Komornik może zabrać pieniądze na wyprawkę dla dziecka. Zbliża się rozpoczęcie roku szkolnego 2026/2027. Zasady są proste

• Koszty wyprawek obciążają domowe budżety
• Komornik może zabrać pieniądze na wyprawkę

Koszty wyprawek obciążają domowe budżety

Zbliża się rozpoczęcie roku szkolnego 2026/2027 i jak co rok o tej porze, dużo się mówi o kosztach wyprawek szkolnych dla dzieci i młodzieży. Bo choć edukacja jest w Polsce co do zasady darmowa, a uczniowie szkół podstawowych mogą korzystać z darmowych podręczników, to nadal koszt rozpoczęcia nowego roku szkolnego stanowi istotną pozycję w domowym budżecie. Rodzice mogą oczywiście wykorzystać w tym zakresie środki pochodzące ze świadczenia wychowawczego Rodzina 800 plus, a także świadczenie Dobry Start (300 plus), nadal jednak sygnalizują, że koszty są duże. W odpowiedzi na te potrzeby niektórzy pracodawcy tworzący zakładowy fundusz świadczeń socjalnych decydują się na udzielenie rodzicom w tym zakresie wsparcia. Warto pamiętać, że działalność socjalna pracodawcy to nie tylko świadczenia związane z wypoczynkiem czy bony i paczki na święta. Może ona przybierać różne formy, a ustawodawca wskazał jedynie, że mogą to być usługi świadczone przez pracodawców na rzecz:
- różnych form wypoczynku,
- działalności kulturalno-oświatowej,
- sportowo-rekreacyjnej,
- opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego,
- udzielania pomocy materialnej (rzeczowej lub finansowej), a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.
Jedną z form działalności socjalnej w zakładzie pracy może więc być pomoc w skompletowaniu wyprawki szkolnej. Może ona polegać zarówno na przekazaniu środków finansowych, voucherów czy kart przedpłaconych, jak i przekazaniu rodzicom uczniów pomocy rzeczowej. Każdorazowo jednak szczegóły dotyczące tego rodzaju wsparcia należy odpowiednio uregulować w obowiązującym w zakładzie pracy regulaminie zakładowego funduszu świadczeń.

Komornik może zabrać pieniądze na wyprawkę

Która forma pomocy jest lepsza? Oczywiście na to pytanie nie ma uniwersalnej odpowiedzi. Najczęściej rodzice wolą otrzymywać środki finansowe, które mogą zagospodarować zgodnie z potrzebami swoimi i dziecka. Jest w tym zakresie jednak jeszcze jeden istotny aspekt związany z sytuacją rodziców, których wynagrodzenie jest objęte zajęciem komorniczym. Szczegółowe zasady dotyczące dokonywania potrąceń z wynagrodzenia, w tym w ramach prowadzonej egzekucji komorniczej, zostały określone w przepisach ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. Jak wiadomo, wynagrodzenie za pracę podlega szczególnej ochronie. Jednym z jej przejawów są ograniczenia w zakresie możliwości dokonywania z niego potrąceń. Jednak czy dotyczą one również świadczeń socjalnych przyznawanych przez pracodawcę na rzecz dzieci pracownika?
W przypadku egzekucji komorniczej z wynagrodzenia za pracę zajęciu podlegają w szczególności: periodyczne wynagrodzenie, wynagrodzenia za prace zlecone, nagrody i premie przysługujące pracownikowi dłużnikowi za okres jego zatrudnienia, związany ze stosunkiem pracy zysk lub udział w funduszu zakładowym oraz wszelkich innych funduszach, pozostających w związku ze stosunkiem pracy. Na podstawie tego wyliczenia trudno jednoznacznie rozstrzygnąć, czy takiemu zajęciu podlega również świadczenie socjalne. Specjaliści wypowiadający się na ten temat przedstawiają rozbieżne opinie.
Większość skłania się jednak ku temu, że nie. To jednak wcale nie jest dobra wiadomość dla pracownika i jego dzieci. Przepisy ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego dopuszczają bowiem możliwość prowadzenia egzekucji również z innych wierzytelności. Oznacza to, że w sytuacji, gdy komornik dokona zajęcia również na podstawie art. 895 Kodeksu postępowania cywilnego, to świadczenie przyznane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych zostanie objęte egzekucją, a dodatkowo nie będzie ono podlegało ochronie przewidzianej dla wynagrodzenia za pracę, co oznacza, że pracodawca nie zastosowuje w odniesieniu do niego granic potrąceń i kwot wolnych od potrąceń. Nie uratuje go w tej sytuacji również cel, na jaki jest przeznaczone. Formalnie jest to bowiem świadczenie przyznawane pracownikowi, a nie jego dziecku.