Dziedziczenie majątku wspólnego

TAK

Ustawowa wspólność majątkowa małżonków jest szczególnym rodzajem współwłasności. W trakcie trwania małżeństwa- lub do czasu zniesienia wspólności każdy przedmiot należący do majątku wspólnego małżonków należy jednocześnie do ich obojga.

Oznacza to, że każdy z małżonków jest właścicielem całości danego przedmiotu- jednocześnie taka sama własność przysługuje drugiemu małżonkowi.

W odróżnieniu od współwłasności w częściach ułamkowych – w przypadku wspólności małżeńskiej nie można mówić o udziałach we własności przysługujących danemu małżonkowi. Innymi nie można powiedzieć, że każdy z małżonków ma po 1/2 majątku.

Łatwo to zauważyć np. w księdze wieczystej nieruchomości – w przypadku współwłasności ułamkowej wskazuje się udział (np. 1/2) w przypadku wspólności udział jest oznaczony jako 1/1.

Wspólność majątkowa wygasa m.in. wraz z ustaniem małżeństwa – czy to w skutek rozwodu, czy śmierci jednego z małżonków. W takim przypadku w miejscu wspólności powstanie współwłasność w częściach ułamkowych. Dopiero w tym momencie można powiedzieć, że każdy z małżonków ma po połowie majątku dorobkowego.

W przypadku dziedziczenia oznacza to, że po śmieci jednego z małżonków dziedziczeniu podlega połowa majątku wspólnego – pozostała pozostaje przy drugim małżonku.

W skład majątku wspólnego małżonków wchodziło mieszkanie własnościowe. Spadkodawca miał 2 dzieci. Stąd zgodnie z prawem spadkowym do dziedziczenia powołane są 3 osoby (małżonek i dzieci).
Udziały w nieruchomości będą wyglądać następująco:
Żyjący małżonek posiada 1/2 mieszkania z tytułu współwłasności wynikającej ze wspólności majątkowej. Dziedziczeniu podlega więc tylko połowa mieszkania. Z uwagi na to, że każdy ze spadkobierców dziedziczy w częściach równych, ostateczne udziały we własności mieszkania będą kształtować się jak poniżej:
Ojciec: 1/2 + 1/3x1/2 = 2/3
Dzieci – każde po 1/3 x 1/2 = 1/6.

Zobacz serwis: Zachowek i dział spadku