Zmiana rodzaju umowy o pracę

Tak, zgodnie z art. 11 kodeksu pracy nawiązanie stosunku pracy oraz ustalenie warunków pracy i płacy - bez względu na podstawę prawną tego stosunku - wymaga zgodnego oświadczenia woli pracodawcy i pracownika.
Potwierdza to uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2001 r., w którym wskazano, iż fakt świadczenia pracy przez powoda - na podstawie umowy na czas wykonania określonej pracy - w miejscu umówionym oraz w innych miejscach wyznaczonych przez pracodawcę, nie prowadzi do nawiązania stosunku pracy na czas nieokreślony.

Zobacz: Kodeks Pracy

Umowa zawarta na czas wykonania określonej pracy, ze wskazaniem miejsca jej wykonywania, nie przekształca się w umowę na czas nie określony, gdy pracownik świadczy pracę zarówno w ustalonym miejscu, jak i w innym miejscu wskazanym przez pracodawcę.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 listopada 2001 r. I PKN 672/2000

Zdaniem Sądu Najwyższego porozumienie stron w przedmiocie zmiany umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony na umowę o pracę na czas określony jest dopuszczalne i wywołuje skutki prawne wynikające z jego treści.

uchwała z dnia 28 kwietnia 1994 r. (I PR 52/80, OSNCP 1981 r. nr 2-3 poz. 39).

Taki tryb zmiany rodzaju umowy o pracę, z umowy na czas nieokreślony na umowę na czas określony, nie narusza art. 18 § 1 kodeksu pracy - wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 września 1998 r. (I PKN 289/98; OSNAPiUS 1999 r. nr 20 poz. 647).

Zobacz: Umowa przedwstępna w prawie pracy

Jednak pracownik nie może się powoływać skutecznie na istotny błąd w wyrażeniu zgody na przekształcenie umowy o pracę na czas nieokreślony w umowę terminową, o ile nie wykaże, iż w związku z zachowaniem się pracodawcy był przekonany, że przekształcenie to nie doprowadzi do skutku rozwiązującego - wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 1997 r. (I PKN 80/97; OSNP 1998 r. nr 7 poz. 207).

Zmiana rodzaju umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony na umowę na czas określony poprzez dokonanie wypowiedzenia zmieniającego na podstawie art. 42 § 1 kodeksu pracy jest niedopuszczalna.
- uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 1994 r. (I PZP 52/93, OSP 1995 r. nr 12 poz. 240).
Jednak w przypadku, gdyby mimo tego pracodawca dokonał takiego wypowiedzenia będzie ono skuteczne, a jego wzruszenie może nastąpić na podstawie orzeczenia sądu przywracającego do pracy na poprzednich warunkach.
- wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2000 r. (I PKN 495/99, OSNAPiUS 2001 r. nr 11 poz. 376).

Podstawa prawna:
Ustawa kodeks pracy ( Dz. U. z 1998 Nr 21 poz. 94 ze zm.)