Niepełnosprawni, świadczenie pielęgnacyjne

Naruszenie sprawności organizmu spowodowane przez choroby narządu wzroku, w tym wrodzone lub nabyte wady narządu wzroku – w przypadku spełnienia określonych kryteriów – mogą stanowić podstawę do wydania orzeczenia o niepełnosprawności (w stosunku do osób, które nie ukończyły 16 roku życia) lub odpowiednio – orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (w stosunku do osób, które ukończyły 16 rok życia). Te z kolei – w określonych przypadkach, mogą dawać prawo do niemałych świadczeń pieniężnych, które w przypadku, gdy niepełnosprawne jest dziecko, mogą opiewać nawet na łączną kwotę 3 601,84 zł miesięcznie (jako połączenie świadczenia pielęgnacyjnego i zasiłku pielęgnacyjnego), a w przypadku niepełnosprawnych dorosłych – na 4 568,84 zł miesięcznie (jako połączenie świadczenia wspierającego i zasiłku pielęgnacyjnego).

Podatniczka po operacji i intensywnej rehabilitacji próbowała skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, posiadając szczegółowe dokumenty medyczne oraz paragony. Mimo to skarbówka odmówiła odliczenia podatkowego – decydujący okazał się jeden brak formalny, który uniemożliwił rozliczenie wydatków w zeznaniu rocznym za 2025 r.

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) wystartował z nową edycją programu „Aktywny samorząd”, dysponując rekordową kwotą ponad 300 mln zł. Środki te zostaną rozdysponowane na wsparcie dla samorządów, osób z niepełnosprawnościami oraz pracodawców zatrudniających takie osoby, oferując szeroki wachlarz form pomocy. W tym roku program został znacząco zmodernizowany – pojawiają się nowe formy wsparcia, a także zmieniono zasady dofinansowania kursów prawa jazdy. Maksymalne kwoty pomocy wzrosły: dla kategorii B do 3 200 zł, a dla pozostałych kategorii – do 4 820 zł. Co jeszcze z PFRON dla osób z niepełnosprawnościami, schorowanych i seniorów?

W ramach działań służących aktywizacji zawodowej, powiatowe urzędy pracy spełniają szczególnie ważne zadania w odniesieniu do osób niepełnosprawnych. Szczególne podejście do tej grupy obywateli wynika z potrzeby urealnienia szans na równy dostęp do rynku pracy, a także z obowiązku wspierania rozwoju kompetencji i właściwego dopasowania pracy do potencjału oraz ograniczeń wynikających ze stanu zdrowia.

W artykule przykłady odbierania punktu 7 i 8 orzeczenia. Punkt 7 to konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby z powodu znacznie ograniczonej możliwości samodzielnej egzystencji dziecka .Punkt 8 orzeczenia o niepełnosprawność - konieczność stałego współudziału opiekuna dziecka w codziennym procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji (adnotacja „Nie dotyczy” wyklucza świadczenie pielęgnacyjne).

Marzec 2026 roku to przełomowy moment dla tysięcy osób z niepełnosprawnościami oraz ich opiekunów. Dzięki wejściu w życie kolejnego etapu reformy orzeczniczej oraz rekordowej waloryzacji świadczeń, wsparcie finansowe od państwa staje się realną pomocą w rehabilitacji i codziennym życiu. Od stycznia 2026 roku znacząco obniżono próg punktowy uprawniający do otrzymania świadczenia wspierającego.

Czym jest Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021-2030? Obszary, w których należy wspierać niepełnosprawnych to: niezależne życie, dostępność do różnego rodzaju usług i miejsc, edukacja, praca, godne warunki życia i ochrona socjalna, zdrowie, budowanie świadomości i niedyskryminacja niepełnosprawnych.

Zamknięto centralną wypożyczalnię sprzętu dla osób z niepełnosprawnościami, kupionego przez Rządową Agencję Rezerw Strategicznych. Pełnomocnik rządu ds. osób niepełnosprawnych poinformowała, że trwają prace, by potrzebującym zapewnić dostęp do technologii wspomagających.pap

Wielu podatników wciąż nie wie, że może odzyskać nawet kilkaset złotych rocznie, odliczając w zeznaniu podatkowym PIT wydatki poniesione na leki. Umożliwia to ulga rehabilitacyjna, z której skorzystać mogą nie tylko osoby z niepełnosprawnością, ale również ich opiekunowie. Co ważne, obecne zasady rozliczania ulgi będą obowiązywać także w 2026 roku.

