Opłata miejscowa (klimatyczna) - 2018 r.

• Korzystne właściwości
• Obszar ochrony uzdrowiskowej
• Ile zapłacisz w 2018 r.
• Kto płacić nie musi?

Opłata miejscowa jest pobierana od osób fizycznych, które przebywają dłużej niż dobę w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach, które:

• cechują się korzystnymi właściwościami klimatycznymi, krajobrazowymi i mają warunki umożliwiające pobyt we wskazanych celach;
• mają status obszaru ochrony uzdrowiskowej.

Opłata klimatyczna jest pobierana za każdą rozpoczętą dobę pobytu.

Korzystne właściwości

Jak już zostało wspomniane, opłatę klimatyczną pobiera się od osób fizycznych przebywających na obszarze cechującym się korzystnymi właściwościami klimatycznymi i krajobrazowymi, w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych. Oznacza to, że gmina ma możliwość poboru opłaty klimatycznej pod warunkiem, że spełnia minimalne warunki umożliwiające pobyt osobom w wymienionych celach.

Rada Ministrów w rozporządzeniu określiła  wspomniane minimalne jakie musi spełniać gmina aby móc pobierać opłatę klimatyczną.

Gmina spełnia minimalne warunki krajobrazowe jeżeli na jej terenie znajdują się m.in. lasy, parki narodowe, punkty widokowe, a także zabytki, muzea, pomniki historii. Dokładny spis znajduje się w § 3 tego rozporządzenia.

Miejscowość spełnia minimalne wymogi turystyczne gdy na jej terenie znajduje się baza noclegowa w obiektach hotelarskich lub w innych obiektach, które mogą świadczyć usługi hotelarskie.

Obszar ochrony uzdrowiskowej

Opłatę klimatyczną pobiera się także na obszarach ochrony uzdrowiskowej. Aby dany obszar uzyskał ten status musi spełniać łącznie następujące warunki:

• posiada złoża naturalnych surowców leczniczych o potwierdzonych właściwościach leczniczych na zasadach określonych w ustawie o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. (dalej: w ustawie);
• posiada klimat o właściwościach leczniczych potwierdzonych na zasadach określonych w ustawie;
• spełnia określone w przepisach o ochronie środowiska wymagania w stosunku do środowiska;
• posiada infrastrukturę techniczną w zakresie gospodarki wodno-ściekowej, energetycznej, w zakresie transportu zbiorowego, a także prowadzi gospodarkę odpadami.

Ile zapłacisz w 2018 r.

Wysokość opłaty klimatycznej jest wyznaczana w przez radę gminy, która musi przy tym przestrzegać maksimum opłaty określonego przez Ministra Finansów. Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Finansów opłata miejscowa w 2018 r. na terenach posiadających status obszaru ochrony uzdrowiskowej wyniesie maks. 3,14 zł dziennie, a na pozostałym terenie - maks. 2,22 zł dziennie.

Kto płacić nie musi?

Zwolnienia z opłaty klimatycznej są analogiczne do zwolnień z obowiązku zapłaty opłaty uzdrowiskowej. Nie pobiera się opłaty miejscowej od:

• pod warunkiem wzajemności - od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
• od osób przebywających w szpitalach;
• od osób niewidomych i ich przewodników;
• od podatników podatku od nieruchomości z tytułu posiadania domów letniskowych położonych w miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową albo uzdrowiskową;
• od zorganizowanych grup dzieci i młodzieży szkolnej.

Opłaty miejscowej nie muszą płacić także osoby, od których została już pobrana opłata uzdrowiskowa (w 2018 r. wyniesie ona maksymalnie 4,33 zł dziennie).

Opracowano na podstawie:

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 716 z późn. zm.)

Obwieszczenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 28 lipca 2017 r. w sprawie górnic granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych w 2018 r. (M.P. z 2017 r. poz. 800)

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinna spełniać miejscowość, w której można pobierać opłatę miejscową (Dz.U. z 2007 r. nr 249 poz. 1851)