Umowa kontraktacji (cz. 2)

Kwestia gospodarczego znaczenia umowy kontraktacji została ukazana w części pierwszej. Umowa kontraktacji dotyczy przede wszystkim rzeczy (produktów rolnych), które jeszcze nie powstały. Jest ona zatem zawierana z pewnym wyprzedzeniem. Dzięki temu producent (może nim być indywidualny rolnik, jak i spółdzielnia rolnicza) ma zagwarantowany zbyt na swoje produkty, co daje jej możliwość zaplanowania swojej działalności. Z drugiej strony kontraktujący jest w stanie z wyprzedzeniem zapewnić sobie niezbędne dostawy surowca (np. dostawy buraka cukrowego do cukrowni), jak również wyeliminować niepewność co do warunków rynkowych własnej produkcji (poprzez ustalenie ceny już w umowie lub odpowiednie określenie warunków ustalenia ceny w przyszłości).

Zobacz: Umowa kontraktacji WZÓR

Świadczenia dodatkowe

Cechą charakterystyczną umowy kontraktacji są świadczenia dodatkowe, które kontraktujący świadczy na rzecz producenta. Obowiązek świadczeń dodatkowych może wynikać z treści samej umowy lub z przepisów prawa. Przede wszystkim mają one na celu umożliwienie wypełnienia zobowiązania przez producenta.

Stąd też mogą one przybierać postać świadczeń rzeczowych (dostarczenie maszyn), technologicznych, pieniężnych.

W ramach świadczeń dodatkowych kontraktujący może zobowiązać się do dostarczenia producentowi sadzonek.

Zasady odpowiedzialności

Specyfika produkcji rolniczej powoduje odmienne ujęcie zasad odpowiedzialności stron w związku z niedopełnieniem obowiązków wynikających z samej umowy. Przede wszystkim musi ona uwzględniać wpływ warunków naturalnych, na której producenci rolni nie mają większego wpływu.

Pierwszym szczególnym uregulowaniem jest zawarte w art. 617 Kodeksu cywilnego uprawnienie kontraktującego do kontroli i nadzoru nad wykonywaniem umowy przez producenta. Oznacza to, że kontraktujący może dokonywać inspekcji u producenta, który z kolei powinien stosować się do zaleceń. Może mieć to wpływ na odpowiedzialność z tytułu niewykonania umowy, podobnie zresztą jak wadliwość świadczeń dodatkowych kontraktującego (mogą one zwolnić w całości lub części producenta z odpowiedzialności, jeżeli niewykonanie zobowiązania było skutkiem zastosowania się do treści poleceń lub wadliwości świadczeń dodatkowych).

Zgodnie z art. 622 § 1 Kodeksu cywilnego jeżeli wskutek okoliczności, za które żadna ze stron odpowiedzialności nie ponosi, producent nie może dostarczyć przedmiotu kontraktacji, obowiązany jest on tylko do zwrotu pobranych zaliczek i kredytów bankowych.

Taka regulacja odpowiada warunkom produkcji rolnej, która jest wystawiona na działania natury (susza, powódź, plaga szkodników).

Zobacz: Konsument i umowy