Tak argumentowali urzędnicy odmawiając przyznania świadczenia pielęgnacyjnego córce, która chciała się opiekować niepełnosprawnym ojcem po udarze i w prawie niewidomym. Odmówili świadczenia bo po przeprowadzeniu "śledztwa" uznali, że córka kłamie - rzekomo nie mogła dojeżdżać do ojca na rowerze 11 km, aby się nim opiekować. Urzędnicy dowodzili to, że 11 km rowerem to 1 godzina (w jedną stronę), a więc córka musiałaby spędzać na rowerze aż 2 godziny dziennie. No i nie zgadzają się godziny opieki podawane przez nią w GOPS. Do tych "ustaleń" urzędników sąd nawet się nie odniósł stosując litościwe milczenie. Bo to, czy kobieta jeździła do ojca 11 km rowerem (w jedną stronę), czy kłamała nie jest żadną przesłanką przyznawania świadczeń - przepisy nie znają takiego "śledztwa" i na bazie jego "ustaleń" przyznawania albo nie świadczeń z GOPS. Decyduje co innego - czy jest potrzeba opieki nad niepełnosprawnym ojcem (była) oraz czy córka nie pogodzi opieki z pracą (nie pogodzi). Dlatego choćby córka kłamała w żywe oczy a GOPS to wykrył, nie ma to znaczenia prawnego.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych został laureatem międzynarodowego konkursu Zero Project Awards 2026. Prestiżowe wyróżnienie przyznano za kompleksową politykę dostępności „ZUS bez barier”, która wyznacza światowe standardy w ułatwianiu osobom z niepełnosprawnościami korzystania z usług publicznych.

Zasiłek celowy to jednorazowe świadczenie z pomocy społecznej przyznawane uznaniowo przez pracownika MOPS. W niektórych przypadkach świadczenie wypłacane jest bez uwzględnienia kryterium dochodowego. Dotyczy to np. zasiłku na pokrycie kosztów pogrzebu czy w razie zdarzenia losowego. Kryterium dochodowe nie jest uwzględniane również przy zasiłku pielęgnacyjnym i świadczeniu pielęgnacyjnym.

To miała być historia o ratowaniu zdrowia, snu i codziennego funkcjonowania. O walce z bólem, stanami zapalnymi i realnym ryzykiem dalszych powikłań neurologicznych. Zamiast tego stała się kolejnym przykładem, jak sztywne przepisy podatkowe zderzają się z chorobą, a skarbówka nie uznaje argumentów, które z perspektywy medycznej wydają się oczywiste.

Nie wszystkie osoby, które ubiegają się o orzeczenie o niepełnosprawności (lub odpowiednio – o stopniu niepełnosprawności) są świadome, że w ubiegłym roku, ówczesny Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych wydał wytyczne dla zespołów ds. orzekania o niepełnosprawności, które zobowiązują je do wydawania orzeczeń o stopniu niepełnosprawności na stałe (a w przypadku dzieci – orzeczeń o niepełnosprawności do ukończenia przez nie 16 roku życia), w przypadku, gdy zdiagnozowano u nich jedną ze 208 chorób znajdujących się na liście lub są dotknięte Zespołem Downa. Rozwiązany został również problem wskazań z pkt 7 i 8 orzeczeń i związanego z nimi prawa do określonych świadczeń, ulg i uprawnień. Jak ww. wytyczne mają się do obowiązującego rozporządzenia w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności?

Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok, na który czekały tysiące opiekunów osób z niepełnosprawnościami. Chodzi o świadczenie pielęgnacyjne i możliwość ubiegania się o nie na starych, korzystniejszych zasadach. Sąd uznał, że liczy się nie tylko data złożenia wniosku. Jest jeszcze jeden kluczowy warunek.

Niepełnosprawność rzadko dotyka tylko jednej osoby. Za każdą diagnozą, wypadkiem czy pogarszającym się stanem zdrowia stoi cała rodzina, która z dnia na dzień musi nauczyć się nowej codzienności. Opiekunowie – rodzice, partnerzy, dorosłe dzieci – często przejmują odpowiedzialność, która wykracza daleko poza zwykłą pomoc. System świadczeń w Polsce ma im towarzyszyć, choć bywa skomplikowany i nie zawsze intuicyjny. Jakie wsparcie finansowe i organizacyjne przysługuje w 2026?

Tyle gminę kosztuje trzy lata upierania się przy odmowie uznania stałej opieki nad staruszkiem 86 lat. Około 55 000 zł (niestety bez prawa do odsetek ustawowych). Procesy przed WSA i NSA trwały tak długo, że skumulowała się znaczna kwota zaległego świadczenia pielęgnacyjnego. MOPS i SKO uznały, że staruszek nie wymaga opieki (stałej) bo potrafi przejść z pokoju do pokoju. I da radę zrobić sobie herbatę. NSA miał inne zdanie.

Jak wygląda ranking świadczeń w 2026 r.? Zasiłek pielęgnacyjny nie będzie miał podwyżki (aż do początku 2028 r.). Jak rząd tłumaczy, dlatego, że 1 mln osób z zasiłkiem pielęgnacyjnym (większa część ze stopniem umiarkowanym niepełnosprawności) może się starać o świadczenie wspierające, które otrzymywało na koniec marca 2025 r. około 120 000 osób niepełnosprawnych (większa część beneficjentów ma stopień znaczny niepełnosprawności). Zupełnie inna sytuacja w 2026 r. (i kolejnych latach jest w świadczeniu pielęgnacyjnym (zarówno "starym" jak i "nowym"). W 2026 r. świadczenie to będzie podwyższone o 99 zł. To 3% podwyżka na 2026 r. Nie tak duża jak w latach minionych, kiedy mieliśmy galopująca inflację. Ale porównując z 0% podwyżki dla zasiłku pielęgnacyjnego, nie wygląda to źle. Opiekunowie osób niepełnosprawnych otrzymają w 2026 r. 3386 zł.

