Wypowiedzenie umowy o pracę przez pracodawcę

• Wypowiedzenie umowy przez pracodawcę
• Okresy wypowiedzenia umowy o pracę
• Kategorie pracowników, którym nie można wypowiedzieć umowy o pracę 
• Nieuzasadnione wypowiedzenie umowy zawartej na czas nieokreślony

Wypowiedzenie umowy przez pracodawcę

Przepisy o wypowiadaniu umowy o pracę szczegółowo regulują okresy wypowiedzenia, nakładają na pracodawcę, w sytuacji rozwiązania umowy na czas nieokreślony, obowiązek podania przyczyny wypowiedzenia oraz poinformowania reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej, a także wymieniają katalog osób, które objęte są szczególną ochroną przed wypowiedzeniem.

W oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy o pracę pracodawca powinien zawrzeć pouczenie o przysługującym pracownikowi prawie odwołania do sądu pracy.

Polecamy: Kodeks pracy 2019. Praktyczny komentarz z przykładami + PDF.

Okresy wypowiedzenia umowy o pracę

Zachowanie okresu wypowiedzenia jest ważne z perspektywy zwalnianego pracownika. Daje mu czas na znalezienie nowego zatrudnienia. Jeśli okres wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę wynosi ponad dwa tygodnie pracownikowi przysługuje 2 dni zwolnienia (3 dni jeśli okres ten jest trzymiesięczny) na poszukiwanie pracy. Otrzymuje za nie wynagrodzenie.

Długość ustawowych terminów wypowiedzenia zależy od rodzaju umowy i długości zatrudnienia pracownika.

Okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na okres próbny wynosi:

- 3 dni robocze, jeżeli okres próbny nie przekracza 2 tygodni;

- 1 tydzień, jeżeli okres próbny jest dłuższy niż 2 tygodnie;

- 2 tygodnie, jeżeli okres próbny wynosi 3 miesiące.

Okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony i umowy o pracę zawartej na czas określony wynosi:

- 2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy;

- 1 miesiąc, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy;

- 3 miesiące, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata.

Zobacz serwis: Kadry

Kategorie pracowników, którym nie można wypowiedzieć umowy o pracę 

Istnieje pewna grupa pracowników szczególnie chronionych przed wypowiedzeniem przepisami prawa pracy ze względu na ich szczególną sytuację osobistą czy też na rynku pracy. Pracodawca nie może wypowiedzieć im umowy o pracę. Należą do nich:

-  pracownicy, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia im uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku (chyba że uzyskali oni prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy);

-  pracownicy przebywający na urlopie oraz nieobecni w pracy jeśli przyczyna ich nieobecności jest usprawiedliwiona a nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia;

- pracownicy w ciąży oraz przebywający na urlopie macierzyńskim, wychowawczym lub urlopie ojcowskim.

Wypowiedzenie umowy o pracę przez pracodawcę POBIERZ WZÓR >>>

---

Nieuzasadnione wypowiedzenie umowy zawartej na czas nieokreślony

Szczególny tryb wypowiedzenia umowy o pracę dotyczy umowy zawartej na czas nieokreślony - gwarantuje ona największą ochronę pracownika przed zwolnieniem. Zgodnie z art. 30 ust. 1 § 4 w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie. Ponadto, o przyczynie tej oraz istniejącym w związku z nią zamiarze wypowiedzenia pracownikowi umowy, pracodawca musi zawiadomić na piśmie reprezentującą pracownika zakładową organizację związkową.

Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę musi być konkretna i rzeczywista. Sąd Najwyższy stwierdził jednak, że nie musi ona mieć „szczególnej wagi czy nadzwyczajnej doniosłości, gdyż wypowiedzenie jest zwykłym sposobem rozwiązania bezterminowego stosunku pracy. W związku z tym, brak oczekiwanej przez pracodawcę dbałości, staranności i uwagi w wykonywaniu obowiązków pracowniczych może stanowić okoliczność, która daje podstawę do wypowiedzenia umowy o pracę” (zob. wyrok SN z dnia 4 grudnia 1997 r., sygn. I PKN 419/97; wyrok SN z dnia 5 marca 2015 r., sygn. III PK 109/14).

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2016 r., poz. 2255)

Zobacz również: Rozwiązanie umowy o pracę z winy pracownika