Rodzice w MOPS wnioskują o świadczenia, które powinna dzieciom zapewnić szkoła [wyrok sądu]

• Takie stanowisko wynika z obowiązującej w pomocy społecznej zasady subsydiarności (pomocniczości).
• Oznacza ona, że świadczenia gwarantowane przez inne systemy państwa – przede wszystkim oświatę i ochronę zdrowia – nie powinny być zastępowane świadczeniami z pomocy społecznej. Ta ma pełnić rolę uzupełniającą, a nie zastępować zadania innych instytucji publicznych.
• Mops: Rodzice dzieci porzuconych przez szkoły i NFZ szukają pomocy w …. pomocy społecznej na podstawie przepisów dla biednych ludzi
• Czy MOPS może rozwiązywać problemy, które powinien rozwiązywać NFZ i szkoła?
• MOPS a autyzm i nadpobudliwość

Ośrodki pomocy społecznej z reguły odmawiają przyznania takich świadczeń. Argumentują, że usługi opiekuńcze w formie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych mogą być przyznawane osobom z zaburzeniami psychicznymi jedynie wyjątkowo – przede wszystkim wtedy, gdy uzyskanie takiego wsparcia w ramach innych systemów, takich jak szkoła czy NFZ, nie jest możliwe.

Stanowisko MOPS sprowadza się do tego, że potrzeby dziecka z autyzmem powinny być zaspokajane przez system oświaty oraz ochrony zdrowia, a nie przez pomoc społeczną. Ośrodki podkreślają również, że usługi opiekuńcze są adresowane przede wszystkim do osób samotnych. W przypadku dzieci i osób pozostających pod opieką rodziny pomoc może zostać przyznana dopiero wtedy, gdy najbliżsi nie są w stanie zapewnić niezbędnej opieki, a jednocześnie nie można uzyskać odpowiedniego wsparcia w innych systemach publicznych.

Takie stanowisko wynika z obowiązującej w pomocy społecznej zasady subsydiarności (pomocniczości).

Oznacza ona, że świadczenia gwarantowane przez inne systemy państwa – przede wszystkim oświatę i ochronę zdrowia – nie powinny być zastępowane świadczeniami z pomocy społecznej. Ta ma pełnić rolę uzupełniającą, a nie zastępować zadania innych instytucji publicznych.

Mops: Rodzice dzieci porzuconych przez szkoły i NFZ szukają pomocy w …. pomocy społecznej na podstawie przepisów dla biednych ludzi

Co z tym robią sądy? Przyjrzyjmy się najnowszemu orzeczeniu.

Przykładem jest wyrok WSA w Gdańsku z 4 czerwca 2025 r. (II SA/Gd 92/25). Orzeczenie jest sprzed kilku tygodni. Nie zdążyło się nawet uprawomocnić. Link do wyroku

Wyrok wydali sędziowie:

1. Pan Dariusz Kurkiewicz
   Pani Justyna Dudek-Sienkiewicz
   Pani Katarzyna Krzysztofowicz /przewodniczący sprawozdawca.

Czy MOPS może rozwiązywać problemy, które powinien rozwiązywać NFZ i szkoła?

Sędziowie Kurkiewicz, Dudek-Sienkiewicz, Krzysztofowicz doszli do wniosku, że pomoc udzielania przez inne systemy niż MOPS (nawet, gdy one nie działają tak jak nie działa NFZ i szkoła) nie mogą być zastępowane świadczeniami z pomocy społecznej z MOPS. Ale ta zasada nie obowiązuje, gdy inny system (np. szkoła) dostarcza 4h pracy specjalisty, a potrzebnych jest np. 20h. W języku prawa taki wniosek został przez sędziów zapisany tak:

 „Wobec tego, zdaniem Sądu, nieprawidłowe są wnioski organów, że w przedmiotowej sprawie dzieci wnioskodawczyni mają dostęp do zajęć, o których mowa w art. 7 u.o.z.p., a zatem zasadna jest już na tej podstawie odmowa, gdyż wymiar, w jakim zajęcia są realizowane w placówkach oświaty, nie wypełnia zaleceń lekarskich i tym samym aktualizuje się zasada subsydiarności pomocy społecznej. Natomiast przepisu § 2 pkt 5 rozporządzenia w sprawie SUO nie można rozumieć w ten sposób, że fakt zapewnienia dziecku zajęć, o których mowa w tym przepisie, w ramach innego systemu, wyklucza zupełnie możliwość przyznania SUO, bowiem mimo takiej dostępności, usługi mogą być konieczne ze względu na inny wymiar, jak ma to miejsce w rozważanym wypadku.”

Polecamy: INFORLEX Oświata

MOPS a autyzm i nadpobudliwość

W sprawie ocenionej przez sąd Pani, która złożyła wniosek do MOPS o usługi opiekuńcze (to był jej pomysł na zastąpienie NFZ i przedszkola/szkoły, dzieci uzyskują poza MOPS pomoc w formie:

1) terapii pedagogicznej,

2) integracji sensorycznej,

3) terapii metodą Tomatisa oraz

4) zajęć z oligofrenologopedą i logopedą.

Tyle, że ta pomoc jest niewystarczająca. Sędziowie wiedzę tą pozyskali z zaświadczenia lekarza psychiatry z 2 maja 2024 r. (akta sprawy):

1) córka wymaga zajęć w wymiarze miesięcznym 60 godzin, zaś w szkole ma tylko 6 godzin,

2) syn natomiast ma zalecone 40 godzin, a w szkole realizowane są tylko 4 godziny.

Ostatecznie sąd orzekł: