Tajemnica adwokacka

Adwokat zobowiązany jest zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku z udzielaniem pomocy prawnej lub prowadzeniem sprawy. Obowiązek ten nie może być ograniczony w czasie (obowiązuje dożywotnio), ani nie może być zwolniony przez żaden organ.

Obowiązek zachowania w tajemnicy zawodowej nie dotyczy jedynie informacji udostępnianych na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2000r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnego lub nieujawnionego źródła oraz przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmowi.

Uchwała NRA z 18 czerwca 1994r. stwierdza nadrzędność regulacji wynikającej z art. 6 ustawy Prawo o Adwokaturze nad regulacjami procesowymi i statuuje zasadę, że tajemnica zawodowa jest objęta ochroną bezwzględną i powinna być respektowana przez organy procesowe. Odnosi się to szczególnie do uchwały SN z 16 czerwca 1994r.

Uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 16 czerwca 1994 r.(I KZP 5/94)

Adwokata nie wolno przesłuchiwać jako świadka co do faktów, o których dowiedział się jako obrońca udzielając porady prawnej lub prowadząc sprawę (arg. ex art. 161 pkt 1 kpk). W innych wypadkach adwokat może odmówić zeznań co do okoliczności, na które rozciąga się obowiązek zachowania tajemnicy określony w art. 6 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. 1982 r. Nr 16 poz. 124), chyba że sąd lub prokurator zwolni go na podstawie art. 163 kpk od obowiązku zachowania tajemnicy. Zwolnienie to może nastąpić tylko wtedy, gdy ujawnienie okoliczności objętych tajemnicą - w drodze przesłuchania adwokata jako świadka - jest nieodzowne dla zapewnienia prawidłowego wyrokowania w sprawie.

Zobacz również serwis: Sprawy karne

Zakaz obejmuje tajemnicę obrońcy, a więc nie każdą tajemnicę adwokacką. Dotyczy okoliczności, o których obrońca dowiedział się, udzielając porady prawnej, chociażby ostatecznie nie podjął się obrony, oraz informacji uzyskanych przy prowadzeniu sprawy, niezależnie od źródła ich pochodzenia (oskarżony, osoby mu najbliższe, inne osoby lub źródła). Uzupełnieniem zakazu przesłuchania jest zakaz zajmowania pism i innych dokumentów związanych z wykonywaniem obrony.

Zobacz również serwis: Kodeks karny