Kiedy młodociany pracownik skorzysta z urlopu wypoczynkowego?

Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy młodocianym jest osoba, która ukończyła 16 lat, a nie przekroczyła 18 lat. Pracodawcy mogą zatrudniać młodocianych pracowników, którzy ukończyli gimnazjum i okażą świadectwo lekarskie, z którego jasno wynika, że praca danego rodzaju nie zagraża ich zdrowiu.

Młodociany na urlopie wypoczynkowym

Po 6 miesiącach od rozpoczęcia pierwszej pracy młodociany nabywa prawo do urlopu w wymiarze 12 dni roboczych.  Po przepracowanym roku wymiar urlopu wynosi już 26 dni roboczych. Na uwagę zasługuje fakt, że w roku kalendarzowym, w którym młodociany pracownik ma 18 urodziny – ma prawo do urlopu w wymiarze 20 dni roboczych, jeżeli prawo do urlopu uzyskał przed ukończeniem 18 lat (art. 205§ 2. Kodeksu pracy).

Jeżeli młodociany pracownik nadal się uczy, pracodawca ma obowiązek udzielić mu urlopu w okresie ferii szkolnych. W sytuacji, gdy nie nabył on jeszcze prawa do urlopu wypoczynkowego pracodawca może mu udzielić zaliczkowo urlopu na ten okres. Młodociany o udzielenie zaliczkowo urlopu na okres ferii szkolnych musi zawnioskować do pracodawcy.

Młodociany na urlopie bezpłatnym

Na uwagę zasługuje fakt, że młodociany pracownik ma prawo do urlopu bezpłatnego. W przeciwieństwie do urlopów bezpłatnych udzielanych pracownikom dorosłym, młodocianemu okres tego urlopu wlicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

Młodociany, aby otrzymać urlop bezpłatny musi złożyć pracodawcy stosowny wniosek. Zgodnie z art. 205§4. Kodeksu pracy pracodawca jest obowiązany na wniosek młodocianego, ucznia szkoły dla pracujących, udzielić mu w okresie ferii szkolnych urlopu bezpłatnego w wymiarze nieprzekraczającym łącznie z urlopem wypoczynkowym 2 miesięcy.

Zobacz też: Prawa pracownika młodocianego

Młodociany, podobnie jak dorosły pracownik, nie może zrzec się prawa do urlopu. Prawo do kolejnych urlopów, zgodnie z zasadami prawa pracy, nabywa w każdym kolejnym roku kalendarzowym. Urlopu wypoczynkowego należy udzielić młodocianemu w te dni, które są dla niego dniami pracy.

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. 1974 Nr 24 poz. 141)