Kto nie dostanie świadczenia wspierającego w 2026 roku?

REKLAMA
REKLAMA
Chociaż w 2026 roku świadczenie wspierające jest dostępne dla kolejnej grupy osób z niepełnosprawnościami, to przepisy wciąż przewidują kilka wyłączeń. Kiedy prawo do świadczenia wspierającego nie przysługuje? Czy jest szansa na zmianę przepisów?
- Dla kogo świadczenie wspierające w 2026 roku?
- Komu ZUS nie wypłaci świadczenia wspierającego?
- Ministerstwo odpowie na ważne pytania
- Ile wynosi świadczenie wspierające w 2026 roku?
Dla kogo świadczenie wspierające w 2026 roku?
Niezbędnym warunkiem do uzyskania wsparcia jest posiadanie odpowiedniej decyzji wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności. WZON w takim dokumencie za pomocą wartości punktowych określa poziom potrzeby wsparcia. Początkowo świadczenie wspierające – poza określonymi wyjątkami - było dostępne tylko dla najwyższych wartości punktowych.
REKLAMA
REKLAMA
Od 1 stycznia 2026 r. wszystkie osoby z niepełnosprawnościami, które otrzymały w decyzji WZON minimum 70 punktów mogą złożyć do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o świadczenie wspierające. Zgodnie z przepisami, można to zrobić nie wcześniej niż w miesiącu, w którym decyzja ustalająca poziom potrzeby wsparcia stała się ostateczna.
Komu ZUS nie wypłaci świadczenia wspierającego?
Świadczenie wspierające przysługuje osobie w wieku od ukończenia 18. roku życia posiadającej decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia, w której potrzebę wsparcia określono na poziomie od 70 do 100 punktów.
Świadczenie wspierające nie przysługuje, jeżeli:
REKLAMA
• osoba z niepełnosprawnością została umieszczona w domu pomocy społecznej, w rodzinnym domu pomocy, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, o której mowa w przepisach o pomocy społecznej, zakładzie karnym, zakładzie poprawczym, areszcie śledczym albo schronisku dla nieletnich;
• osoba z niepełnosprawnością jest uprawniona za granicą do świadczenia o podobnym charakterze do świadczenia wspierającego, chyba że dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej;
• na osobę z niepełnosprawnością, inna osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką, chyba że dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.
W praktyce oznacza to, iż świadczenia z ZUS-u nie mogą otrzymać m.in. osoby przebywające w domach opieki społecznej (DPS), a także w prywatnych domach opieki.
Ministerstwo odpowie na ważne pytania
Sytuacja ta od początku istnienia nowego świadczenia rodzi wiele dyskusji. Odnoszą się one w szczególności do osób przebywających w placówkach prywatnych. Eksperci zwracają tu uwagę na fakt, iż państwo nie ponosi kosztów pobytu osoby z niepełnosprawnością w takiej placówce. Istniejące obostrzenia prowadzą zaś do uprzywilejowania osób korzystających z całodobowej, prywatnej opieki w swoim domu.
„Nie wydaje się zasadne różnicowanie ogólnej kategorii osób niepełnosprawnych ze względu na sposób uzyskiwania wsparcia, nie jest to bowiem kryterium relewantne w kontekście kwestii kosztów pokrywania usług opiekuńczych dla osoby niepełnosprawnej. Ponadto należy uwzględnić, że w niektórych przypadkach ze względów obiektywnych nie ma możliwości umieszczenia osoby w publicznej instytucji opiekuńczej ani nie jest możliwe zapewnienie odpowiedniej opieki w domu, a stan zdrowia wymaga zapewnienia takiej opieki. W takim przypadku osoba opłacająca z w własnych środków pobyt w instytucji opiekuńczo-leczniczej nie z własnej winy jest pozbawiona prawa do świadczeń pieniężnych” – wskazuje dr hab. Magdalena Szczepańska ekspert ds. legislacji w Biurze Ekspertyz i Oceny Skutków Regulacji w opinii do petycji, która została skierowana do Sejmu. Pod koniec marca sejmowa komisja postanowiła uchwalić w tej sprawie dezyderat do resortu rodziny.
Jest to dobry moment, by zapytać rząd o możliwe zmiany ze względu na niedawno przeprowadzony przegląd stosowania ustawy o świadczeniu wspierającym. Jak jednak zauważa posłanka Katarzyna Osos, kwestia ta nie została uwzględniona w przeglądzie.
„Dlaczego mimo informacji ze strony pełnomocnika rządu ds. osób niepełnosprawnych o podejmowaniu analiz w sprawie wprowadzenia zmian m.in. w art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym w ramach prac nad Przeglądem stosowania przepisów ustawy o świadczeniu wspierającym, standardów, o których mowa w art. 4b ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, przepisów wydanych na podstawie art. 6b ust. 4 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz procedur postępowania w sprawach dotyczących ustalania poziomu potrzeby wsparcia nie ma o tym wzmianki w udostępnionym mi dokumencie?” – pyta posłanka. Pozostałe pytania dotyczą też tego czy oczekiwane przez osoby z niepełnosprawnościami, które przebywają w placówkach zapewniających im całodobową opiekę finansowaną w całości z ich środków oraz ich bliskich, mogą zostać wprowadzone w ramach nowelizacji ustawy.
Ile wynosi świadczenie wspierające w 2026 roku?
Od 1 marca 2026 r. świadczenie wspierające wynosi miesięcznie:
- 4353 zł - od 95 do 100 pkt
- 3562 zł - od 90 do 94 pkt
- 2375 zł - od 85 do 89 pkt
- 1583 zł - od 80 do 84 pkt
- 1188 zł - od 75 do 79 pkt
- 792 zł - od 70 do 74 pkt
Kwoty te zależą od ilości punktów w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia i od aktualnej wysokości renty socjalnej.
Ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym (Dz. U. z 2023 r., poz. 1429; ost. zm. Dz. U. z 2025 r., poz. 619)
Polecamy: INFORLEX Pomoc społeczna
REKLAMA
© Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A.
REKLAMA



