• Prezydent RP - ostatnią deską ratunku dla osób niepełnosprawnych
• Osoby z niepełnosprawnościami na rentach socjalnych muszą dzisiaj żyć za 1700 zł miesięcznie, koszty życia, leczenia są niemożliwe do opłacenia przy stale rosnącej inflacji, bardzo wysokich kosztach życia
• Ostatecznie pomoc otrzymała tylko jedna grupa z dopiskiem „niezdolny do samodzielnej egzystencji”, co stanowi zaledwie 1/3 uprawnionych do renty socjalnej
• Poseł Tadeusz Tomaszewski:
• O dodatku dopełniającym - przykładowa interpelacja (fragmenty)

Osoby niepełnosprawne, które przysyłają nam listy straciły nadzieję, że pomogą im Sejm, Senat rząd. Na dziś ostatnią instytucją nadziei jest dla nich prezydent RP - osoby niepełnosprawne liczą na wniesienie projektu odpowiedniej ustawy przez Karola Nawrockiego do Sejmu. I czekają na jego decyzję.

Prezydent RP - ostatnią deską ratunku dla osób niepełnosprawnych

Link do źródła

Petytorka apeluje o podjęcie przez Prezydenta RP inicjatywy ustawodawczej mającej na celu rozszerzenie kręgu osób uprawnionych do dodatku dopełniającego, który został wprowadzony ustawą z 27 września 2024 r. o zmianie ustawy o rencie socjalnej oraz niektórych innych ustaw, o wszystkie osoby niezdolne do samodzielnej egzystencji, pobierające inne świadczenia niż renta socjalna.

A w międzyczasie piszą do nas listy. Dwa przykłady:

Osoby z niepełnosprawnościami na rentach socjalnych muszą dzisiaj żyć za 1700 zł miesięcznie, koszty życia, leczenia są niemożliwe do opłacenia przy stale rosnącej inflacji, bardzo wysokich kosztach życia

Ostatecznie pomoc otrzymała tylko jedna grupa z dopiskiem „niezdolny do samodzielnej egzystencji”, co stanowi zaledwie 1/3 uprawnionych do renty socjalnej

Kalendarz 2026 [Kalendarz księgowego]

Polecamy KSeF - podręcznik

KSeF – jak wdrożyć

Posłowie występują w imieniu osób niepełnosprawnych w Sejmie - 16 X 2025 r.

Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu
Posiedzenie nr 43 w dniu 16-10-2025 (2. dzień obrad)

Link do źródła

Poseł Tadeusz Tomaszewski:

Oświadczenie poselskie w sprawie podjęcia prac legislacyjnych mających na celu objęcie dodatkiem dopełniającym wszystkich osób posiadających orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji

 Szanowny Panie Marszałku! Szanowna Izbo!

link do źródła

    W efekcie osoby z identycznym orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji otrzymują świadczenia w zupełnie różnej wysokości, a wysokość samego dodatku dopełniającego w wielu przypadkach przewyższa wysokość świadczenia podstawowego przysługującego osobom z orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji pobierającym inne świadczenia niż renta socjalna. Co więcej, dodatek dopełniający może być łączony z innymi świadczeniami, takimi jak świadczenie wspierające, zasiłek pielęgnacyjny czy renta rodzinna. A zatem otrzymywanie dodatku dopełniającego nie wyklucza prawa do innych świadczeń.

    Zgodnie z art. 13 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, niezdolność do samodzielnej egzystencji orzeka się w przypadku stwierdzenia naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Nie każda osoba pobierająca rentę socjalną ani nie każda osoba pobierająca rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy posiada takie orzeczenie, gdyż niezdolność do samodzielnej egzystencji stanowi odrębną, dodatkową ocenę lekarza orzecznika o ciężkim stopniu naruszenia sprawności organizmu.

    Wszystkie osoby z orzeczoną niezdolnością do samodzielnej egzystencji codziennie zmagają się z ogromnymi ograniczeniami, nie są w stanie samodzielnie się ubrać, przygotować posiłku, zadbać o higienę czy poruszać się bez pomocy. Wymagają stałej opieki bliskich, profesjonalistów oraz dostępu do specjalistycznego sprzętu: wózków inwalidzkich, łóżek rehabilitacyjnych, podnośników, materacy przeciwodleżynowych i innych środków pomocniczych.

