Odizolowanie więźnia z podejrzeniem gruźlicy

W jednej celi z osobą z podejrzeniem gruźlicy. Rzecznik: za późna reakcja Służby Więziennej

• U jednego ze skazanych kierownik więziennego ambulatorium stwierdził podejrzenie gruźlicy i zlecił na cito badania bakteriologiczne
• Dopiero jednak po kilku dniach - gdy badania potwierdziły gruźlicę - chorego odizolowano od współmieszkańców jego celi
• Rodzice osadzonego, który w niej przebywał, złożyli do RPO skargę, wskazując że syna narażono na utratę zdrowia
• RPO uznał skargę za zasadną. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej przyznał, że ryzyka zakażenia współmieszkańców nie zminimalizowano we właściwy sposób

Polecamy: Przeciwdziałanie praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

Do Rzecznika Praw Obywatelskich zwrócili się rodzice mężczyzny osadzonego w Zakładzie Karnym w R.  Wskazali, że ich syn został narażony na utratę zdrowia poprzez osadzenie go w celi z osobą chorą na gruźlicę.

Dyrektor Zakładu Karnego odpowiedział RPO, że do celi przejściowej, w której przebywał syn skarżących dokwaterowano innego osadzonego, u którego lekarz stwierdził podejrzenie gruźlicy. Następnego dnia wykonano mu rentgen płuc (opisu zdjęcia radiolog dokonał po pięciu dniach, sugerując pilną konsultację pulmonologiczną).

Jednak już dzień po wykonaniu zdjęcia rtg - mimo braku jego opisu -  kierownik ambulatorium, podejrzewając gruźlicę, zlecił pacjentowi na cito wykonanie badania bakteriologicznego plwociny. W związku z tym podejrzeniem zdecydowano też o odizolowaniu tej celi mieszkalnej. Po otrzymaniu po kilku dniach dodatniego wyniku badania bakteriologicznego, chorego odizolowano od współmieszkańców celi.

Postępowanie służby zdrowia Zakładu Karnego w R. wzbudziło wątpliwości Rzecznika. Decyzja o odizolowaniu osadzonego, u którego podejrzewano gruźlicę, powinna była bowiem zostać podjęta już w dniu ujawnienia podejrzeń. W tym dniu chorego odizolowano od osadzonych z innych cel, ale nie objęto taką ochroną osób przebywających wspólnie z nim w celi mieszkalnej - najbardziej narażonych na zakażenie.

Dlatego RPO uznał skargę za zasadną. Stanowisko to podzielił również Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w R. Uznał, że ryzyko zakażenia współmieszkańców celi nie zostało w sposób właściwy zminimalizowane. W związku ze stwierdzeniem uchybień Dyrektor Okręgowy skierował stosowne pismo do dyrektora Zakładu Karnego w R.

IX.517.1351.2019