Droga publiczna

Drogi publiczne ze względu na funkcje dzielą się na następujące kategorie:

• drogi krajowe - np.: autostrady i drogi ekspresowe, drogi międzynarodowe, drogi dojazdowe do ogólnodostępnych przejść granicznych, drogi alternatywne dla autostrad płatnych, ciągi obwodnicowe dużych aglomeracji miejskich, drogi o znaczeniu obronnym;
• drogi wojewódzkie - drogi niebędące drogami krajowymi, stanowiące połączenia między miastami, mające znaczenie dla województwa;
• drogi powiatowe - drogi niebędące drogami krajowymi i wojewódzkimi, stanowiące połączenia miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą;
• drogi gminne - drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych.

Zarządcami dróg publicznych są:

• Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad - drogi krajowe;
• zarząd województwa - drogi wojewódzkie;
• zarząd powiatu - drogi powiatowe;
• wójt (burmistrz, prezydent miasta) - drogi gminne.

Jednocześnie Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach wszystkich dróg krajowych.

Ze względu na ich dostępność, drogi publiczne dzielą się na:

• drogi ogólnodostępne;
• drogi o ograniczonej dostępności, w tym autostrady i drogi ekspresowe.

Drogi niezaliczone do dróg publicznych, np. drogi w osiedlach mieszkaniowych, dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, dojazdowe do obiektów użytkowanych przez przedsiębiorców, place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi i portami oraz pętle autobusowe są drogami wewnętrznymi. Ich budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym są zlokalizowane, a w przypadku jego braku - do właściciela terenu.