    Trudno zrozumieć, dlaczego państwo różnicuje wsparcie dla osób w identycznej sytuacji zdrowotnej i życiowej, kierując się jedynie momentem powstania niepełnosprawności.

    Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 21 października 2014 r. (sygn. akt K 38/13) orzekł, że art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, w zakresie, w jakim różnicuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego osób sprawujących opiekę nad osobą niepełnosprawną po ukończeniu przez nią wieku określonego w tym przepisie ze względu na moment powstania niepełnosprawności, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 konstytucji. Analogiczna sytuacja zachodzi obecnie w odniesieniu do dodatku dopełniającego.

O dodatku dopełniającym - przykładowa interpelacja (fragmenty)

Link do źródła

Interpelacja nr 12326 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie poszerzenia kręgu osób uprawnionych do dodatku dopełniającego o osoby niezdolne do samodzielnej egzystencji

Zgłaszający: Ewa Malik

Data wpływu: 17-09-2025

Szanowna Pani Minister,

do mojego biura poselskiego zwróciła się większa liczba osób z prośbą o pomoc i podjęcie działań mieszczących się w kompetencjach posła na Sejm RP w sprawie rozszerzenia kręgu osób uprawnionych do dodatku dopełniającego na wszystkie osoby z orzeczoną niezdolnością do samodzielnej egzystencji, które pobierają inne świadczenia niż renta socjalna.

Z dniem 1 stycznia 2025 roku weszła w życie ustawa z dnia 27 września 2024 r. o zmianie ustawy o rencie socjalnej oraz niektórych innych ustaw, na mocy której do systemu prawnego wprowadzono dodatek dopełniający w wysokości 2520 złotych do renty socjalnej, który podlega corocznej waloryzacji. Obecnie kwota dodatku dopełniającego wynosi 2610,72 złotych brutto. Dodatek dopełniający przysługuje osobom pobierającym rentę socjalną, które zostały uznane za całkowicie niezdolne do pracy oraz niezdolne do samodzielnej egzystencji. Świadczenie to ma pomóc w pokryciu kosztów związanych z leczeniem, systematyczną rehabilitacją, zakupem niezbędnego sprzętu, specjalistycznym żywieniem oraz środkami higieny osobistej.

Analogicznego wsparcia finansowego nie otrzymują osoby pobierające inne świadczenia niż renta socjalna, mimo iż również zostały uznane za całkowicie niezdolne do pracy oraz niezdolne do samodzielnej egzystencji. Renta socjalna jest świadczeniem mającym na celu zrekompensowanie osobie uprawnionej braku możliwości nabycia prawa do świadczeń z systemu ubezpieczeń społecznych wynikającego z faktu, że całkowita niezdolność do pracy powstała jeszcze przed jej wejściem na rynek pracy. Aby uzyskać rentę socjalną, lekarz orzecznik ZUS musi stwierdzić całkowitą niezdolność do pracy spowodowaną naruszeniem sprawności organizmu, które powstało przed ukończeniem 18. roku życia, w trakcie nauki, także podczas wakacji lub urlopu dziekańskiego, w szkole lub szkole wyższej (pod warunkiem że nastąpiło to przed ukończeniem 25. roku życia) bądź w okresie kształcenia w szkole doktorskiej, na studiach doktoranckich lub w trakcie aspirantury naukowej. Renta socjalna wynosi 100% kwoty najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, która jest ustalana i waloryzowana zgodnie z ustawą o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy to świadczenie, które przysługuje osobie, którą uznano za całkowicie niezdolną do wykonywania pracy zarobkowej z powodu stanu zdrowia. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (analogicznie jak jest to w przypadku renty socjalnej).

Prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia ponadto następujące warunki: ma wymagany – stosowny do wieku, w którym powstała niezdolność do pracy – okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach ściśle określonych w ustawie, np. w okresie ubezpieczenia, zatrudnienia, pobierania zasiłku dla bezrobotnych, pobierania zasiłków z ubezpieczenia społecznego albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.