. Eksperci uważają, że to jest dobre rozwiązanie. Surowe bale będące nadal nieco wilgotne są łatwe do obróbki, a wysychają one już ułożone w sposób naturalny. Dom wybudowany z takich bali musi być jednak poddany konserwacji po roku. W takim budynku można mieszkać w czasie jego schnięcia, lecz nie należy drewna niczym nasączać od środka, czyli mówiąc wprost niczym malować. Wynika to z faktu, że drewno schnie i nadmiar wilgoci musi uchodzić. Oczywiście po okresie schnięcia domy takie mają szczeliny. Producenci takich domów doradzają ich użytkownikom wypełnienie szczelin wełną mineralną. Szpary też mogą być zabijane specjalnymi klinami lub też uzupełniane specjalnymi preparatami do drewna. Jednak warto uważać, by uszczelniając dom, przypadkiem nie wywołać efektu termosu. Może się tak zdarzyć, jeśli budynek zostanie uszczelniony wełną mineralną lub styropianem w taki sposób, że nie będzie oddychać.

Wiejskie chaty w miastach

W Polsce domy z bali są budowane na kilka sposobów. Pierwszy rodzaj to dom wiejski, w którym jest wykorzystana konstrukcja wieńcowa. Zaletą takiego domu jest fakt, że dom taki jest montowany średnio cztery tygodnie.

Drugi typ konstrukcji domu, tzw. sumikowo-łątkowy, nazywany jest polskim. Nazwa jest trudna, więc wybierając typ konstrukcji, lepiej jest używać określenia, że chodzi o konstrukcję polską, gdyż to pozwoli nam uniknąć pomyłki. Wybierając dom z drewna wznoszony w takiej technologii warto wiedzieć, że jego konstrukcja składa się z podwaliny, którą mocuje się do fundamentu za pomocą kotew. Na podwalinie rozmieszcza się łątki, czyli słupy. W narożnikach domu montuje się słupy narożne i w odstępach od 0,5 m do 1,8 m słupy pośrednie. Pomiędzy słupami wmontowane są sumiki (od tego pochodzi pierwsza część nazwy konstrukcji). Całą konstrukcję od góry zamyka się oczepem (belką), który usztywnia konstrukcję. Elementy wykonywane są z drewna sosnowego wysuszonego w suszarniach do wilgotności 18 proc.

Pruski mur

Z Niemiec dotarła do Polski moda na tzw. mur pruski. Budowniczowie ten typ konstrukcji określają jako szkieletowa, zwana jest też szachulcową lub fachówką (z niem. Fachwerk). Popularność tego typu budownictwa wynikała z faktu, że obiekty budowane w taki sposób były tanie. Szkielet był bowiem nie tylko wypełniony cegłą, ale także gliną i trzciną. W przypadku zastosowania gliny przestrzeń między belkami wypełniało się dodatkowo pionowymi szczapami, a glinę mieszało się z sieczką lub innym materiałem wiążącym. Drewno odpowiednio zabezpieczone było widoczne z zewnątrz i stawało się elementem dekoracyjnym. W nowych budynkach zewnętrznie przypominających mur pruski podstawą konstrukcji są pełne belki drewniane wypełnione styropianem. Od wewnątrz budynek wykończony jest płytą gipsowo-kartonową, a od zewnątrz tynkiem mineralnym. Takie budynki w zależności od przeznaczenia mogą pełnić funkcję domu mieszkalnego lub całorocznego domu rekreacyjnego. Dom tego typu powstaje szybko, montaż konstrukcji całego budynku w każdym miejscu trwa jeden dzień, a całość około jednego miesiąca. Dodatkowym atutem może być udział pracy własnej w wykończeniu, przez co obniża się cenę budynku. Według obliczeń projektantów oraz opinii Instytutu Konstrukcji Budowlanych Politechniki Poznańskiej - zastosowane materiały spełniają warunki izolacyjne obowiązujące wg PN dla budynków mieszkalnych, tj. K<0,3 W/m².

Szwedzkie domy

Chociaż wielu osobom technologia szkieletu drewnianego kojarzy się z budownictwem kanadyjskim, to tak naprawdę technika ta wywodzi się ze Szwecji. To stanowi dowód, że domy wykonane tą techniką charakteryzują się bardzo dobrą ochroną cieplną. Praktycznie cała grubość ściany to izolacja cieplna. Fakt, iż konstrukcja domu jest w całości drewniana, obniża jej ciężar, co pozwala zaoszczędzić przy budowie fundamentów. Technologia ta jest tzw. technologią suchą. Dzięki temu prace budowlane wykonywać można niezależnie od pory roku. Budowa konstrukcji sprowadza się do montażu elementów przy użyciu gwoździ oraz metalowych łączników. Wyeliminowane są przerwy technologiczne, co znacznie skraca ogólny czas budowy. Wykonanie domu od podstaw do wykończenia pod klucz zajmuje średnio trzy miesiące.

Łatwy montaż

Domy szkieletowe charakteryzują się także łatwością przebudowy i modernizacji. Bez większych problemów można dom rozbudować, w momencie gdy powiększa się rodzina, jak również wymienić instalację na nowocześniejszą. Argumentem przemawiającym za budownictwem szkieletowym jest mała grubość ścian zewnętrznych. Domy murowane przy takich samych wymiarach zewnętrznych mają mniejszą powierzchnię użytkową. Dom drewniany o powierzchni całkowitej 100 mkw. posiada o 10-12 mkw. więcej powierzchni użytkowej od takiego samego z zewnątrz murowanego domu. Jednocześnie inaczej niż w przypadku domów z bali, drewno musi być suszone komorowo i czterostronnie strugane. Drewno nie może mieć określonych normowo wad, na przykład chorych sęków lub pęknięć, bowiem zmniejszają one jego wytrzymałość.

Znakiem charakterystycznym dla tych budynków jest wykończenie zewnętrzne ściany. Przeważnie jest to siding winylowy czy drewniany. Elewację można też wykończyć tynkiem kładzionym na styropianie. Stosując styropian, należy zapewnić wentylację pomiędzy płytą poszycia pokrytą wiatroizolacją a wewnętrzną stroną styropianu. Podobnie wykańcza się elewację cegłą klinkierową; między płytą poszycia pokrytą wiatroizolacją a licem z cegły pozostawia się wentylowaną pustkę powietrzną.

PLUSY I MINUSY DOMÓW Z DREWNA

Plusy

- drewno ma dobre parametry cieplne, gdyż współczynnik przewodzenia ciepła jest kilkakrotnie lepszy niż współczynnik przewodzenia ciepła szczelinowych pustaków ceramicznych,

- drewno jest ogólnie dostępne i można je kupić w składach drewna i tartakach w całej Polsce,

- dobry materiał do obróbki. Do zbudowania domu drewnianego wystarczają takie narzędzia, jak piła, młotek lub gwoździe ostatnio zastępowane łącznikami metalowymi,

- prace mokre sprowadzają się wyłącznie do murowania lub betonowania fundamentów, a dzięki temu wznoszenie takich domów jest możliwe przez cały rok.

Minusy:

- w przypadku zbudowania domu na zbyt niskim fundamencie, drewno się nawilgaca i niszczy,

- materiał łatwopalny,

- do ocieplenia należy stosować droższą wełnę mineralną niż styropian, który czasami jest atakowany przez gryzonie.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Liczba pozwoleń na budowę w Polsce

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Cena 1 m² domów wolnostojących

BOŻENA WIKTOROWSKA

bozena.wiktorowska@infor.l