Sanatorium

Resort zdrowia przypomina, iż NFZ nie decyduje o przydziale pokoi. Z kolei sanatorium nie ma obowiązku zapewnienia pokoju wspólnego. Jakie są aktualne przepisy i możliwości ich zmiany?

Zmieniły się zasady wystawiania skierowania na leczenie uzdrowiskowe / rehabilitację uzdrowiskową - jest nowy wzór wniosku. Według nowych zasad i przepisów rozporządzenia, które już obowiązują, także lista lekarzy, którzy mogą kierować na leczenie jest rozbudowana. Oznacza to tyle, że osoby z niepełnosprawnościami i seniorzy, którzy leczą się u lekarzy z zakresu tych specjalności będą mieli uproszczone możliwości dostania się na leczenie uzdrowiskowe. Co jeszcze się zmienia i skąd wynikają te zmiany?

Czy z rehabilitacji w sanatorium KRUS mogą korzystać również emeryci? Jakie są aktualne przepisy? Co trzeba wiedzieć o turnusie?

Rehabilitacja z ZUS może odbywać się w systemie ambulatoryjnym albo stacjonarnym. W przypadku tej drugiej- kuracjusz może spędzić ponad trzy tygodnie na wjeździe w sanatorium. 

E-skierowanie do sanatorium. Kończy się okres przejściowy, co oznacza, że od 1 lipca skierowania do sanatoriów w Polsce będą wystawiane już tylko w formie elektronicznej.

Projekt ustawy o leczeniu uzdrowiskowym trafi do konsultacji publicznych w pierwszym półroczu tego roku – zapewnił w rozmowie z PAP minister zdrowia Adam Niedzielski.

Co z wyjazdami do sanatorium w 2021 r.? Kiedy uzdrowiska wznowią działalność? Czy wzrosną opłaty za pobyt?

ZUS apeluje, by klienci posiadający zawiadomienie o skierowaniu na rehabilitację leczniczą, która ma się rozpocząć po 24 października 2020 r., zostali w domu. Wyjazdy do sanatoriów są wstrzymane do odwołania poza jednym wyjątkiem.

Rehabilitacja w sanatorium jest jednym z elementów prewencji rentowej prowadzonej przez ZUS. Z tego powodu nie każdy emeryt i rencista mogą z niej skorzystać.

Maksymalnie trzy miesiące - tyle czeka się na na wyjazd do sanatorium ze skierowaniem z ZUS. Kto jest uprawniony do rehabilitacji leczniczej? Jak długo trwa pobyt w sanatorium?

Pobieranie opłaty uzdrowiskowej od pacjentów przebywających w sanatorium (w szpitalu uzdrowiskowym) jest – zdaniem Ministra Zdrowia - niezgodne z prawem. Kiedy i na jakich zasadach można pobierać opłatę uzdrowiskową od osoby przebywającej w sanatorium?

Wspólny wyjazd małżonków lub innych osób bliskich do sanatorium jest możliwy na gruncie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.). Jednak w praktyce ubezpieczeni skorzystają ze wspólnego wyjazdu do sanatorium tylko w sytuacji, gdy jedno z małżonków ma ukończone 65 lat lub orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności.

Aby wyjechać do sanatorium z NFZ należy uzyskać skierowanie od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Jednakże druk skierowania wystawiany przez lekarza nie gwarantuje uzyskania miejsca w uzdrowisku.

Skierowanie w przypadku leczenia uzdrowiskowego, będącego kontynuacją leczenia szpitalnego, podlega weryfikacji co 18 miesięcy, licząc od dnia jego wystawienia. Dla pacjenta oznacza to, że po upływie 18 miesięcy nie będzie musiał ponownie stawać w kolejce oczekujących.

Od 13 listopada pacjent może skorzystać z leczenie uzdrowiskowego raz na 18 miesięcy. Jeżeli skierowanie zostało wystawione przez wejściem w życie nowych przepisów i nie upłynie wobec niego 18-miesięczny termin ważności, stosowane będą dotychczasowe zasady.

Kuracjusz nie płaci za leczenie, zakwaterowanie, wyżywienie ani za przejazd do zakładu rehabilitacji leczniczej. Całkowite koszty rehabilitacji ponosi KRUS.

Nie każdy chce korzystać z uroków leczenia sanatoryjnego w pojedynkę. Osoby, które na leczniczy wyjazd chcą zabrać ze sobą małżonka czy znajomego często pytają o możliwość wspólnego wyjazdu.

Polska jest jednym z nielicznych krajów, w którym pobyty w sanatoriach są finansowane ze środków publicznych. Z leczenia uzdrowiskowego mogą skorzystać przede wszystkim osoby przewlekle chore oraz rekonwalescenci, wymagający rehabilitacji. Wcześniej muszą jednak spełnić pewne warunki określone w przepisach prawa.

Leczenie uzdrowiskowe jest prowadzone w określonych kierunkach leczniczych. Oznacza to, że w zależności od schorzenia danej osoby będzie ona mogła skorzystać z leczenia uzdrowiskowego bądź nie. Wskazania i przeciwwskazania do lecznictwa uzdrowiskowego są analizowane w sposób zindywidualizowany w odniesieniu do danego pacjenta. W przypadku istnienia przeciwwskazań lekarz kierując pacjenta na leczenie uzdrowiskowe, może skierować pacjenta na konsultację do właściwego lekarza specjalisty.

Pobyt w sanatorium osób skierowanych na leczenie uzdrowiskowe przez NFZ jest bezpłatny. Ponoszą one tylko koszty przejazdu do i z sanatorium. Możliwy jest również pełnopłatny pobyt w uzdrowisku - poza skierowaniem z NFZ.

Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe jest wystawiane przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Wymaga ono potwierdzenia przez Narodowy Fundusz Zdrowia, który określa datę i czas trwania leczenia oraz wyznacza odpowiedni zakład lecznictwa uzdrowiskowego.

Osoby dorosłe, które korzystają z uzdrowiskowej rehabilitacji w sanatorium powinny mieć zagwarantowane określone warunki. Szczegółowy wykaz warunków realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 sierpnia 2009 r.

Gmina, której uda się uzyskać status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej, uzyskuje świadectwo potwierdzające właściwości lecznicze znajdujących się na jej obszarze naturalnych surowców i klimatu. Przyciąga to turystów i w związku z tym przynosi zyski. W Polsce istnieje obecnie około 44 uzdrowisk.

Osoby, które zamierzają skorzystać z leczenia uzdrowiskowego powinny wiedzieć, że mają prawo zrezygnować lub skrócić swój pobyt w sanatorium. Swoją decyzję powinny jednak umotywować ważnymi przyczynami. Jeśli fundusz uzna je za uzasadnione wyznaczy nowy termin wyjazdu do uzdrowiska, lub obniży koszt pobytu w uzdrowisku o liczbę dni, które nie zostaną wykorzystane.