Nie było szans na podwyżkę zasiłku pielęgnacyjnego w 2025 r. Żadnej. Wciąż tylko 215,84 zł. I tak od 2019 r. W przyszłości nie będzie lepiej. Przedstawiciele rządu już oficjalnie potwierdzają, że najwcześniej zasiłek ten zostanie podniesiony dopiero od 1 stycznia 2029 r. To wyrok na realną wartość zasiłku pielęgnacyjnego porównując ze znacznymi podwyżkami tylko w 2025 r. dla świadczenia pielęgnacyjnego, dodatku dopełniającego i świadczenia wspierającego. Z zasiłku pielęgnacyjnego korzysta aż 1 mln osób (głównie osoby z umiarkowaną niepełnosprawnością). Nie ma kryterium dochodowego więc politycy nie mogą zamrozić  progów dochodów (tak zrobili przy zasiłkach rodzinnych).

Z początkiem 2026 roku kwota świadczenia pielęgnacyjnego została podniesiona do poziomu 3386 zł. Wzrost ten wynika z corocznej waloryzacji opartej na wysokości płacy minimalnej. Choć dla wielu osób wyższa stawka oznacza poprawę sytuacji finansowej, wciąż wywołuje ona dylematy związane z zakazem podejmowania zatrudnienia na określonych zasadach. Oto szczegóły.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przedstawiła w czwartek w Sejmie raport o udogodnieniach dla osób z niepełnosprawnościami w programach telewizyjnych w latach 2019-2024. Według raportu zastosowano w tym okresie udogodnienia w stopniu większym niż wymagały tego przepisy.

Jak wygląda ranking świadczeń w 2026 r.? Zasiłek pielęgnacyjny nie będzie miał podwyżki (aż do początku 2028 r.). Jak rząd tłumaczy, dlatego, że 1 mln osób z zasiłkiem pielęgnacyjnym (większa część ze stopniem umiarkowanym niepełnosprawności) może się starać o świadczenie wspierające, które otrzymywało na koniec marca 2025 r. około 120 000 osób niepełnosprawnych (większa część beneficjentów ma stopień znaczny niepełnosprawności). Zupełnie inna sytuacja w 2026 r. (i kolejnych latach jest w świadczeniu pielęgnacyjnym (zarówno "starym" jak i "nowym"). W 2026 r. świadczenie to będzie podwyższone o 99 zł. To 3% podwyżka na 2026 r. Nie tak duża jak w latach minionych, kiedy mieliśmy galopująca inflację. Ale porównując z 0% podwyżki dla zasiłku pielęgnacyjnego, nie wygląda to źle. Opiekunowie osób niepełnosprawnych otrzymają w 2026 r. 3386 zł.

Od 1 stycznia 2026 r., wzrasta kwota świadczenia pielęgnacyjnego – bo o nim mowa – do kwoty 3 386 zł miesięcznie. O świadczenie to, mogą ubiegać się rodzice lub opiekunowie niepełnosprawnego dziecka, którzy nie muszą przy tym rezygnować z własnej aktywności zawodowej. W przypadku dzieci legitymujących się orzeczeniem o niepełnosprawności – warunkiem otrzymania świadczenia, jest odpowiednia adnotacja w pkt 7 i 8 ww. orzeczenia, której skład orzekający, powinien dokonywać w przypadku określonych stanów chorobowych dziecka.

Praca zawodowa czy świadczenie pielęgnacyjne. Z takim trudnym wyborem musiało się mierzyć wielu opiekunów osób z niepełnosprawnością. Od początku 2024 roku ten dylemat wreszcie zniknął. Państwo pozwala połączyć opiekę z aktywnością zawodową, a comiesięczna pomoc finansowa – wynosząca 3287 zł – ma dać oddech tym, którzy od lat niosą na barkach ogromną odpowiedzialność.

Od miesięcy osoby niepełnosprawne informują o pobieraniu wysokich prowizji za wykonanie zadań pełnomocnika w postępowaniu o przyznaniu punktów poziomu potrzeby wsparcia (WZON) oraz przyznaniu świadczenia wspierającego (ZUS). Opłata pobierana od osób niepełnosprawnych z największymi deficytami w niesamodzielności może wynosić nawet równowartość świadczenia za 6 miesięcy. Powszechnie takie opłaty są traktowane jako naruszające zasady współżycia społecznego. Przy maksymalnej wysokości świadczenia wspierającego opłata "za załatwienie sprawy" może więc wynosić 4134 x 6 = 24 804 zł. Okazuje się, że podobne opłaty w wymiarze 3 miesięcy - 6 miesięcy są także za przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego np. 9861 zł (3287 zł×3 miesiące).